บทที่ 768 น้องหยุน

กู้หมิงกลับมายังสำนักงานใหญ่ของมังกรซ่อนรูป รายงานสถานการณ์ของตระกูลฉิน

หลังจากได้รับฟัง ฉินเทียนแสดงรอยยิ้มพึงพอใจ อันที่จริงใครก็รู้ เรื่องที่ต้องการจะจับกุมฉินเปียวนั้นไม่สามารถเป็นไปได้

ส่งคนไปขัดขวางและสังหารสมาชิกของมังกรซ่อนรูป อีกทั้งยังวางระเบิดและลอบวางเพลิงค่ายใหญ่ ใครไม่รู้บ้างว่าเป็นฝีมือของฉินเปียว เหตุการณ์ก่อนระเบิด ฉินเปียวเองก็ปรากฏตัวออกมาและพูดประกาศ

แต่อย่างไรก็ตามต้องบอกว่าความคิดของฉินเปียวนั้นละเอียดรอบคอบมาก หลักฐานที่ตรงที่สุดคือคำพูดนั้น เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์ที่สวมหน้ากาก

ยิ่งกว่านั้น หลังจากการประกาศเสร็จสิ้น แม้แต่หน้าจอขนาดใหญ่ก็ถูกทำลาย ไม่มีหลักฐานที่แท้จริงเหลืออยู่

แต่ทว่าการเดินทางของกู้หมิงที่ไปเยี่ยมเยียนตระกูลฉิน ขณะเดียวกันก็เป็นการรักษาเกียรติของมังกรซ่อนรูป เขาได้รับค่าชดเชยมาหนึ่งร้อยล้านหยวน

แม้แต่ตระกูลฉินก็ยังเป็นฝ่ายจ่ายค่าชดเชย ในอนาคตชาวซีเป่ยจะกล้าดูแคลนการมีอยู่ของมังกรซ่อนรูปได้อย่างไร?

นี่คือความสำคัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

แม้ว่านายหญิงใหญ่จะไม่ยอมรับว่านี่คือการจ่ายค่าชดเชย แต่กลับกล่าวว่าเป็นการบริจาคให้ด้วยศีลธรรม แต่ทุกคนนั้นรู้อยู่แก่ใจว่านั่นคือข้อตกลง

ใช้เงินหนึ่งร้อยล้านเพื่อให้เวลาฉินเปียวชนะในหนึ่งเดือน

อันที่จริง นี่ไม่เท่ากับว่าเป็นการให้ชัยชนะแก่มังกรซ่อนรูปและฉินเทียนเป็นเวลาหนึ่งเดือนหรอกหรือ

ในระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ ทั้งสองฝ่ายสามารถปรับกองกำลังพลและจัดกำลังพลใหม่ได้

แม้ว่าฉินเทียนจะเกลียดคุณย่าคนนี้มาก แต่เขาต้องยอมรับ คำพูดที่เธอกล่าวออกมานั้นทุกหยดน้ำลายเป็นเสมือนตะปู

ในเมื่อหล่อนกล่าวมาว่าในระยะเวลาหนึ่งเดือน เช่นนั้นจะไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น

หลังจากที่ผ่านพ้นหนึ่งเดือนนี้ไป ทุกคนต่างรู้ดี การเป็นปฏิปักษ์ต่อกันนั้นจะรุนแรงมากยิ่งขึ้น การเผชิญหน้ากันก็กำลังจะมาถึง

ฉินเทียนรู้สึกว่าในขณะที่เป็นเวลาว่าง เขาควรจะกลับไป ประการแรกเพื่อไปหาซูซู ประการที่สองเขาต้องรวมกองกำลังของเขาเพื่อรับมือกับการตอบโต้ที่บ้าคลั่งของตระกูล

ทำลายซีเตี้ยน เขายืมพลังอำนาจของมังกรซ่อนรูป แง่หนึ่งเป็นการระบายความโกรธแค้นแทนมังกรซ่อนรูป ในอีกแง่หนึ่งนั้นคือเรื่องที่จำเป็นต้องทำ

แต่หลังจากนี้ เขาไม่ต้องการใช้อำนาจทางการใดๆอีกต่อไปแล้ว การเผชิญหน้ากับครอบครัวเป็นเรื่องส่วนตัวของเขา

