บทที่ 709 เงินประกัน

ในรอบนี้ สีหน้าของเจียวซาและเมิ่งหัว นั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความยินดีตื่นเต้น ก่อนที่จะมองไปที่ฉินเทียน เขานั้นแม้แต่เดินมาก็เหมือนกับได้เอาสามลมของฤดูใบไม้ผลิมาด้วย

“คุณฉินเทียน คนนี้เขานั้นก็คือราชาเถียสิบสามของวิหารเทพจริงๆใช่ไหม？”

“คุณนั้นเป็นอะไรของเขากัน？”พวกเขานั้นเอ่ยถามอย่างเกรงใจ

ฉินเทียนนั้นเอ่ยพูดเบาๆ“ของแท้แน่นอน”

“สำหรับฉันนั้น คือลูกน้องของราชาเถียสิบสาม ราชาเถียสิบสามของพวกเรานั้นไม่ชอบจะเอ่ยคำพูด หาดมีเรื่องเกี่ยวกับเขา มาถามที่ข้าได้เลย”

“เอ่ยมาสิ เรื่องข้อแลกเปลี่ยนของพวกเจ้า จะจัดการยังไง？”

ทั้งสองคนสบตากัน ถึงแม้จะมีการสงสัย แต่ว่า พวกเขานั้นยินยอมที่จะเชื่อ

เพราะว่า นี่อาจจะเป็นเงินก้อนใหญ่มหาศาล

เจียวซาเอ่ยเสียงเบาๆ“เรื่องการแลกเปลี่ยนของคุณ พวกเรานั้น ได้รายงานให้กับกัวข่ายหัวหน้าแล้วล่ะ ”

“เขานั้นเป็นราชาในคุกแห่งนี้”

“เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าแล้ว หัวหน้าแสดงออกมาว่า เขานั้นก็ชื่อนมในวิหารเทพนั้นมานานเหมือนกัน แต่ว่าเป็นเพราะกฎของมังกรซ่อนรูป ดังนั้นจึงไม่สามารถที่จะกักขังพวกเข้าไว้ได้ ”

“หัวหน้ายังเอ่ยว่า วิหารเทพนั้นจะไม่ฆ่าคนบริสุทธิ์ ดังนั้น เขานั้นเลยให้โอกาสพวกท่านนั้นในการไปอธิบายอีกครั้ง”

“หาไม่มีปัญหาอะไรล่ะก็ งั้นคุณฉิน ขอเชิญให้คุณนั้นไปพบกับท่านหัวหน้าของพวกเราเถอะ”

ฉินเทียนพยักหน้า“วางใจเถอะ เรื่องกฎพวกเรานั้นต่างก็เข้าใจ”

“แล้วก็ไม่ต้องการให้คุณนั้นออกกฎหมายเพื่อผลประโยชน์อะไร ตราบใดที่คุณสามารถจัดการเรื่องความยุติธรรมได้ ผมรับประกันเลยว่า พวกคุณนั้นจะได้รับสิ่งดีๆจากผมไป อีกทั้งยังมากกว่าที่เจ้า หวังเหล่าหู่ให้พวกคุณอีกหลายเท่า”

เจียวซาและเมิ่งหัวเมื่อได้ยินแล้ว ยิ่งตื่นเต้นเข้าไปกันใหญ่ ก่อนที่เขานั้นจะรีบเปิดประตูห้องขัง ก่อนที่จะเชิญฉินเทียนออกไป

อีกด้านที่กำลังออกไปด้านนอกเมิ่งหัวยังเอ่ยเบาๆ“คุณฉิน โอกาสในการอภิปรายในรอบนี้ พวกเรานั้นจะช่วยท่านจัดการตั้งเยอะ

“ท่านไม่รู้หรอกว่า พวกเรานั้นไปอยู่ต่อหน้าของหัวหน้าริมฝีปากของพวกเรานั้นแตกออกจนจะหมดแล้ว ท่านดูสิ——”

ฉินเทียนหัวเราะออกมา“เจ้าวางใจเถอะน่า ข้านั้นไม่ให้พวกเจ้านั้นเหนื่อยฟรีหรอก”

