บทที่ 747 รับตำแหน่งซีจุน

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของฉินเทียน จูจูรู้สึกมึนงงเล็กน้อยและเธอยังไม่ได้ตอบสนอง ก็พูดออกมาโดยไม่รู้ตัว : “ฉันได้รับคำสั่งจากเฒ่าหัวมังกร ให้นำตราประทับหัวมังกร และมาที่นี่เพื่อนิรโทษกรรมแก่ไป๋เลี่ยน ”

“ฉินเทียน คุณปู่กล่าวว่า การฆ่าไป๋เลี่ยนจะไม่เกิดผลดีกับคุณ ดังนั้น______”

“แบบนี้เองเหรอ……”ฉินเทียนกระทืบเท้าของเขาและพูดด้วยใบหน้าเสียใจ “หนานจุน ทำไมคุณไม่รีบพูดให้เร็วกว่านี้ล่ะ ! ”

“คุณดูปัญหานี่สิ ถ้ารู้ว่เฒ่าหัวมังกรจะให้ฮภัยแก่ไป๋เลี่ยน ฉันก็คงจะไม่ฆ่าเขา”

“ตอนนี้ก็ฆ่าไปแล้ว เช่นนั้นจะทำยังไงดี ! ”

เมื่อเผชิญกับรูปลักษณ์ที่“ไร้เดียงสา” บนใบหน้าของฉินเทียน ในที่สุดจูจู ผู้ซึ่งฉลาดราวกับหิมะน้ำแข็งก็ตระหนักได้ว่า ผู้ชายคนนี้ตั้งใจอย่างเห็นได้ชัด !

ฆ่าไป๋เลี่ยนก่อนที่เธอจะเปิดเผยความตั้งใจของเธอ กล่าวคือบรรลุเป้าหมายได้โดยไม่ถูกกล่าวหาว่าไม่เชื่อฟังเฒ่าหัวมังกร

เพราะตอนที่ฉันฆ่าคน เธอยังไม่ได้พูดถึงตราประทับหัวมังกร ใครจะรู้ว่าคุณมาที่นี่เพื่ออะไร

นี่มันจงใจชัด ๆ !

โอ้ !

เมื่อได้ยินว่าฉินเทียนโทษตัวเอง ในทางกลับกันจูจูเกือบจะกระอักเลือดออกมาเต็มคำ ปากของเธอก็แดงและหน้าแดง

อย่างไรก็ตาม เมื่อมองไปที่ฉินเทียนที่”ไร้เดียงสา” รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นในส่วนลึกของดวงตาที่สวยงามของเธอ

เธอเองต้องการให้ไป๋เลี่ยนถูกประหารชีวิต

เพียงเพราะว่า เฒ่าหัวมังกรถูกสมาคมผู้อาวุโสให้ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากออกคำสั่ง

ตอนนี้ฉินเทียนทำแบบนี้ก็ดี เฒ่าหัวมังกรก็จะได้มีราคาขึ้นมา

ฉันไม่ได้ไม่นิรโทษกรรม แต่เพียงช้าไปหนึ่งก้าว และมันไม่ได้เป็นความผิดของฉัน

จูจูจงใจถอนหายใจ “โอ้ ดูเหมือนว่าฉันจะช้าไปก้าวหนึ่ง น่าเสียดายจริง ๆ”

“ผู้อาวุโสสาม เรื่องนี้เป็นเช่นนี้แล้ว คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม ? ”

ใบหน้าชราของหวังลิ่งซีดราวกับถูกยาพิษ

เขาไม่เคยคิดเลยว่า ฉินเทียนจะกล้าเล่นอุบายเช่นนี้ต่อหน้าเขา ภายใต้จมูกของเขา หัวของไป๋เลี่ยนถูกตัดออกทั้งเป็น

เลือดเต็มปากพุ่งกระฉูดในอกของเขาหลายครั้ง และเขาแทบจะพ่นมันออกมา

ในที่สุดเขาก็ทนได้ ใบหน้าแก่ของเขากลายเป็นสีดำและสีม่วง

ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยความโกรธ เขากัดฟันและพูดว่า เก่งนี่ฉินเทียน！”

“เรามารอดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น ! ”

เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว ไม่มีทางฟื้น ด้วยความโกรธ เขาพาผู้ติดตามกระโดดขึ้นเครื่องบินรบและจากไปอย่างรวดเร็ว

สถานที่แห่งนี้ ทำให้เขาเสียหน้า และเขาไม่อยากอยู่แม้แต่วินาทีเดียว

นอกจากนี้ เขารีบกลับไปรายงานผู้อาวุโสใหญ่ จากนั้นกำหนดวิธีการจัดการกับฉินเทียน ！

“ผู้อาวุโสสาม กลับดีๆนะ ! ”

“ทักทายผู้อาวุโสใหญ่แทนฉันด้วย บอกเขาว่า ครั้งต่อไปถ้าต้องการช่วยใครสักคนจากมีดของฉัน ทางที่ดีก็ควรจะเร็วกว่านี้หน่อย” “ฉินเทียนพูดเสียงดังขึ้นไปในอากาศ

โอ้ !

จูจูไม่สามารถทนได้อีกต่อไป และหัวเราะออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ! ”

“สุดยอด ! ”

“เจ๋งมากเลย ! ”

“แส้มังกร ฉันชื่นชมคุณแทบตาย ! ”เฟ่ยเทียนอิงรู้สึกตื่นเต้นมาก เขารีบเข้าไปกอดฉินเทียน ดูไปแล้วเหมือนว่าเขากำลังจะจูบ

ฉินเทียนรีบกลอกตา

เมื่อเฟ่ยเทียนอิงได้สติกลับมา ก็รู้สึกอาย แต่ไม่มีที่ให้คลายความกระตือรือร้น เขากอดฉินชวนที่อยู่ข้าง ๆ และจูบฉินชวนหนัก ๆ บนใบหน้า

“ท่านอาจารย์……”

ฉินชวนยืนอยู่ท่ามกลางความยุ่งเหยิงท่ามกลางสายลมด้วยสีหน้างุนงง

ผู้ชม ต่างส่งเสียงปรบมือดังกึกก้อง

ในที่สุดพวกเขาก็เห็นข้อมือเหล็กของฉินเทียน และความกล้าหาญที่เหนือจินตนาการ !

ไป๋เลี่ยนผู้ไร้ประโยชน์ หัวยังอยู่ต่อหน้าต่อตา

นี่คือข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด และยังเป็นบทเรียนที่ดีที่สุดด้วย

ต่อไปใครจะกล้าทำผิด นี่คือตัวอย่างที่มีชีวิต

“แส้มังกร คุณบอกมาเถอะ ต่อไปจะทำยังไง ！”

“จากนี้ไป ไม่ว่าคุณพูดอะไรออกไป ฉันก็จะทำแบบนั้น ! ”เฟ่ยเทียนอิงกล่าวเสียงดัง

ทุกคนในกลุ่มคน ต่างก็จับตามองฉินเทียนอีกครั้ง

ฉินเทียนมองไปที่จูจูและพูดด้วยรอยยิ้ม “ปู่ของคุณส่งคุณมาที่นี่ นอกจากการให้อภัไป๋เลี่ยนแล้ว ยังมีสิ่งอื่นที่จะอธิบายอีกไหม ? ”