บทที่ 759 ส่งอำลา

เมื่อได้ยินซีเตี้ยนยอมรับผิดต่อหน้าผู้คน ภายใต้สายตาของฉินเทียนนั้น ก็ได้ปรากฏรอยยิ้ม

ซีเตี้ยนนั้นคิดว่าหลังจากที่เขานั้นยอมรับผิดแล้ว ฉินเทียนนั้นจะปล่อยลูกชายของเขา หลังจากนั้นเขาจะทำอะไรก็แล้วแต่

แต่ที่ไม่รู้ก็คือ นี่เป็นการตัดสินความตายของเขา

“คุณชายใหญ่ ที่แกให้ข้าทำ ข้าได้ทำลงแล้ว”

“ตอนนี้ รักษาสัญญาหน่อยสิ ปล่อยลูกชายของข้าสิ？”

เกรงว่าฉินเทียนนั้นจะเสียใจ ซีเตี้ยนนั้นยังเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย “ตามที่ข้าทราบมา คนของตระกูลฉินนั้น ไม่ว่าจะเป็นวีรบุรุษหรือเมล็ดอะไร แต่ว่าพื้นฐานที่สุดเลยก็คือ คำที่เคยเอ่ยไปนั้น ไม่เคยนับนะ”

ฉินเทียนเอ่ยยิ้มอย่างเย็นชา“ท่านไม่ต้องเอาสิ่งนั้นมายั่วยุผมหรอก”

“คำที่ผมพูดนั้น ผมนั้นนับมันอยู่แล้ว”

“เหลิ่งหยุน ปล่อยคน”

“รับทราบ！”ก่อนที่เหลิ่งหยุนจะใช้แรงนั้น ผลัก ซีคุนออกไป

“พ่อ！”ซีคุนที่รอดพ้นจากความตาย ก่อนที่จะล้มลงต่อหน้าซีเตี้ยน ก่อนที่จะร้องออกมา

“เร็ว ไปจัดการฆ่าเขาส่ะ！”

“ฆ่าพวกเขาljt คุณชายเปียวนั้นจะต้องดีใจเป็นแน่！”

“เขานั้นได้ครอบครองทั้งตระกูลฉิน อีกทั้งยังเป็นลูกชายของพวกเราอีก！”

ในสายตาของ ซีเตี้ยน ได้ปรากฏความอาฆาตที่ดุร้าย ก่อนที่จะยิ้มเยาะเย้ย “คุณชายใหญ่ เจ้านี่มันไร้เดียงสาจริงๆ”

“ตอนนี้ จะคุกเข่าแล้วมัดมือเอง หรือว่าจะรอให้ฉันสั่ง？”

“อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเจ้านะ หากข้าออกคำสั่ง เจ้านั้นอาจจะมีศพที่ไม่ครบนะ”

รอบๆนั้น ก่อนที่จะมีเสียงปรมาจารย์สิบกว่าคนเอ่ย “ยังไม่รีบคุกเข่าแล้วมัดมืออีก！”

“มิฉะนั้น ข้าจะให้มีดหั่นศพน่ะ！”

ฉินเทียน เหลิ่งหยุน ฉินชวนและกู้หมิง ทั้งสี่คนนั้นต่างก็ได้โดนล้อมไว้ มองไปแล้วจะมีเพียงแค่เงาเดียว แต่ว่ามีพละกำลังที่อ่อนแอ

แต่ยังไงส่ะ ฉินเทียนนั้นไม่เพียงแต่จะไม่เผยถึงความหวาดกลัวแล้ว แต่ยังเต็มไปด้วยการยิ้มอย่างพอใจ

เขานั้นหันไปเอ่ยถาม ฉินชวนอย่างสบายใจ “ซีจุน พวกเขานั้นยอมรับในความผิดแล้ว งั้นข้าอยากจะรู้ ว่าอิงตามจากกฎเกณฑ์ของมังกรซ่อนรูปแล้ว จะจัดการลงโทษเช่นไร？”

ฉินชวนเอ่ยเสียงดัง“ตามขั้นตอนแล้วนั้น จะต้องพาตัวกลับไปที่มังกรซ่อนรูป แล้วทำการประกาศคำตัดสินต่อทุกคน！”

ฉินเทียน“ถ้าหากพวกเขานั้นไม่ให้ความร่วมมือล่ะ？”

