ตอนที่ 78
บทที่ 78 จอมยุทธ์ได้โปรดหยุดก่อน
October 21, 2026
“เป็นนาย？”
“คนแซ่ฉิน คิดไม่ถึงว่านายจะยังกล้ามาถึงที่！”
“พ่อบุญธรรม รีบจัดการเขา！” หยางเหมยเอ๋อร์ทั้งตกใจทั้งโมโห
เจ้าแมงป่องฮือ ๆ ในปาก ถอยหลังหลบอย่างลนลาน
ฉินเทียนที่อยู่ด้านหน้าถึงแม้ยิ้มตาหยี่มองไปแล้วไม่มีพิษภัยอะไร แต่ในสายตาของเจ้าแมงป่องก็คือปีศาจตัวหนึ่ง
ตอนกลางวันถูกบีบคอใช้หัวชนกระแทกกับกระจกรถอย่างทุกข์ทรมานยากที่จะลืมได้ ทิ้งเงามืดในใจให้เขามากแล้ว
เจียงว่านทาวย่นคิ้ว ที่แท้คือจำคนผิดแล้ว
คนหนุ่มคนนี้ก็ไม่ใช่องค์กรนั้น
เขาโล่งอกแล้วพูดเสียงหนักว่า“คนหนุ่ม นายมาหาตอนดึกอย่างนี้ด้วยเรื่องอะไร”
ฉินเทียนพูดตรงไปที่หัวข้อ“รองผู้นำเจียง เพื่อลูกสาวบุญธรรมของคุณคนนี้”
“ระหว่างผมและเธอมีความขัดแย้งและการประทะกันเล็กน้อย แต่ต่างก็เป็นผลที่เธอได้รับจากการกระทำของตัวเองผมก็แค่ลงโทษให้เธอเล็กน้อย”
“ครั้งนี้ที่ผมมาก็คือจะเตือนคุณ สั่งสอนดูแลคนของตัวเองให้ดี ๆ ”
“ยังมีไม่ว่าเป็นคุณหรือใครของพันธมิตรฉู่ ถ้าหากกล้าแตะต้องญาติพี่น้องของภรรยาผมเพราะเรื่องนี้ ผมฆ่าอย่างไม่มีทางละเว้น！”
เขามาฉู่โจวเพียงแค่มาเยี่ยมญาติ ไม่นานก็จะออกไป
แต่คนตระกูลหยางคืออยู่ที่นี่ตลอด หลังจากที่เขาออกไปแล้วไม่อยากให้คนตระกูลหยางได้รับการเอาคืนจากพันธมิตรฉู่
ชั่วชีวิตของเขานี้ไม่เคยได้รับความรู้สึกอบอุ่นที่มาจากญาติพี่น้องเท่าไหร่ แต่หยางยู่หลันอีกทั้งคนบ้านฝ่ายแม่ของเธอทำให้เขาได้รับรู้ถึงความรู้สึกแล้ว
สำหรับเขาแล้วเป็นสิ่งที่มีค่ามาก
ดังนั้นไม่เสียดายที่มาสักครั้งด้วยตัวเอง เพื่อให้ยืนยันแน่ใจว่าไม่มีความผิดพลาด
ยังเป็นครั้งแรกที่ถูกคนมาหาชี้หน้าถามหาความรับผิดชอบถึงที่ สีหน้าของเจียงว่านทาวดำเหมือนก้นหม้อ
แต่เขารู้ว่าตัวเองไม่มีเหตุผลเพียงพอ
สะบัดมืออย่างอารมณ์เสียพูดว่า“ที่นายพูดฉันรู้แล้ว”
“ตอนนี้ฉันบอกนายได้เรื่องนี้ก็จบลงแค่นี้ คนของพันธมิตรฉู่จะไม่หาเรื่องวุ่นวายกับนายและคนรอบข้างของนาย”
“นายไปได้แล้ว”
“แต่ก่อนที่จะไปฉันสามารถเตือนนายประโยคหนึ่งได้ว่า คนหนุ่มพูดจาอย่าหยิ่งผยองมากไป”
“คนมีฝีมือสูงของพันธมิตรฉู่ของฉันมีนับไม่ถ้วน นายพูดฆ่าก็ฆ่างั้นเหรอ？”
“ระวังเป็นคนอย่าหยิ่งผยองมากเกินไปถ้าทำตัวเย่อหยิ่งมากไปจะได้รับภัยพิบัติ”
ฉินเทียนยิ้มแล้วคิดไม่ถึงว่าเจียงว่านทาวคนนี้ยังคงแบ่งแยกบุญคุณความแค้นออกจากกันอย่างชัดเจน
ดังนั้นสำหรับการกระทบกระทั่งของเจียงว่านทาวเขาก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
“ขอบคุณมากที่เตือน” ฉินเทียนเปิดเผยการหยอกล้อออกมาแล้วหมุนตัวเตรียมที่จะออกไป
อ๊ะ？
เขามองเห็นชายกำยำคนหนึ่งขวางด้านหน้าไว้แล้ว
“ฉันชื่อเถียปี้”
“เด็กน้อย นายเห็นที่นี่เป็นสถานที่อะไรแล้ว อยากมาก็มาอยากไปก็ไป”
ฉินเทียนกระดกคิ้วแล้ว“นายจะเอายังไง？”
“เรื่องที่นายพูดรองผู้นำได้รับปากนายแล้วถือว่าให้หน้านาย”
“ตอนนี้นายต้องขอโทษรองผู้นำเพื่อความหยิ่งผยองและการเสียมารยาทของนาย”
“ไม่งั้น”
“ไม่งั้นยังไง？”
เถียปี้คำรามเสียงต่ำออกหมัดออกมาอย่างฉับพลัน ต่อยบนท่อนเหล็กที่อยู่ด้านข้าง
ทันใดนั้นท่อนเหล็กก็ยุบลงไปเปิดเผยรอยหมัดที่ชัดเจนมากอันหนึ่ง
“นายคิดว่ากระดูกของนายสามารถแข็งกว่าท่อนเหล็กอันนี้ได้ไหม？”
เถียปี้ยิ้มอย่างเย็นชา เวลานี้เขาเล็งเป้าหมายที่ฉินเทียนแล้ว
“ใช่！”
“ให้เขาคุกเข่าลงขอโทษ！”
“คนแซ่ฉิน นายเห็นพันธมิตรฉู่เป็นสถานที่อะไรแล้ว？ คิดไม่ถึงจะกล้าหยิ่งผยองอย่างนี้！”
“วันนี้ไม่ขอโทษ พี่เถียปี้ต่อยกระดูกของนายให้เละ ！” หยางเหมยเอ๋อร์และเจ้าแมงป่องหยิ่งผยองขึ้นมา
เมื่อกี้คิดไม่ถึงว่าเจียงว่านทาวจะอดทนประณีประนอมกับฉินเทียนอย่างนี้ พวกเขายังคิดว่าไม่มีโอกาสที่จะแก้แค้นแล้ว