“นอกจากที่จะสามารถได้เงินมาจากที่หัวหน้าแบ่งให้แล้ว พวกเจ้าดูสิ ถ้าข้าให้พวกเจ้าอีกจำนวนหนึ่งนะเป็นยังไงงล่ะ？”

เมื่อเอยแล้ว เขานั้นก็ได้ยินนิ้วมือขึ้นมา

สายตาของทั้งสองคนนั้นเปล่งกระดาษ แล้วตื่นเต้นเอ่ยออกมา“สิบล้าน？”

ฉินเทียนพยักหน้า “ใช่แล้ว เป็นดอลลาร์”

สิบล้านดอลลาร์ ！

เจียวซาและเมิ่งหัวนั้นเหมือนโดนค้อนทุบ เขานั้นตื่นเต้นจนเกือบจะเป็นลม ต้องรู้ว่า พวกเขานั้นในมังกรซ่อนรูป เงินเดือนนั้นแค่ไม่กี่แสนนั้น

หลายปีมานี้ที่อยู่กับ กัวข่าย ถึงแม้จะโลภขโมยทุจริตไปหน่อย แต่หนึ่งปีก็ไม่ได้เกินหนึ่งล้าน

ตอนนี้ ฉินเทียนเอ่ยปาก ว่าอยากจะให้พวกเข้าสิบล้านดอลลาร์！

อีกทั้งเงินนี้นั้นจะให้พวกเขาเป็นการส่วนตัวอีกด้วย ไม่อยากจะคิดเลย ว่าฉินเทียนนั้นจะสัญญากับ กัวข่ายเป็นเงินจำนวนมาก เมื่อถึงเวลา พวกเขานั้นจะเข้าร่วม แล้วจะได้รับส่วนแบ่งบ้าง

แต่ได้มารอบนี้ พวกเขานั้นก็จะสามารถที่จะเกษียณได้เลย ！

แค่คิดก็สวยหรูจนไม่ไหว

พวกเขานั้นก้มหัวโค้งพยักหน้า ทำความเคารพให้แก่ฉินเทียนราวกับว่าตอนนี้เขานั้นเป็นเทพแห่งการเงินไปสะแล้ว

นักโทษที่อยู่ในห้องขังพวกนั้น ต่างก็จ้องมองมาพร้อมสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย เขานั้นไม่รู้ถึงตัวตนของฉินเทียน แล้วก็ไม่รู้ว่าฉินเทียนนั้นเขาต้องการอะไร

คงจะมีเพียงแต่เฟ่ยเทียนอิงที่อยู่ห้องขังด้านในสุด เมื่อเห็นฉินเทียนเดินออกไป ในสายตาของเขานั้นมีความตื่นเต้นขึ้น

เพราะว่าเขานั้นรู้สึกได้ว่า หลายปีที่รอความยุติธรรมมานี้ เหมือนกับได้ถูกฉินเทียนเปิดประตูออกมา ได้มาถึงแล้ว

ใกล้ที่จะออกประตู ฉินเทียนรีบหันหลังกลับมา มองไปที่เฟ่ยเทียนอิงแล้วยิ้มออกมา“สิบนาที อย่าลืมด้วยล่ะ”

เฟ่ยเทียนอิงนั้นร่างกายสั่น เมื่อเห็นเจียวซาและเมิ่งหัวมองเข้ามา เขานั้นรีบก้มหน้าลงทันที

“คุณฉิน อะไรคือสิบนาที？”

“หมายความว่ายังไงกัน？”ทั้งสองคนเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

ฉินเทียนยิ้มเอ่ย“ ไม่มีอะไรหรอก ข้านั้นได้เอ่ยเดิมพันกับไอเจ้าบ้านั่น ว่าสิบนาทีข้าก็ออกไปได้ เขานั้นไม่เชื่อ”

“ตอนนี้ เหมือนตีหน้าตัวเองหรือเปล่านะ？”

เจียวซาและเมิ่งหัวหัวเราะออกมา

“ตาแกเฟ่ย นั่นนับว่าเป็นอะไรกัน กล้าที่จะมาเดิมพันกับคุณฉิน ？”