บทที่ 765 ลูกชายที่ดีทั้งสองคน

“รับฟังคำสั่ง!”

นายหญิงใหญ่โกรธเคืองมาก ทุกคนตอบรับคำสั่ง

แม้ว่าหยางหลิวนั้นจะไม่ยินยอม แต่ทว่าเมื่อครุ่นคิดแล้วนายหญิงใหญ่เองก็กล่าวถูกต้อง

ในวันนี้ฉินเทียนและมังกรซ่อนรูปนั้นร่วมมือกัน นั่นคือสถานการณ์ที่รับมือได้ยาก ไม่ว่าตระกูลฉินนั้นจะแข็งแกร่งเพียงใด พวกเขาก็ไม่สามารถเปิดศึกกับมังกรซ่อนรูปได้หรอก?

แต่ด้วยมังกรซ่อนรูปที่อยู่เบื้องหลัง พวกเขาเองก็ยากที่จะจัดการฉินเทียน

ระยะเวลาหนึ่งเดือน นายหญิงใหญ่สามารถใช้ประโยชน์จากสายสัมพันธ์เก่า ให้ผู้อาวุโสและสมาชิกระดับสูงออกคำสั่งให้ละทิ้งความสัมพันธ์ที่มีต่อฉินเทียน

เมื่อถึงเวลานั้นฉินเทียนก็จะอยู่เพียงลำพัง ด้วยความแข็งแกร่งของเขา ไม่ใช่ว่าพวกเขานั้นไม่สามารถจัดการได้ อยากจะจัดการอย่างไรก็จะจัดการอย่างนั้น?

กลยุทธ์ถอนฟืนใต้กระทะ[1] อาจกล่าวได้ว่าการลงมือนี้มีทั้งความเฉียบขาดและพิษร้าย

อีกประเด็นหนึ่งที่ทำให้หยางหลิวนั้นวางใจนั่นก็คือในเมื่อนายหญิงใหญ่สามารถลงมือกับฉินเทียนได้อย่างโหดเหี้ยม นั่นสามารถกล่าวได้ว่าภายในหัวใจของหล่อนั้นไม่มีหลานชายคนโตอยู่เลย

เธอยังคงกังวลว่านายหญิงใหญ่จะลังเลและต้อนรับฉินเทียนกลับมา

หยินจ๋าเองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มแห่งความปีติ อย่างไรเสียนายหญิงใหญ่ก็ได้มอบหน้าที่จัดการฉินเทียนให้แก่เขา

ตามสถานการณ์ก่อนหน้านี้ เขาไม่รู้จริงๆว่าต้องทำอย่างไร

ตอนนี้ถ้าหากถอดร่มป้องกันของมังกรซ่อนรูปออกไป ฉินเทียนก็จะอ่อนแอและไม่สามารถทำสิ่งใดได้ อีกทั้งภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนก็เพียงพอสำหรับการเตรียมตัวของเขา

เมื่อครุ่นคิดได้เช่นนี้ เขาเอ่ยเสียงดังอีกครั้งหนึ่ง “นายหญิงใหญ่โปรดวางใจ!”

“หนึ่งเดือนหลังจากนี้ฉันรับรองว่าจะจับเป็นฉินเทียนมาให้ได้ นำตัวเขาไปยังโถงบรรพบุรุษ ให้เขายอมรับการลงโทษต่อหน้าบรรพบุรุษของตระกูลฉิน!”

ต่งซวงจุนพ่นลมหายใจอย่างรุนแรง หล่อนยืนขึ้นและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีเท่าไรนัก “หยางหลิว บอกเปียวเอ๋อร์ด้วย”

“ในระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ ฉันไม่อนุญาตให้เขาก่อเรื่องวุ่นวายอีก!”

“เรื่องทุกอย่างค่อยคุยหลังจากผ่านพ้นหนึ่งเดือนนี้ไป”

ขณะเอ่ย หล่อนหันหลังและเดินจากไป

“คารวะนายหญิงใหญ่!” ทุกคนโค้งคำนับลงอีกครั้ง

นายหญิงใหญ่ที่กำลังจะเดินไปด้านหลัง ฉันพลันเอ่ยด้วยเสียงดังและน้ำเสียงนั้นฟังดูโกรธเคือง “ราชาถงจิ่ง คุณสามารถไปยังเขาด้านนอกเมืองและบอกคนผู้นั้นได้”

“บอกไปว่าเขาให้กำเนิดลูกชายที่ดีทั้งสองคน!”

“ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น ขุดรื้อรากฐานของตระกูลฉินล้วนแต่เป็นพวกฝีมือดี!”

ถงจิ่งชะงักงันและเอ่ยเสียงดัง “รับคำสั่ง”

นายหญิงใหญ่จากไป ทุกคนมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ราวกับว่าฝันไปอย่างไรอย่างนั้น

หยางหลิวยิ้มพลางเอ่ย “ราชาถงจิ่ง รบกวนคุณช่วยมาที่ห้องพระของฉันสักครา”

ถงจิ่งนิ่งงันไปชั่วขณะและเอ่ยด้วยท่าทีอึดอัด “คุณหญิงมีเรื่องอะไรงั้นหรือ?”

หยางหลิวยิ้มพลางเอ่ย “ไม่มีอะไรหรอก ไม่ใช่ว่านายหญิงใหญ่ต้องการให้คุณไปบนเขาหรอกหรือ? ไม่ว่าจะพูดอย่างไรคนผู้นั้นคือสามีของฉัน”

“ไม่เจอกันเนิ่นนาน ภายในหัวใจก็ยังคงเป็นห่วง”

“คุณกำลังจะไปเยี่ยมเยียน ฉันจะเตรียมสิ่งของเล็กน้อยไว้ให้เขา รบกวนคุณช่วยนำมันไปด้วย”

ถงจิ่งไร้หนทางปฏิเสธ ทำได้เพียงแค่พยักหน้าและเอ่ย “ตกลง”

บริเวณด้านหลังของหยางหลิว ใบหน้าของถงจิ่งนั้นเหี่ยวย่นราวกับมะระขมอย่างไรอย่างนั้น รบกวนให้เขานำสิ่งของอะไรกันล่ะ คำขอร้องนั่นก็แค่เปลือกนอก

จุดประสงค์ที่แท้จริงของหยางหลิวนั่นคือการสร้างความสัมพันธ์กับเขาอย่างแน่นอน

หากไม่สามารถตีสนิทเขาได้ หล่อนก็จะใช้วิธีการกดดันและข่มเหงเขา

ในตอนที่ราชาซีเตี้ยนยังไม่ตาย หยางหลิวและฉินเปียวได้ใช้ความพยายามทุกวิถีทางในการดึงเขาเข้าไปเป็นพวก แม้กระทั่งการส่งยอดฝีมือตามสอดส่องเขา

แม้ว่าถงจิ่งทำได้เพียงแสร้งทำเป็นไม่รู้ แต่ทว่าปัญหานั้นก็ยืดเยื้อและน่ารำคาญมาก

ตอนนี้ก็ดีแล้ว ซีเตี้ยนตายแล้ว ธุรกิจและมรดกของเขานั้นก็ส่งมอบให้แก่ตนเอง ตอนนี้ตัวเขานั้นเลยกลายเป็นเป้าหมายที่สำคัญของหยางหลิวและฉินเปียว

ครั้นได้นึกถึงความขมขื่น ภายในหัวใจของถงจิ่ง ไม่รู้ว่าก่นด่าฉินเทียนว่าเป็นไอ้สารเลวไปมากมายกี่ครั้ง

ไอ้สารเลวชาติชั่ว ลงมืออย่างโหดเหี้ยมและไร้ความปราณี!

นายสังหารด้วยความกระปรี้กระเปร่าทำให้ฉันต้องพลอยซวยไปกับแกด้วย!

ฉันอายุมากขนาดนี้แล้ว เคยช่วยปู่ของนายให้ได้รับตำแหน่ง อีกทั้งยังปกป้องตำแหน่งของพ่อนายไว้ ตอนนี้ฉันแก่แล้วก็ยังไม่ปล่อยให้ฉันใช้ชีวิตอย่างสงบสุข ยังต้องมาทนทุกข์กับเรื่องของไอ้สารเลวตัวน้อยทั้งสองคนของพวกนาย

บาปกรรม!

ชาติที่แล้วฉันติดหนี้อะไรตระกูลฉินของพวกนาย ทำไมพวกนายทั้งสามชั่วอายุคนถึงต้องมาสร้างความรำคาญใจให้แก่ฉัน!

“ราชาถงจิ่ง สำหรับแผนการของนายหญิงใหญ่ ราวกับว่าคุณดูไม่พอใจไม่น้อย”