บทที่ 714 ศักดิ์ศรีสุดท้าย

“ให้กำลังใจซีจุน ! ”

ผู้ดูแลคนสนิทรีบเข้ามาและพูดอย่างตื่นเต้นว่า “หัวหน้าใหญ่ว่านเป่ามาแล้ว ! ”

“พวกเขายยังใช้เตียงเล็ก ๆ ผลักร่างไร้วิญญาณลงไป……”

สีหน้าของไป๋เลี่ยนเปลี่ยนไปและเขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มว่า “ให้เขาเข้ามา ! ”

“ครับ ! ”

ไม่นานหลังจากที่คนใช้ออกไป ว่านเป่าก็เดินเข้ามาอย่างตื่นตระหนก ข้างหลังเขา ผู้ใต้บังคับบัญชาสองคนก้มศีรษะผลักเตียงเรียบง่ายขนาดเล็ก

มีคนนอนอยู่บนเตียง

เกิดอะไรขึ้น ?

เป็นไปได้ไหมว่า คนที่ไป๋จุนเพิ่งบอกว่าทำให้เกิดหายนะ และทำลายผลประโยชน์ของทุกคนคือว่านเป่า ?

ในห้อง หัวหน้าคนอื่น ๆ และบุคคลสำคัญต่าง ๆ ล้วนตกตะลึง

ว่านเป่าก็ตกใจเช่นกัน

เขาไม่คิดว่า ในห้องจะมีคนมากมายขนาดนี้

เรื่องของการสังหารแส้มังกรนั้นเป็นเรื่องใหญ่มาก ตามสามัญสำนึก ยิ่งมีคนรู้เรื่องนี้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดีใช่ไหม ?

ถูกต้อง !

ไป๋จุนจะต้องดึงแกนกลางของภาคตะวันตกแห่งมังกรซ่อนรูปทั้งหมด เพื่อดำเนินการเรื่องนี้ด้วยกัน

“รายงานซีจุน ฉัน ……กลับมาแล้ว ”เขาพูดเสียงต่ำด้วยสีหน้าสั่นไหว

ไป๋เลี่ยนยิ้มและพูดว่า “หัวหน้าว่าน ลำบากคุณแล้ว บังเอิญว่าเราทุกคนล้วนอยู่ที่นี่ ดังนั้นมีเรื่องอะไร คุณพูดออกมาได้ ”

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเราภาคตะวันตกแห่งมังกรซ่อนรูปล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน หากมีเรื่องอะไรเราก็จะดำเนินการร่วมกัน ”

เมื่อว่านเป่าเห็นเพื่อนร่วมงานเหล่านี้ แม้ว่าใบหน้าของเขาจะค่อนข้างสงบ แต่ก็ไม่มีทางที่จะปกปิดเจตนาฆ่าทุกคนได้ เขารู้สึกตื่นเต้น

เขาคิดว่า คนเหล่านี้เป็นพี่น้องที่ร่วมความเกลียดชังเดียวกัน เมื่อรู้ว่าการตายของแส้มังกรมีความสำคัญอย่างยิ่ง ดังนั้นเขาจึงเปิดโปงเจตนาฆ่าโดยไม่รู้ตัว

เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ฉินเทียนซึ่งนอนนิ่งอยู่บนเตียงเล็ก

เมื่อมองย้อนกลับไปยังสิ่งที่เขาเห็นเป็นครั้งแรก ฉินเทียนกัดฟัน ใบหน้าของเขาซีดเซียว และมีเลือดที่มุมปากของเขา เขารู้ว่านี่เป็นผลมาจากการปิดผนึกการไหลเวียนของร่างกายของฉินเทียน ทำให้ลมปราณในร่างกายของเขาไหลย้อนกลับ

พูดออกมาถึงแม้ว่ามันจะง่าย แต่เขายังทำไม่ได้ จากแง่มุมนี้ เขาชื่นชมฉินเทียนจริง ๆ ซึ่งมีทักษะที่ลึกซึ้งตั้งแต่อายุยังน้อย

เป็นเพียงว่า แส้มังกรฉิน คุณมันบ้าไปแล้ว !

ตอนนี้ คุณอยู่คนเดียวในความเสี่ยง คนรอบข้างคือคนของเรา ตราบใดที่ฉันออกคำสั่ง ทุกคนล้วนจะสับคุณด้วยมีด

เมื่อถึงเวลา พวกเบื้องบนจะตรวจสอบ แต่ก็ยังหาเงื่อนงำอะไรไม่ได้

ด้วยแรงกระตุ้น เขาเกือบจะเปิดโปงแผนการของฉินเทียน และเรียกร้องให้ทุกคนลงมือ

“หัวหน้าว่าน คุณเป็นอะไรไป ? ”

“คนที่นอนอยู่ตรงนั้นเป็นใครกันแน่ เขาตายได้อย่างไร รีบบอกมาเร็ว ”

ในเวลานี้ ไป๋เลี่ยนเร่งเร้าอย่างกระวนกระวาย

คำพูดของเขาทำให้ว่านเป่านึกถึง

เมื่อเห็นท่าทางแปลก ๆ ในดวงตาขอไป๋เลี่ยน ว่านเป่าก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก สงบจิตใจที่ปั่นป่วนของเขาลง และพูดด้วยเสียงเบา ๆ ว่า“รายงาน ซีจุนคนนี้ก็คือฉินเทียน”

“คือมังกรซ่อนรูปของเรา แส้มังกรตัวใหม่ ”

“คุณพูดอะไร ? ”ไป๋เลี่ยนแสร้งทำเป็นประหลาดใจ และพูดด้วยความไม่เชื่อ “ตัวตนของแส้มังกรนั้น ช่างมีเกียรติยิ่งนัก ! ”

“หัวหน้าว่าน เรื่องแบบนี้ คุณอย่าพูดเหลวไหลนะ มันจะทำร้ายเราทุกคน”

ใบหน้าของระดับสูงโดยรอบก็เปลี่ยนไปอย่างมากเช่นกัน ก่อนที่ไป๋เสี่ยวจิ้งจะเสียชีวิต ไป๋เลี่ยนเคยพูดว่า เขาต้องการฆ่าฉินเทียน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาคิดว่านั่นเป็นคำพูดของคนที่กำลังโกรธ

หลังจากนั้น ไป๋เสี่ยวจิ้งก็เสียชีวิตภายใต้เกล็ดมังกร นั่นเป็นความตายที่สมควรได้รับ และเป็นอาชญากรรมที่สมควรได้รับ แม้ว่าไป๋เลี่ยน จะเป็นซีจุน แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะท้าทายความยิ่งใหญ่ของแส้มังกรใช่ไหม ?

หลังจากนั้น ไป๋เลี่ยนก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย ทุกคนล้วนแทบจะลืมเรื่องนี้ไปหมดแล้ว

ตอนนี้ พวกเขาได้ยินว่า คนที่ตายคนนี้ก็คือแส้มังกร พวกเขาจะไม่แปลกใจได้อย่างไร

“ว่านเป่า เรื่องนี้สำคัญมาก คุณอย่าพูดไร้สาระ ! ”

“คุณต้องการทำให้พวกเราเดือดร้อนตายเลยใช่ไหม ? ” ชายชราคนหนึ่งกล่าวอย่างโกรธเคือง

คนที่เหลือล้วนหวาดกลัว และสีหน้าก็เต็มไปด้วยการตำหนิและความโกรธ