ตอนที่ 774
บทที่ 819 เสแสร้งแกล้งทำ
October 21, 2026
เหล่าหลางพลันพูดออกมาอย่างตื่นเต้นว่า " หากว่านายน้อยเปียวฟังคำพูดของท่านผู้นำจริง ๆ ย่อมดีมากแน่นอนเลย!"
"ท่านผู้นำเป็นถึงท่านลุงของเขา อีกทั้งเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงฉินเทียนอีกด้วย นับว่าเป็นโอกาสที่ดีจริง ๆ "
“ท่านรีบโทรหานายน้อยเปียวเร็วเข้า!”
“ขอเพียงแค่นายน้อยเปียวยอมตกลงพวกเราจักได้เริ่มเตรียมการทันทีข้าน้อยรับประกันได้เลยว่า ระยะเวลาเพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น สิ้นค้าตัวใหม่จักได้ออกสู่ท้องตลาดในทันที ”
หยางชังพลางกล่าวออกมาด้วยความเย้ยหยันว่า "อย่างที่พูดไป ฉันเป็นลุงใหญ่ของแม่มัน การที่พวกมันสามารถยืนหยัดอยู่ภายในตระกูลฉินด้วยความมั่นคงมาหลายปีที่นั่น พวกมันอาศัยพึ่งพาใครงั้นหรือ?"
“ฉันไม่เชื่อว่า มันจะกล้าขัดคำสั่งฉัน!”
หยางชีงพลันถอนหายใจออกมา พร้อมกดหมายเลขโทรศัพท์ของฉินเปียวลงไป
ถึงแม้ว่าเขาจะเอ่ยวาจาออกไปเช่นนั้น ทว่าหยางชังเองก็ยังคงรู้สึกผิดกับฉินเปียวเล็กน้อย เมื่อเขาต้องมาโทรคุยกับ ฉินเปียวจริงๆ
เขารู้ว่าหลานชายคนนี้เป็นม้าป่า ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฝึกให้เชื่องได้
ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าความแข็งแกร่งของตระกูลฉินในปัจจุบันจะลดลงไปมาหก แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาและตระกูลหยางจะไปเทียบชั้นเอาได้
ดังนั้น เมื่อต่อสายโทรหาฉินเปียวแล้วนั้น เขาจึงเลือกใช้น้ำเสียงที่เป็นมิตรและใจดีอย่างผู้อาวุโสในทันที
"เปียวเอ๋อร์ ช่วงนี้หลานเป็นยังไงบ้าง? อารมณ์ดีขึ้นหรือยัง?"
"ลุงจะบอกหลานว่า อย่าไปใส่ใจขยะเช่นฉินเทียนเลย แกยังมีลุงคนนี้อยู่นะ"
เสียงของฉินเปียวพลันดังออกมาผ่านโทรศัพท์ในทันที
ไม่ต่างจากที่คาดการณ์เอาไว้ เด็กหนุ่มคนนี้ซึ่งมักจะดุร้ายและเอาแต่เกเรอยู่เสมอ ก็มีช่วงเวลาที่เชื่องและมีมารยาทที่ดีอย่างน่าใจหายอยู่เหมือนกัน
“ลุงใหญ่เป็นหลานที่ไม่รู้ความ!”
“ตอนนี้ หลานรู้แล้วว่าความสามารถของหลานมีจำกัดมากแค่ไหน หลังจากที่หลานพยายามมาตั้งนาน แต่กลับต้องมาพ่ายแพ้ให้กับขยะที่ไร้ประโยชน์คนนั้น”
“หลานผิดเองที่ปล่อยให้ลุงกับแม่เป็นห่วงอยู่เสมอ”
“ลุงใหญ่ผมจะไม่สร้างเรื่องอีกแล้ว ต่อไปนี้หลานจะฟังความฟังคำพูดของแม่กับลุงใหญ่ทุกอย่าง!”
หยางชังพลันชะงักไปชั่วครู่ "เปียวเอ๋อร์ ที่หลานพูดเป็นความจริงหรือเปล่า?"
“แน่นอน!"
