บทที่ 793 สู้ให้ถึงที่สุด

ฉินเทียนขมวดคิ้ว

เป็นไปอย่างที่เขาคิดไว้ ทางหนีที่ไล่ของฉินเปียว คือหมาป่าหอนนั่นเอง!

ยิ่งไปกว่านั้น เหล่าทาสสัตว์ของฉินเปียวที่ใช้หมาป่าหอนนี้ ผลลัพธ์ของมันต่างจากครั้งที่แล้วมาก และผลที่ได้ในครั้งนี้ มันก็แรงกว่าของที่ลิเหลียงใช้อีกด้วย

นอกจากนี้ มันยังได้ผลดีกว่าเมื่อเทียบกับตอนที่หยางต้าวใช้ในการหลบหนีครั้งที่แล้วอีกด้วยเช่นกัน

หลังจากฉีดเข้าตัวแล้ว พวกเขาเทียบได้กับมนุษย์ชีวะเลยก็ว่าได้

เมื่อเห็นบรรดาพี่น้องในมือทั้งหลาย แม้ว่าจะได้เปรียบเรื่องจำนวนคน สองต่อหนึ่ง แต่พวกเขาก็รับมือได้ไม่ทันท่วงที จนต้องค่อยๆ ล่าถอยกันออกมา ฉินเทียนเองเริ่มรู้สึกทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

ทีมมีดม้ง ต้องสูญเสียพี่น้องไปแล้วหนึ่งคน แม้ว่าพี่น้องคนนั้น ฉินเทียนจะเห็นหน้าอยู่ไม่กี่ครั้ง แม้กระทั่งชื่อ เขาเองก็ยังไม่รู้ แต่เมื่อเห็นแววตาแดงก่ำของ เหล่าหม่า แล้วเขากลับรู้ได้ทันทีว่า ต้องมีความผูกพันดั่งพี่น้องจริงๆ แน่นอน!

ความเจ็บปวดนั้นราวกับถูกตัดแขนตัดขา เขาเข้าใจหัวอกนั้นเป็นอย่างดี

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการยั่วยุของฉินเปียว สองมือของเขากำหมัดแน่น และส่งเสียงคำรามอยู่ในลำคอ เลือดลมในตัวพลุกพล่าน จนอดไม่ไหวที่จะลงมือด้วยตัวเอง!

“พี่เทียน พี่ห้ามลงมือนะ!”

“ถ้าแม้แต่เรื่องวุ่นวายเล็กๆน้อยๆ ยังจัดการไม่สำเร็จ พวกเราจะกลายเป็นคำสาปสวรรค์เปล่าๆ และจะถูกเรียกว่าห้าพญายมแห่งนรกได้ยังไง!”

“พี่คอยจ้องฉินเปียวไว้ก็พอ เรื่องวุ่นวายพวกนี้ ปล่อยให้พวกเราจัดการเถอะ!”

“พี่น้องทั้งหลาย ร่วมกันลงโทษแทนสวรรค์ ฆ่ามันซะ!” หม่าหงเทาตะโกนด้วยความฮึกเหิม กวัดแกว่งมีดม้งและพุ่งเข้าไปฟันทาสสัตว์ที่อยู่ตรงหน้า

ท่าทางบ้าคลั่งของเขา ราวกับนักฆ่าที่ฆ่าคนอย่างเลือดเย็นและไร้สติ

ฉินเทียนไม่เคยเห็น เหล่าหม่า ยั้งสติไม่ได้แบบนี้มาก่อนเลย ก่อนที่เขาจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง เถียหนิงซวงตะโกนเสียงดังมาว่า

“พี่เทียน ถ้าพี่ลงมือเองหล่ะก็ นั่นหมายความว่าพี่ดูถูกพวกเรา!”

“พี่ต้องเชื่อในพวกเรา เชื่อในคำสาปสวรรค์ และเชื่อในห้าพญายมแห่งนรกสิ!”

แม้ว่าถงชวนและเถียปี้จะไม่ได้พูดจาอะไร แต่การกระทำของพวกเขา แสดงให้เห็นชัดเจนทุกอย่างแล้ว แววตาแรงสังหารของพวกเขา กับหมัดมือเปล่า เริ่มต่อสู้กับทาสสัตว์ที่กลายพันธุ์อย่างดุเดือด!