ฉินชวนเอ่ยอย่างเคร่งขรึม“กล้าที่จะขัดขืน ตามกฎเกณฑ์แล้ว ให้สามารถดำเนินการเต็มรูปแบบได้！”

“ฆ่าโดยไม่ต้องสอบถาม！”

“ได้！”ฉินเทียนยิ้ม ก่อนที่จะมองไปที่ซีเตี้ยนแล้วเอ่ย“มีสองทางให้เลือก ตอนนี้ข้าถามท่าน ว่าท่านจะเลือกทางไหน？”

“อยากที่จะให้ความร่วมมือดีๆ หรือว่าอยากจะขัดขืนกันล่ะ？”

ซีเตี้ยนค่อยๆยกมีดทองในมือขึ้นมา ก่อนที่จะกัดฟันเอ่ย “ฆ่าพวกเขาส่ะ จะไม่มีใครรู้เรื่องในคืนนี้！”

ฉินเทียนเอ่ยเสียงดัง“งั้นก็หมายถึง พวกเจ้าจะขัดขืนหรอ？”

“งั้นก็ตี ตามกฎของมังกรซ่อนรูปแล้ว สามารถจัดการได้เลย！”

“ฆ่าโดยไม่ต้องสอบถาม！”

ในสถานที่นี้ ทันใดนั้นก็ได้เงียบสงบลง

ซีเตี้ยนเหมือนกับมองคนบ้า แล้วยิ้มเอ่ยออกมา “แค่เจ้าสี่คนนั้น อยากที่จะมาฆ่าข้าโดยไม่เอ่ยถามงั้นหรอ？”

“คุณชายใหญ่ ข้านั้นสงสัยจริงๆ ว่าเจ้านั้นหลายปีมานี้ ในสมองนั้นเสียไปแล้วหรือเปล่านะ？”

คนอื่นๆ ทุกคนนั้นต่างก็หัวเราะกันออกมา

ซีคุนจับไปที่ท้องแล้วเอ่ย “ไอไร้ประโยชน์ เจ้าไม่รู้หรอว่าพวกเรานั้นมีกันเท่าไหร่？”

“จะบอกเจ้านะ ว่านอกจากปรมาจารย์ที่เจ้าเห็นแล้ว ในทั้งจวนอ๋องแล้ว ยังมีปรมาจารย์กว่าอีกหลายร้อยคน！”

“หนึ่งคนหนึ่งมัก ก็เพียงพอที่จะตัดเนื้อเจ้าออกมาแล้วล่ะ！”

ฉินเทียนยิ้มแต่ไม่เอ่ย ราวกับว่ากำลังคิดวางแผนอะไรอยู่

ในขณะนี้เอง ที่ด้านนอกนั้น ได้มีเสียงฝีเท้าชุลมุน เสียงเอ่ยคำราม ก่อนที่ชายชุดดำสามสิบคนนั้นจะพุ่งเข้ามา

ในมือของพวกเขานั้นมีกริช และสภาพนั้นก็คึกคักเคร่งขรึมมาก

คนแรกนั้น กลับกลายเป็นผู้หญิง

หัวหน้ามังกรซ่อนรูปทางใต้ จูจู เป็นกลุ่มที่สามมารายงานตัวค่ะ ！”

“คนด้านนอกนั้นได้ถูกควบคุมเอาไว้หมดแล้ว ขอให้แส้มังกรเอ่ยคำสั่งค่ะ！”

อะไรนะ？

มังกรซ่อนรูปทางใต้？

ที่นี่คือทางตะวันตก ทำไมคนของทางใต้ถึงได้วิ่งมากันไกลขนาดนี้？

อีกทั้ง ด้านนอกนั้นได้มีปรมาจารย์ตั้งมากมาย ทั้งหมดนั้นได้ถูกควบคุมเอาไว้หมดแล้ว ？

ไม่แปลกใจเลยว่าที่นี่ถึงได้เกิดเรื่องตั้งนาน ด้านนอกนั้นไม่มีใครเข้ามาเลย ที่แท้ ไม่รู้ว่ายังไงแต่ว่าทั้งหมดนั้นก็ได้โดนควบคุมเอาไว้แล้ว

มังกรซ่อนรูปทางใต้ ทำได้ยังไงกัน？

เมื่อมองเป็นสมาชิกที่ต่อสู้กับทหารที่เหมือนมาจากฟ้านั้น ถึงรู้สึกไม่ดี ก่อนที่สีหน้าของ ซีเตี้ยนจะเปลี่ยนไป