"ตอนนี้หลานไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ต่อไปนี้ฉันจะตั้งใจเรียนดนตรีหมากล้อมกฎหมายต่าง ๆ กับน้องจื่อฮวาเองตอนนี้ฉันอยู่กับจื่อฮวาเหมือนกัน หากลุงใหญ่ไม่เชื่อ ผมจะเรียกเธอมาให้ "
“จื่อฮวา พ่อของเธอ!”
“พ่อ—” เสียงแผ่วเบาดังมาจากข้าง ๆ กัน“พ่อโทรมาตามหนูให้กลับบ้านเหรอ?”
“ฉันไม่ได้บอกเหรอ ว่าฉันอยู่ที่นี่สบายดี คุณป้ากับพี่ชายเอง... ก็ดีกับฉันมาก”
“ขอฉันอยู่ที่นี่แป๊บนึงนะ!”
หยางชังรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง พร้อมทั้งอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
“ลูกรัก พ่อจะเร่งลูกทำไมกัน ตราบใดที่ลูกต้องการอยู่ที่บ้านของป้า ไม่ว่าลูกจะอยู่นานเท่าไหร่ก็ได้ ”
“ ลูกรัก พ่อมีอะไรจะพูดกับพี่ชายของลูกอีก ส่งโทรศัพท์ให้เขาหน่อย”
หลังจากพูดคุยฉินเปียวทางโทรศัพท์อีกครั้งนั้นหยางชังพลันรู้สึกได้รับความมั่นใจเป็นอย่างมาก เพราะเขารับรู้ได้ว่า ฉินเปียวกำลังหวาดกลัวต่อฉินเทียนอยู่จริง ๆ
ตอนนี้ ฉินเปียวถึงได้มาพึ่งเขาให้ทำการแก้แค้นให้
"เปียวเอ๋อร์ ลุงได้ยินมาว่าเหล่านักทดลองที่ฐานทัพกำลังลาพักร้อน นั่นหมายความว่าอย่างไรงั้นเหรอ?"
“พวกเขาจะกลับมาเมื่อไหร่?”
“นอกจากนี้ ยังเป็นการไปพักผ่อนแบบกลุ่มด้วย คงไม่ใช่เพราะหลานไม่พอใจลุงใช่ไหม ถึงได้จงใจกันพวกเขาออกไปแบบนั้น?”
น้ำเสียงของหยางชังพลันเจือไปด้วยความน่าเกรงขามอยู่หลายส่วน
ฉินเปียวพลางกล่าวออกมาว่า "ลุงใหญ่ ลุงเข้าใจผิดไปแล้ว!"
“เหล่านักทดลองพวกนั้น ลางานชั่วคราวเพราะเรื่องภายในครอบครัวของตัวเองเฉย ๆ ”
“ลุงใหญ่ไม่ต้องห่วงเลยพวกเขาจะกลับมาเร็ว ๆ นี้แหละ”
“และตอนนี้หลานก็มีความคิดขึ้นมาว่า”
"หวานคิดว่า ฐานทัพของฉันในตอนนี้มีลุงใหญ่คอยทำการส่งสินค้าให้อยู่ หากให้หลานเป็นตัวกลางดูจะไม่ค่อยเหมาะสมนัก"
"อีกทั้ง หลานยังรู้สึกว่าความสามารถของตัวเองยังมีไม่มากพอ "
“ฉะนั้นแล้ว หลังจากที่พวกเขากลับไปเมื่อไหร่หลานจะมอบอำนาจทั้งหมดให้กับลุงใหญ่เลย”
“ทั้งไลน์การผลิตและการขายด้วยผมรู้ว่าลุงของผมต้องการจะขยายการผลิตมาโดยตลอด ก่อนหน้านี้เป็นผมเองที่ไม่เห็นด้วยเพราะกลัวว่า หากของล็อตใหญ่ขึ้นมันจะไม่ปลอดภัย”
“แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นผมที่ใจแคบมากเกินไปเองจากนี้ไป ผมจะฝากทุกอย่างไว้กับลุงใหญ่ และจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวอีก!”
“จริงเหรอ?” เมื่อได้ยินเช่นนี้ หยางชังพลันเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อออกมา