ตรงหน้าฮั่นจงนั้นไม่มีเรื่องอะไรแล้ว คฤหาสน์หูซื่อและสำนักงานใหญ่ของมังกรซ่อนรูปอยู่ภายใต้การปรับปรุงอย่างเต็มรูปแบบ

ยังมีเวลามากกว่า20วัน งานแต่งระหว่างเถียโถวและหานหลิงจะถูกจัดขึ้น นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ฉินเทียนรู้สึกโชคดี

มีระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ สามารถจัดงานแต่งระหว่างเถียโถวและหานหลิงได้อย่างราบรื่นและปลอดภัย

นี่เป็นอีกหนึ่งความปรารถนาของฉินเทียน

เขารับปากกับทุกคนไว้ ก่อนวันแต่งงานเขาจะต้องกลับไปอย่างแน่นอน จัดแจงเรื่องบางอย่างอีกหน่อย เขาก็จะกลับไปยังทางใต้

เหลิ่งหยุนต้องการติดตามไปด้วย ตามความคิดของฉินเทียน อันที่จริงเขาต้องการให้หล่อนกลับไปยังญี่ปุ่น รับผิดชอบดูแลทีมงูของหล่อน เรื่องครอบครัวของฉินเทียน ฉินเทียนไม่ต้องการให้หล่อนเข้ามาข้องเกี่ยว

แต่เหลิ่งหยุนเองก็มีเหตุผลของหล่อนเช่นกัน หล่อนเองก็ต้องการเข้าร่วมงานแต่งด้วย อีกทั้งฮั่นจงก็คือบ้านเกิดของหล่อน ถ้าหากเป็นไปได้ ไม่แน่ว่าหล่อนอาจจะกลับคืนสู่บ้านเกิดเมืองนอนของตน

เมื่อถึงเวลานั้นก็จะพาทีมงูกลับมาด้วย

ฉินเทียนคัดค้านทันใด

ทีมงูยังคงเป็นพละกำลังของวิหารเทพ เป็นทีมนักฆ่าที่มีชื่อเสียงระดับโลก การย้ายกลับคืนประเทศนั้นเกรงว่าคงไม่สะดวกนัก

เหตุผลที่สองของเหลิ่งหยุน เธอเองก็เป็นน้องสาวคนเล็ก เธอก็ต้องไปเยี่ยมเยียนพี่สะใภ้ของเธอ

สิ่งนี้ทำให้ฉินเทียนไม่สามารถปฏิเสธได้ ทำได้เพียงแค่พาเธอไปด้วย ขึ้นเครื่องและตรงไปยังหลงเจียงกับเขา

สนามบินหลงเจียง เหลิ่งเฟิงมารับพวกเขา

ไม่พบเจอกันเนิ่นนาน เมื่อเห็นฉินเทียน ดวงตาของชายคนนั้นแดงก่ำ หลังจากทำความเคารพ เขาก็เข้ามากอดฉินเทียน

มองไปยังภาพฉากที่คุ้นเคย บรรยากาศดูเหมือนจะเต็มไปด้วยกลิ่นที่คุ้นเคย ฉินเทียนเองก็เผยรอยยิ้มอย่างอ่อนโยนที่ห่างหายไปเนิ่นนาน

“ที่บ้านสบายดีกันหรือไม่?”

“ฉันว่านายทำตามใจตัวเองมากเกินไปหรือไม่? ช่วงนี้อย่างน้อยก็หนักขึ้นสักหนึ่งกิโลครึ่ง”

เหลิ่งเฟิงอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ “พี่เทียน พี่มีตาทิพย์งั้นเหรอ?”

“ไม่มากไป ไม่น้อยไป หนึ่งกิโลครึ่งพอดีเป๊ะ”

“ไม่ใช่เพราะว่าเรื่องราวสงบดีหรอกหรือ เหล่าพี่น้องต่างก็ว่างและไม่มีเรื่องอะไรทำ เหลยเป้าไม่ทำอะไรก็มักจะชวนฉันไปดื่ม...”

ฉินเทียนยิ้มและก่นด่า “ฉันทำงานหนักนอกบ้าน แต่ทุกวันพวกนายกลับเอาแต่ดื่มสังสรรค์”

“ดูเหมือนว่าฉันจะทำให้พวกนายว่างจนเกินไปแล้วสินะ”