ตอนที่ 698
บทที่ 743 ของขวัญในการพบกันครั้งแรก
October 21, 2026
การฆ่าอย่างโหดเหี้ยม เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง
การต่อสู้เมื่อกี้รุนแรงพอแล้ว แต่เมื่อเทียบกับตอนนี้ มันดูเหมือนเด็กเล่นในบ้านซึ่งไร้สาระมาก
การฆ่าที่แท้จริงคืออะไร ?
ความโหดร้ายที่แท้จริงคืออะไร ?
หยางต้าวและฝูงหมาป่า ตีความทั้งหมดนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ทั้งสองฝ่ายเล่นเป็นหมาป่าหอน ซึ่งเป็นยาที่กระตุ้นเลือดเป็นอย่างมาก มีหลักการเดียวกับยาฮอร์โมนที่นักกีฬาเหล่านั้นใช้ แต่มีฤทธิ์รุนแรงกว่าร้อยเท่า
ภายใต้การกระตุ้นอย่างมหาศาล ทั้งมนุษย์และสัตว์ต่างสูญเสียสติสัมปชัญญะ
ในสายตาของกันและกันมีแต่การเข่นฆ่า !
มีเพียงการดื่มเลือดเท่านั้น !
ยิ่งกว่านั้น แทบจะไม่รู้สึกเจ็บเลย แต่กลับกล้ามากขึ้นเรื่อย ๆ !
ภายในกรง เนื้อและเลือดปลิวว่อนไปทั่ว นอกกรง ฉินเปียวตะโกนอย่างตื่นเต้น
“หยางต้าว รีบเข้าไป ! ”
“ไม่ต้องหลบ！”
“กัดมัน ! ใช่ ฆ่ามัน ! ”
“กัดคอมัน ! ”
ทาสสัตว์ร้ายที่เหลือตามหลังฉินเปียว ทุกคนก็ล้วนตะโกนอย่างตื่นเต้น
เลือดคนเดือดยิ่งกว่าเลือดสัตว์ !
ดวงตาของหยางเต้าแดงก่ำและภายใต้การกระตุ้นของฉินเปียว เมื่อเผชิญหน้ากับหมาป่าที่พุ่งเข้ามา เขาไม่เพียงไม่หลบ แต่กลับพุ่งกระโจนเข้าหามัน
เขากอดหัวหมาป่า และกลิ้งไปกับพื้นพร้อมกับหมาป่า
หมาป่าที่เหลือกระโจนเข้าใส่เขา กัดแขน หลัง และต้นขาของเขา……
เนื้อชิ้นใหญ่ถูกฉีกออกอย่างต่อเนื่อง เลือดพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ
อย่างไรก็ตาม หยางต้าวให้ตายก็ไม่ปล่อย เขาจับหัวหมาป่าไว้แน่น จนกระทั่งกัดคอของอีกฝ่าย
จากนั้นเขาก็เหมือนนักเดินทางที่กระหายน้ำในทะเลทรายที่ได้พบกับน้ำพุใสและดูดเลือดเข้าไป
ด้วยการเคลื่อนไหวที่บ้าคลั่ง แม้ต่หมาป่าที่กัดเขาเหล่านั้นก็ล้วนตกตะลึง
พวกมันปล่อยปากโดยไม่รู้ตัว และยืนดูข้าง ๆ โดยไม่รู้จะทำยังไงดี
สุดท้าย เมื่อดื่มเลือดเพียงพอแล้ว หยางต้าวก็ลุกขึ้นยืน !
ร่างกายของเขา ไม่มีส่วนใดที่สมบูรณ์ ในหลาย ๆ จุดที่สามารถมองลึกลงไปจนเห็นกระดูก
อย่างไรก็ตาม เขากลับลุกขึ้นยืนจริง ๆ !
เขาจับศพหมาป่าที่ดื่มเลือดหลังจากที่มันถูกเขากัดจนตาย แล้วลุกขึ้นยืน !
“เข้ามา ! ”
“ไอ้สารเลว กล้าดียังไงมากัดฉัน ! ”
“ฉันจะฆ่าอย่างไร้ความปรานี ! ”
ท่ามกลางเสียงคำราม เขาโบกซากหมาป่าในมือเป็นอาวุธ วิ่งเข้าหาหมาป่าพวกนั้นอย่างบ้าคลั่ง
ซากหมาป่าในมือเหวี่ยง ตุ๊บ ตับ !
ปังปัง !
หัวหมาป่าชนกับหัวหมาป่า !
หมาป่าตัวหนึ่งถูกโยนออกไป กะโหลกของมันแตกเป็นเสี่ยง ๆ และทันทีที่มันก็ล้มลงกับพื้นมันไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อยและตายจากไป
สิ่งที่ตามมาเป็นเพียงการสังหารหมู่ฝ่ายเดียว
หยางต้าวเต็มไปด้วยเลือด และผมของเขายุ่งเหยิง กรีดร้องอยู่ในปาก โบกซากหมาป่า และไล่ฆ่าหมาป่าเหล่านั้น
หมาป่าทรุดตัวลงและหนีไปทุกทิศทุกทางในกรง อย่างไรก็ตาม พวกมันไม่สามารถหนีออกจากกรงเหล็กได้ และทำได้เพียงถูกทับตาย โดยศพของเพื่อนพวกมัน
……
ฉากที่โหดร้ายกินเวลาเกือบห้านาที ฝูงหมาป่าในกรงที่ใช้ฝึกผู้มาใหม่ ล้วนตายอย่างอนาถ
กลิ่นเลือดคละคลุ้งโชยมากระทบใบหน้า การกระตุ้นทำให้สิงโตและเสือในถ้ำรอบ ๆ ส่งเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง
“ยังมีอีกไหม ? ”
“ยังมีวิธีอะไรอีก ปล่อยมันออกมาให้หมด ! ”
หยางต้าวโยนซากหมาป่าที่หักในมือทิ้ง และตะโกนใส่ฉินเปียวด้วยดวงตาสีแดง
ฮุยเฮ้อพูดอย่างตื่นเต้น “สำเร็จแล้ว ! ”
“ขอแสดงความยินดีกับคุณชาย คุณได้รับฮีโร่อีกคนแล้ว ! ”
เจ้าหัวแดงและคนอื่น ๆ ก็ตื่นเต้นเช่นกัน ทีมของพวกเขามีกำลังพลพิเศษเพิ่มมาอีกหนึ่ง และในอนาคตพวกเขาจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ซึ่งศัตรู
ฉินเปียวพอใจมาก เขาพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “นายจะสนับสนุนได้นานแค่ไหน ? ”
“นายกล้าเล่นกับฉันคนนี้ไหม ? ”
เจ้าหัวแดงได้ยินดังนั้น ก็รีบพูดด้วยเสียงต่ำ “นายน้อยอย่าเลย ! ”
“ในขณะนี้เอฟเฟกต์ของหมาป่าหอนได้แสดงออกมาอย่างเต็มที่ ซึ่งอันตรายมาก ! ”
ในขณะนี้ พลังของยาในร่างกายของ หยางเต้า ได้ออกแรงจนถึงขีดสุด และร่างกายของเขาก็เหมือนกับปีศาจ แม้ว่าเจ้าหัวแดงจะเป็นกัปตัน แต่เมื่อถามตัวเอง เขาก็รู้สึกอายเล็กน้อย