โครม!

โครม โครม!

หมัดแรกถูกปัดออก พวกเขาก็พุ่งเข้าไปโจมตีต่อด้วยหมัดที่สอง

จนกำปั้นของเขาแตก แต่พวกเขาไม่มีแม้แต่เสียงโอดครวญ และเริ่มใช้ขาต่อสู้ทันที!

และยังมี อะเปินกับเถียเจี้ยง

รวมทั้งสมาชิกทั้งหมดของห้าพญายมแห่งนรก เวลานี้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ใช้หมาป่าหอนฉีดเข้าร่าง แต่ดูเหมือนว่าผลลัพธ์ที่ได้ ก็ไม่แตกต่างอะไรกันเลยสักนิด

นั่นเป็นเพราะความเป็นพี่น้องที่อยู่ในสายเลือด!

คือความแน่วแน่ในคำสาบานที่ยอมตายแต่จะไม่มีวันยอมแพ้!

คือความมุ่งมั่นขั้นสุดของการทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วง!

ผีหวูฉาง ชุยหมิง และชิงเฉินทั้งสามคนจากห้าพญายมแห่งนรก สังหารดุเดือดอย่างบ้าคลั่งเสียสติไปนานแล้ว เลือดไหลพุ่งออกมาเป็นทาง

ฉินเทียนรู้ว่า ความโหดเหี้ยมของทาสสัตว์ได้กระตุ้นจิตวิญญาณและสายเลือดในใจของบรรดาเหล่าพี่น้องคำสาปสวรรค์ พวกเขาต้องใช้การต่อสู้และเลือดเนื้อนี้ เพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของทีมตนเอง

เขารู้สึกตื้นตันใจจนน้ำตาคลอเบ้า จนสุดท้าย ก็ไม่ได้ออกโรงลงมือเอง

เขารู้ดีว่า หากเขาลงมือเอง แม้ว่าท้ายสุดจะได้รับชัยชนะ แต่สำหรับบรรดาเหล่าพี่น้องคำสาปสวรรค์แล้ว มันจะกลายเป็นเงาตามตัวพวกเขาไป

พวกเขาต้องคิดว่าชัยชนะที่ได้มานั้นมันไม่ใสสะอาด และต้องคิดอีกด้วยว่าพวกเขาสู้ทาสสัตว์ไม่ได้

จนต้องพึ่งให้พี่ใหญ่ออกโรง

“ตกลง ฉันเอาใจช่วยพวกเธอนะ!”

“พี่น้องทั้งหลาย ฆ่าพวกมันให้หมด!” ฉินเทียนตะโกนอย่างฮึกเหิม

จากอิทธิพลในครั้งนี้ แม้แต่ฉินเปียวเองก็อดที่จะตกใจไม่ได้ เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ทีมที่ฉินเทียนใช้เวลาอันน้อยนิดในการสร้างขึ้นมานั้น จะมีความสามัคคีอย่างเหนียวแน่นได้มากขนาดนี้

สาเหตุที่บรรดาทาสสัตว์มีความแข็งแกร่ง นั้นก็เป็นเพราะว่าได้รับการกระตุ้นจากยา หากไม่มียาแล้วหล่ะก็ พวกเขาคงกลัวจนเหยี่ยวรดตดหายไปนานแล้ว

ส่วนคำสาปสวรรค์ กลับอาศัยเพียงสายเลือดเข้มข้นอันบริสุทธิ์ที่อยู่ภายในใจรวมกับความเชื่อมั่นในทีมเท่านั้น

จากแง่มุมนี้ เป็นครั้งแรกที่เขาอดที่จะเลื่อมใสในตัวของฉินเทียนไม่ได้จริงๆ

“ถ้างั้นก็ดี ปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กันต่อไป”

“ผลการต่อสู้ของพวกเขา คือผลลัพธ์แพ้ชนะระหว่างแกกับฉัน”

ฉินเปียวหัวเราะเยาะเย้ย เขาเก็บอารมณ์ความทารุณโหดเหี้ยมเอาไว้ และยืนกอดอกดูการต่อสู้ต่อไป