บทที่ 803 ยืนหยัด

มีเสียงกระแทกจากประตูรักษาความปลอดภัยด้านหลังเขา สมาชิกในทีมถูกขังอยู่ข้างใน ก็ทุบประตูอย่างแรง

อย่างไรก็ตาม ในวอร์ดผู้ป่วยหนักที่นี่ ตราบใดที่ประตูนิรภัยหลุด มันก็อยากที่จะเปิดได้ง่าย ๆ ไม่ว่าจะจากด้านในหรือด้านนอกก็ตาม

เว้นแต่คุณจะจ้างช่างก่อสร้างมืออาชีพ

“กัปตัน รีบเปิดประตูเร็ว！”

“ปล่อยพวกเราออกไป ! ”

“เราต้องการต่อสู้ไปด้วยกันกับคุณ ! ”เสียงตะโกนของสมาชิกในทีมมังกรซ่อนรูปในห้องดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา

หลิวยู่หมิงร้องไห้เสียงดังทั้งน้ำตา “เหล่าพี่น้อง ถ้าฉันล้มลง พวกคุณต้องปกป้องผู้บาดเจ็บให้ดี ! ”

“พวกคุณคือแนวป้องกันสุดท้าย ! ”

เขาล่อเหล่าพี่น้องข้ามาในห้อง และทำหน้าที่เป็นแนวป้องกันสุดท้าย แต่เขาอยู่คนเดียวและทำหน้าที่เป็นแนวแรก

“ไปตายซะ！”

ท่ามกลางเสียงคำราม เขาเหนี่ยวไกปืนไปที่ร่างสูงหลายร่างที่เดินผ่านกลุ่มควันเข้ามา

ประทัดลุกเป็นไฟ และเสาเหล็กอันทรงพลังพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ ราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้

อย่างไรก็ตาม ปีศาจเหล่านั้นได้เตรียมพร้อมมานานแล้ว

คนของยุทธภพนั้น ไม่รู้ว่าปืนคาบศิลาของมังกรซ่อนรูปนั้นทรงพลังขนาดไหน ? เพื่อป้องกันการถูกยิง ปีศาจทำระเบิดควันก่อน เพื่อให้สมาชิกในทีมมังกรซ่อนรูป กลัวที่จะได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุและไม่กล้ายิง

ตอนนี้ ขณะที่หลิวยู่หมิงเหนี่ยวไก พวกเขาแต่ละคนคว้าสมาชิกในทีมที่เสียชีวิตและบาดเจ็บบนพื้นมาบังร่างของพวกเขาไว้

ลูกบอลเหล็กร้อนทั้งหมด กระทบกับเหล่าสมาชิกมังกรซ่อนรูปที่บาดเจ็บล้มตาย

เสียงกรีดร้องดังขึ้น

สมาชิกที่บาดเจ็บ ตายไปอย่างรวดเร็ว และร่างก็ถูกทำเป็นที่กำบัง

หลิวยู่หมิงตกตะลึง ดูเหมือนว่าเขาจะทำผิดพลาดครั้งใหญ่ เมื่อเฝ้าดูเหล่าพี่น้องของเขาถูกระเบิดในมือของขุนพลนรกสามองค์ทุบตีอย่างสยดสยอง

มือของเขาสั่น และเขาก็ไม่กล้ายิงอีก

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ! ”

“คุณก็ยิงต่อไปสิ！”

“เหล่าพี่น้องของแกพวกนั้น แม้เป็นผีก็จะไม่มีวันปล่อยแกไป ”ตี้หย่องหัวเราะอย่างมีชัย และโยนศพในมือของเขา ไปทางหลิวยู่หมิง

“เสี่ยวจิ่ว! ”หลิวยู่หมิงรีบกอดศพไว้

เสี่ยวจิ่ว

เด็กที่เพิ่งเพียงอายุ 19 ปีเท่านั้น

เพราะเขาอยู่อันดับที่เก้าของตระกูล ทุกคนจึงเรียกเขาว่าเสี่ยวจิ่วช่างเป็นเด็กที่มองโลกในแง่ดีอะไรแบบนั้น

โดยปกติแล้วในทีม ทุกที่ที่เสี่ยวจิ่วปรากฏตัว มักจะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ

เด็กที่สดใสแบบนี้ แต่ในขณะนี้ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือด และการตายของเขาดูน่ากลัว

“ฉันจะต่อสู้กับกับพวกแก ! ”

หลิวยู่หมิงถ่มน้ำลาย เขาโยนประทัดทิ้ง ชักดาบอีกครั้ง และพุ่งเข้าหาปีศาจ

ฝ่ายตรงข้ามใช้สมาชิกในทีมที่ตายและบาดเจ็บเป็นเกราะป้องกัน และหลิวยู่หมิงไม่ว่ายังไง ก็ไม่สามารถยิงได้อีกต่อไป

ตอนนี้ เขาแค่ต้องการต่อสู้ !

ฆ่า !

หลั่งเลือดหยดสุดท้าย แต่ก็ทำให้ปีศาจที่เฝ้าประตูอยู่ข้างหลังบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน

ความดุร้ายของปีศาจถูกเปิดเผยในสายตาของขุนพลนรกสามองค์ และทั้งสามคนก็พุ่งเข้าหาหลิวยู่หมิงด้วยมีดสามเล่ม

หนึ่งต่อสาม ในตอนแรก หลิวยู่หมิงอาศัยเลือดและความกล้าหาญของเขา และเป็นการยากที่จะก้าวเข้าใกล้เพื่อไปฆ่าขุนพลนรกทั้งสามได้

แต่ในไม่ช้า เขาก็ค่อย ๆ ไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไปแล้ว

ขุนพลนรกทั้งสามคือสามพี่น้อง ในการฝึกอบรมและภารกิจนับไม่ถ้วน พวกเขามีใจตรงกันนานแล้ว

พวกเขาร่วมมือกันโดยปริยาย และปราบปรามหลิวยู่หมิง จากทั้งสามทิศทางอย่างรวดเร็ว

หลิวยู่หมิงจึงต้องถอยหลังทีละก้าวเท่านั้น

ในระหว่างการถอยกลับ บาดแผลบนร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

ตุบ!

ตุบ ตุบ！

ต้นขา หลัง แขน…… การกรีดที่ลึกที่สุด จากด้านข้างและเฉือนเป็นมุม กระทบกับสะบักโดยตรง

“สู้ ! ”

“ฉันสู้กับพวกแก！”

หลิวยู่หมิงยืนพิงประตูนิรภัยด้านหลังเขา กำดาบสั้นแน่นด้วยแรงเฮือกสุดท้าย และยังคงมีความตั้งใจที่แน่วแน่ในสายตาของเขา

อย่างไรก็ตาม เขาอยู่ในจุดสิ้นสุดของการต่อสู้แล้ว

เห็นได้ชัดว่า เขาไม่สามารถยืนนิ่งได้และไม่สามารถแกว่งมีดได้อีกต่อไป