ตอนที่ 752
บทที่ 797 เสือสองตัวสู้กัน
October 21, 2026
ฮุยเฮ่อเป็นคนที่ภักดีที่สุดในองค์กรนั้น และเขาเป็นคนที่นำฉินเปียวเข้ามาในองค์กร พูดตามจริง ในตอนนั้นที่มองเห็นค่าของฉินเปียว ก็ไม่ได้เป็นเพราะว่าทรัพย์สินของตระกูลฉิน
เมื่อเห็นฉินเปียว ค่อย ๆ เป็นอิสระ พรสวรรค์ของเขาก็แสดงออกมา และมีพละกำลังที่จะควบคุมตระกูลฉินเก่าได้แล้ว ทั้งองค์กรและเขา ก็ล้วนยินดีเป็นอย่างยิ่ง
อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ตระกูลหยางในเมืองกาน เริ่มแสดงลูกสมุนของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าต้องการควบคุมตระกูลฉินผ่านฉินเปียว
สิ่งนี้กลายเป็นอันตรายที่ซ่อนอยู่
แต่เนื่องจากความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา มันไม่สะดวกสำหรับพวกเขาที่จะลงมือโดยตรง เพื่อกำจัดตระกูลหยาง
ตอนนี้ ฉินเปียวได้เคลื่อนไหวด้วยตัวเองแล้ว แผนยืมมีดฆ่าคนของนี้ นำฉินเทียนเจ้าคนนี้ ไปยังเมืองกาน
ด้วยความแข็งแกร่งของฉินเทียนและมังกรซ่อนรูป ตระกูลหยางในเมืองกาน จะต้องไปตามจุดจบของราชาซีเตี้ยนอย่างแน่นอน
และตระกูลหยางเองก็ไม่อ่อนแอ ในการต่อสู้ที่ดุเดือด ความแข็งแกร่งของฉินเทียนจะต้องบอบช้ำอย่างมากแน่นอน
เมื่อเสือสองตัวสู้กัน ผู้แพ้ทั้งคู่ และฉินเปียวขจัดปัญหาภายในและภายนอกได้ในคราวเดียว และกลายเป็นผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุด !
เมืองนี้และวิธีการที่โหดเหี้ยมนั้น มันต้องน่าทึ่งมากจริง ๆ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ก็ยังรู้สึกหวาดกลัว และหลังก็รู้สึกเย็นวาบ
หลังจากเตรียมการเหล่านี้แล้ว ฉินเปียวก็ลุกขึ้นราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ และเดินไปที่ลานบ้านที่หยางหลิวแม่ของเขาอาศัยอยู่
ทันทีที่เขามาถึงประตูลาน จากระยะไกล หยินจ๋าหนึ่งในห้าราชา ก็รีบพุ่งเข้ามา
“คุณชาย ! ”
เมื่อเห็นฉินเปียว หยินจ๋าวิ่งเหยาะ ๆ และหลังจากคารวะแล้ว เขาก็พูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยกังวล “ได้ยินมาว่าคุณแพ้ฉินเทียน ในการแข่งขันล่าสัตว์ และคุณต้องยอมรับสถานะของเขาในฐานะลูกชายคนโตและหลานชายคนโต”
“เรื่องนี้จะต้องทำให้คุณหญิงโกรธอย่างแน่นอน”
“เธอส่งคนไปเรียกฉันมา อยากจะปรึกษาว่าต่อไปจะจัดการกับฉินเทียนอย่างไรดี”
“โปรดวางใจเถิดคุณชาย ในเมื่อนายหญิงใหญ่มอบหมายให้ฉันจัดการกับฉินเทียน ฉันจะต้องไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง！ ”
