บทที่ 726 กลับมาเกิดอีกครั้ง

ได้ฟังคำพูดของฉินเทียนหูรั่วหลันตกอยู่ในสภาวะที่สับสน จะให้พูดตรงๆ สำหรับกิจการอะไรก็แล้วแต่ เธอไม่ค่อยสนใจ

ตลอดมาก็แค่ต้องการอยากที่จะแก้แค้นเพื่อคนในครอบครัว ไม่ได้คิดที่จะกลับสู่จุดสู่สุด กลายเป็นตระกูลใหญ่อันดับหนึ่งในฮั่นจง

ครอบครัวก็ไม่มีแล้ว กลายเป็นตระกูลร่ำรวย ยังมีความหมายอะไรอีก？

ต้องการให้เธอปรากฏตัวในที่สาธารณะ ไปจัดการธุรกิจต่อขนาดนั้นเชียวหรือ？

แต่เธอก็รู้สึกได้ว่า มีเพียงแบบนี้ที่จะทำให้พ่อแม่และพี่ชายของเธอที่อยู่ในโลกแห่งความตาย จะได้ตายตาหลับ

ลังเลสักพัก เธอพูดพร้อมตาที่แดงก่ำ ： “พี่เทียน ขอฉันอยู่เงียบๆสักพัก ในเวลาฉันหน่อย”

“ตอนนี้ในใจฉันยุ่งเหยิงมาก”

ฉินเทียนเข้าใจหูรั่วหลัน รีบเอ่ย ： “ไม่ต้องรีบ”

“พวกเรายังมีเวลา เธอค่อยๆคิดก็ได้”

เนื่องจากเรื่องนี้ใหญ่ เหลิ่งหยุนไม่กล้าที่จะเฉยเมย รีบออกเดินทางไปยังภาคเหนือ ด้วยความสามารถของเธอ ฉินเทียนรู้สึกว่าตัวเองสามารถวางใจได้อย่างสมบูรณ์

ฉินชวนและเฟ่ยเทียนอิง เริ่มแผนการจัดระเบียบมังกรซ่อนรูปฝั่งตะวันตก

ทั้งหมดนี้ ล้วนดำเนินงานอย่างลับลับ ดูจากภายนอกทุอย่างเป็นปกติ ด้านฝั่งตะวันตกไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

แต่ในความเป็นจริงนั้น การเคลื่อนไหวที่รุนแรงขับเคลื่อนอย่างรวดเร็ว ได้ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบๆแล้ว

ฉินเทียนกำลังรอรายชื่อบุคคลที่หูรั่วหลันคิดว่าเหมาะสมออกมา หลังจากนั้นผนึกกำลังศัตรู

เถียโถวอยู่ที่คฤหาสน์หูซื่อ ภายใต้การป้องกันของมังกรซ่อนรูปสองสามคน ก็รู้สึกโดดเดียวขึ้นมา

ทั้งหมด เพียงแค่รอหลังจากนี้เจ็ดวัน

……

ย้อนเวลากลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนหน้านี้

ชิงเฉินเสื้อสีเลือด มาถึงตระกูลหยาง

เมื่อได้แยกกับฉินเทียน แม้ว่าเขากับฉินชวนต่อสู้กันอย่างดุเดือด ก็มีความอึดอึดบ้าง แต่ก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร

ขณะนี้ เขาใช้ขาข้างเดียวเดินกะแผลก เลือดสดย้อมเสื้อผ้าจนเป็นสีแดง

เพราะทั่วทั้งร่างกายเสียเลือดมาก สีหน้าซีดเซียว เมื่อเดินเข้ามาในห้องโถง ก็ล้มลง

“ชิงเฉิน！” จ้าวคงตกใจ รีบพุ่งเข้ามา “นายบาดเจ็บเหรอ？เกิดเรื่องอะไรขึ้น？”

“เข้ามาเร็ว เรียกหมอ！”

เห็นบบนขาของชิงเฉินมีบาดแผลจากรอยมีดขนาดใหญ่ เขาดูตื่นตระหนกตกใจ

ในสามตระกูลใหญ่ ความสามารถของจ้าวคงอ่อนแอที่สุด ที่เขามีตำแหน่งวันนี้ได้ บนเส้นทางส่วนใหญ่ก็คือชิงเฉินช่วยต่อสู้มาได้

ดังนั้น นี้คือไพ่ราชาของเขา จะให้เกิดอะไรไม่ได้

“หัวหน้าตระกูลจ้าว ขอโทษด้วย ผม...”

ชิงเฉินอับอายเล็กน้อย

สีหน้านักบวชหงุดหงิด กัดฟันพูด ： “เรื่องจัดการเป็นอย่างไร”

“หวังเหล่าหู่ตายหรือยัง？”

“แล้วก็ เจ้าอ้วนล่ะ？ทำไมมีเพียงแค่นายถึงกลับมาคนเดียว？”

เว่ยเทียนเหอพูดแบบเป็นก็กังวล ： “ชิงเฉิน รีบพูด！”

“ภารกิจสำเร็จหรือเปล่า？”

ชิงเฉินกัดฟัน ： “หวังเหล่าหู่ได้ตายไปแล้ว ตอนนี้น่าจะถูเผาอยู่ในกองเพลิงแล้ว”

ได้ยินประโยคนี้ หยางต้าวและอีกสองคน ล้วนถอนหายใจโล่งใจ เผยให้เห็นถึงความสุขบนใบหน้า

“เจ้าอ้วนล่ะ？พวกเขาอยู่ไหน？”หยางต้าวอดไม่ได้ที่จะถาม

ชิงเฉินกัดฟัน ： “หมีเล่อประมาทเพียงนิดเดียว ถูกหวังเหล่าหู่ลากไปตายด้วยกันแล้ว”

“นายพูดว่าอะไรนะ？เจ้าอ้วนตายแล้ว？”

“จะเป็นไปได้ยังไง？”ในตาหยางต้าวแสดงออกถึงข้อสงสัย

ศักยภาพของเจ้าอ้วนหมีเล่อเขารู้ชัดเจนเป็นอย่างดี พวกเขาสองสามคนบูชาอู่สามตระกูลใหญ่ แน่นอนว่าเจ้าอ้วนหมีเล่อเหนือกว่านักบวชกู้และชิงเฉินเสื้อสีเลือดอย่างแน่นอน

ทำไมเจ้าอ้วนหมีเล่อถึงตาย ชิงเฉินกลับสามารถรอดกลับมา？

ชิงเฉินกัดฟัน ： “พวกเราคาดการณ์ผิดพลาดแล้ว หวังเหล่าหู่ได้เตรียมการไว้แล้ว”

“ผมกับหมีเล่อแยกกันทำงาน ฉันเป็นลูกมือที่อยู่กับหวังเหล่าหู่ หมีเล่อไปฆ่าหวังเหล่าหู่”

“คิดไม่ถึงว่า บนตัวของหวังเหล่าหู่ถูกผูกไว้กับวัตถุระเบิด ช่วงเวลาสุดท้าย เขาจู่ๆก็กอดหมีเล่อไว้ โดยไม่ลังเลที่จะตายไปพร้อมกัน วัตถุระเบิดก็เกิดระเบิด”

คำอธิบายนี้ ก็พอที่จะสมเหตุสมผล แม้ว่าหยางต้าวจะเจ็บใจอยู่เล็กน้อยตัวเองได้สูญเสียบุคคลสำคัญไปหนึ่งคน แต่พอนึกถึงหวังเหล่าหู่ที่ได้ตายไป เขาก็มีความสุขขึ้นมา

：

：