บทที่ 729 สามเรื่อง

จะเป็นไปได้ยัง？

ได้รับข่าวมาสามปีที่แล้วหูรั่วหลันอยู่ต่างประเทศ เพราะว่ารีบร้อนกลับประเทศ และสติไม่สมประกอบ ถูกรถยนต์ชนตายบนถนนแล้ว

การตายของเธอ ตระกูลหูได้คากการณ์ล่วงหน้าและถูกตัดขาดไปแล้ว คนมากมายคิดว่า ตระกูลหูได้จากโลกใบนี้ไปแล้ว

คาดไม่ถึงว่าการปรากฎตัวตอนนี้ ก็คือตัวแทนวิญญาณของตระกูลหู

ตระกูลหูยังเหลือทายาท

ทุกคนล้วนมีสีหน้าช็อก แต่หยางต้าว เว่ยเทียนเหอและจ้าวคง สีหน้าน่าเกลียดถึงขั้นสุด

ตั้งสติกลับมา หยางต้าวยิ้มอย่างเย็นชา ： “คุณหนู่ใหญ่ คุณหมายความว่ายังไง？”

“คุณมีชีวิตกลับมาได้ คือเป็นเรื่องที่ดีที่ใหญ่มากๆ พวกเราล้วนรู้สึกถึงความสุขแทนคุณและตระกูลหูด้วย”

“ฉันจะผิดหวังได้ยังไงล่ะ”

“ฉันดีใจจนไม่ทันได้ตั้งตัว”

“คุณหนู่ใหญ่ลำบากแล้ว ถ้างั้นฉันจัดการให้เองคุณไปพักเถอะ”

“เข้ามา——”

จากที่ไกลๆ ลูกน้องใกล้ชิดสองสามคน รีบวิ่งเข้ามาทันที

หยางต้าวพุดอย่างหนักแน่น ： “พาคุณหนู่ใหญ่ไปโรงแรมที่ดีที่สุด รักษาความปลอยภัยให้เธออย่างเคร่งครัด”

“เจ็บแม้แต่ปลายผม ฉันจะตัดหัวพวกนาย”

“ครับ！”

ลูกน้องหวาดกลัวและวิ่งไปทางหูรั่วหลัน เมื่อเทียบรูปร่างกับชายรูปร่างใหญ่ หูรั่วหลันที่บอบบางดูเหมือนว่าจะไม่มีแรงต่อต้านอะไร

“คุณหนู่ใหญ่ เชิญไปกับพวกเราเถอะ”

“วางใจ พวกเราจะปกป้องคุณเอง”

ลูกน้องคนหนึ่งพูดออกมาหนึ่งประโยค เมื่อเห็นหูรั่วหลันมองหน้าไม่พูดอะไร จู่ๆเขาก็อืมมือไปคว้าแขนของหูรั่วหลัน

เขาคือคนสนิทของหยางต้าว รู้ว่าวันนี้เรื่องสำคัญแบบนี้ หูรั่วหลันอยู่ต่อที่นี่ แน่นอนว่าเป็นอันตราย

ดังนั้น พูดว่าเชิญให้ไปพัก อันที่จริงแล้วความหมายมันคือการบังคับให้ออกจากจริงนั้น

สำหรับผู้หญิงที่สูญเสียครอบครัวที่ปกป้องดูแลคนหนึ่ง พวกเขาแสดงออกถึงความเคารพ ที่จริงแล้วในใจนั้นไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย

ในใจของพวกเขานั้น ผู้ที่มีฐานะสูงส่งที่ตกลงสู่พื้นดิน ดังนั้นตระกูลนี้ ถึงกล้าที่จะลากหูรั่วหลันมา

“นายมีสิทธิอะไร ยังกล้าแตะต้องฉัน!”

สายตาของหูรั่วหลันเปลี่ยนเป็นดุดัน ทันใดนั้นก็ก้าวขาออกมา เตะที่รวดเร็วและเฉียบคม เสียงดังปัง ทำให้สารเลวทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้าถูกเตะลอยออกไป

นี่มันเรื่องอะไร？

ทุกคนล้วนตกตะลึง นักเลงที่เหลือไม่กี่คนตอบสนองกลับมา ลงมือตามสัญชาตญาณ แผดเสียงด้วยความโกรธ พุ่งไปทางหูรั่วหลันในเวลาเดียวกัน

หูรั่วหลันโค้งเอวหมุนไป ขายาวโบยบิน ปังปังปังปัง เพียงชั่วพริบตาเดียว ทั้งหมดก็ถูกเตะลอยออกไป

ในตอนนี้บรรยากาศในงานวุ่นวายมาก

ผู้หญิงที่ร่างบอบบาง นึกไม่ถึงเลยว่าเป็นปรมาจารย์ที่ปิดบังไว้？

ในสายตาหยางต้าวปรากฏสายตาที่รุนแรง ยิ้มอย่างเยือกเย็น ： “คุณหนู่ใหญ่ที่หายไปตั้งนาน ที่แท้ไปเรียนวิชาการต่อสู้กับปรมาจารย์มานี่เอง”

“แต่ฉันไม่เข้าใจอยู่อย่างหนึ่ง คุณหนู่ใหญ่ พวกเราล้วนเป็นคนจิตใจดี ทำไมจู่ๆคุณถึงเปลี่ยนหน้าล่ะ？”

“แม้ว่าเหล่าพี่น้องมีต้นกำเนิดที่ต่ำต้อย แต่ก็ต้องไว้หน้ากันบ้าง？”

คำพูดของเขา กลิ่นของการแก้แค้นก็ชัดเจนเป็นอย่างมาก บริเวณรอบๆพวกบอดี้การ์ดเหล่านั้น มีศัตรูคนเดียวกัน พร้อมกันกรูเข้ามาโดยไม่ได้นัดหมาย

เผชิญหน้ากับอะไรแบบนี้ หูรั่วหลันไม่กลัวแต่อย่างใด เธอโกรธแล้วพูดด้วยความเยือกเย็น ： “ที่ฉันกลับมาในครั้งนี้ มีสามเรื่องที่ต้องสะสาง”

“เรื่องแรก มาเพื่อเซ่นไหว้พ่อแม่และพี่ชายของฉัน รวมไปถึงครอบครัวเหล่านั้น”

“เรื่องที่สอง สามปีที่แล้วพวกเขาตายไปโดยไม่มีความชัดเจน ฉันต้องหาความจริงเพื่อแก้งแค้นให้พวกเขา”

“ฆาตกรได้หนีกฎหมายมานานมากแล้ว ถึงตอนนั้นให้พวกเขาได้รับบทเรียนที่แสนแพง！”

ตอนที่พูดประโยคนี้ เขามองหยางต้าวอย่างหน้าตาย ดวงตาที่สวยงามแดงก่ำ

หยางต้าวใบหน้าเปลี่ยน ยิ้มอย่างเยือกเย็นโดยไม่พูด

คนอื่นๆได้ฟัง เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ พวกเขาปรึกษาแบบกระซิบกระซาบกัน

คดีของตระกูลหูผ่านไปตั้งนานแล้ว ขณะนี้มีคนมากมายที่ตั้งข้อสงสัยต่อในส่วนของคดีนี้ แต่เรื่องก็ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว

คิดไม่ถึงว่า ระยะเวลาสามปี ลูกสาวของตตระกูลหู ในฐานะที่เป็นทายาทคนเดียวที่เหลืออยู่ ก็ต้องสืบหาความจริงเพื่อแก้แค้นให้ตระกูล