“ให้เวลาฉันสามวัน แล้วฉันจะจับฉินเทียนมา เมื่อถึงเวลานั้นจะให้คุณชายเป็นคนกำจัดมัน ! ”
ในอดีต ฉินเทียนสังหารราชาซีเตี้ยนทั้งหมด ในชั่วข้ามคืน นายหญิงใหญ่โกรธมาก และให้หยินจ๋ารับผิดชอบในการจับกุมฉินเทียนอย่างเต็มที่
ก่อนที่ระยะเวลาหนึ่งเดือนจะมาถึง ฉินเปียวได้เคลื่อนไหวก่อนเวลาและนัดล่าสัตว์กับฉินเทียน เดิมทีถ้าเขาชนะ หยินจ๋าก็จะทำภารกิจสำเร็จ ดังนั้นเขาจึงมีความสุขที่ได้เห็นมัน
แต่คิดไม่ถึงเลยว่า มันล้มเหลวอย่างน่าสังเวช
แน่นอนว่าหยินจ๋ารู้สึกกดดันอย่างมาก เพราะนั่นคือเรื่องที่เขาควรทำ
ฉินเปียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า “ราชาหยิน คุณกลับไปเถอะ ”
“เพื่อจัดการกับฉินเทียน คุณยังไม่จำเป็นต้องลงมือใด ๆ เมื่อถึงเวลาจำเป็น ฉันจะบอกคุณว่าต้องทำอย่างไร”
แต่หยินจ๋ารีบพูดว่า “แต่ทางคุณหญิง ______”
น้ำเสียงของฉินเปียวค่อนข้างเย็นชา “นายฟังคุณหญิง หรือว่าฟังฉัน ? ”
หยินจ๋าตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และจากการแสดงออกของฉินเปียว เขารู้สึกถูกกดขี่เล็กน้อย จิตใจของเขาสั่นคลอน และในเวลานั้นเขาก็ตัดสินใจทันที
ไม่ว่าหยางลิ่วจะทรงพลังเพียงใด เขาก็ยังเป็นเพียงคนนอก
มีคำกล่าวว่าแม่มีศักดิ์ศรีก็เพราะลูก เธอในก่อนหน้านี้และในอนาคต หากต้องการตั้งหลักในตระกูลฉิน ยังต้องพึ่งฉินเปียวอยู่ใช่ไหม ?
ฉินเปียว เป็นเจ้านายที่แท้จริงของตระกูลฉินในอนาคต
“ครับ คุณชาย ! ”
“ถ้าจะให้ผมทำอะไร คุณชายก็รับสั่งมาได้เลยครับ”
“ผมจะทำให้ดีที่สุด เพื่อรับใช้คุณชาย! ”
เขาก้มศีรษะด้วยความเคารพ หันกลับและจากไปอย่างรวดเร็ว
ฉินเปียวมาถึงคฤหาสน์ที่แม่ของเขาหยางหลิวอาศัยอยู่และมาที่ห้องพระ
ที่ประตู ใบหน้าที่มืดมนของยายแม่มด และเสียงของเธอก็เคร่งขรึม
“คุณชาย คุณแพ้เกมนี้แล้ว และทำให้ฉินเทียนที่เป็นลูกชายคนโตและหลานชาย ความสัมพันธ์นั้นทรงพลัง ฉันเชื่อว่าคุณรู้ดีกว่าฉัน”
“คุณกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ?”
“เหตุใดคุณจึงปล่อยให้ฮุยเฮ่อขับไล่ขุนพลนรกสามองค์ที่ฉันส่งไป ? ”
เมื่อชายชราเผชิญหน้ากับฉินเปียว ทั้งหมดกลับล้วนกลายเป็นคำตำหนิ
ฉินเปียวเป็นคนหยิ่งยโสและหลงตัวเอง ในวังตะวันออกของเขา ใครจะกล้าฝ่าฝืนเขากัน ?
คิดไม่ถึงเลยว่า เผชิญหน้ากับการตำหนิของยายแม่มด เขาไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แต่ยังทำตัวเหมือนเด็กประถมที่มีมารยาทดี
ด้วยความกลัวเขาพูดว่า “ยายแม่มดสอนบทเรียนให้ฉันถูกแล้ว ! ”
“ครั้งนี้ ฉันหยิ่งพยองเกินไปแล้ว”