บทที่ 821 หยั่งเชิง

หลังจากที่เรียกแท็กซี่มากันนั้น ในไม่ช้า รถก็มาหยุดตรงหน้าประตูหมู่บ้านจินซาที่เต็มไปด้วยความสว่างไสวในทันที

พร้อมกับมีตัวอักษรสีสันสดใสสองสามตัวที่เขียนประตูซึ่งอ่านว่า: จินซาอินเตอร์เนชันแนล

หยางซงพลันกล่าวอธิบายออกมาอย่างตื่นเต้นว่า "ผมเคยมาที่นี่แล้ว ที่นี่เป็นศูนย์รวมของความบันเทิงที่ดีที่สุดเลยทีเดียว"

“นายน้อยหลงขอรับ หลายวันที่ผ่านมานี้ นายน้อยลำบากมามากแล้ว รอให้พี่เสี่ยวหลางจัดการทุกอย่างให้ก่อน พวกเราค่อยมาพักผ่อนหย่อนใจกันนะครับ”

"สาว ๆ ที่นี่สวยมาก"

ขณะที่หยางซงพูด ก็พลันเผยสีหน้าหื่นกระหายออกมาด้วย

ความหมายของคำว่า "ผ่อนคลาย" และ "ผู้หญิง" นั้น มันมีความหมายชัดเจนในตัวของมันเองอยู่แล้ว

จี้ซิงเพียงกล่าวออกมาเบา ๆ ว่า "ไม่มีเวลามาพักผ่อนคลายในสถานที่เล็ก ๆ เช่นนี้หรอก"

“ไปเถอะ รีบเจรจาจะได้พูดให้จบ ๆ เสียที พวกเราจะได้กลับไปนอนซะ”

หลังจากที่ หยางซงพูดคุยกับบริกรที่หน้าประตูด้วยเสียงเบา ๆ แล้วนั้น บริกรก็ได้พาพวกเขาไปที่ชั้นสาม

ในห้องด้านในสุด มีคำว่าวีไอพีติดอยู่ที่ประตู

ด้านหน้าประตูพลันมีบอดี้การ์ดร่างสูงใหญ่สวมแว่นกันแดดหน้าเตอะแม้แต่ในตอนกลางคืน เสมือนกับเทพผู้ปกป้องประตูทั้งสองคน

"หยุด!"

“มาทำอะไร?"

เมื่อเห็นหยางซงเดินเข้ามานั้น พวกเขาก็รีบร้องไห้หยุดในทันที

หยางซงจึงรีบพูดขึ้นมาว่า "พี่ ๆ ทั้งสองคน ผมมาหาพี่เสี่ยวหลาง"

“ฉันชื่อหยางซง ฉันได้นัดหมายกับพี่เสี่ยวหลางเอาไว้แล้ว"

“นี่คือเพื่อน ๆ ของฉัน ฉันมีเรื่องที่จะมาคุยเจรจากับพี่เสี่ยวหลาง”

ผู้คุ้มกันมองจี้ซิงและคนอื่น ๆ เล็กน้อยพร้อมกับร้องเตือนด้วยท่าทีเย็นชาว่า "เดี๋ยวก่อน!"

พร้อมกับส่งสัญญาณหนึ่งคนให้เข้าไปรายงาน หลังจากนั้นไม่นาน ชายคนนั้นก็ออกมาและเอ่ยถามอย่างเย็นชาว่า "มีอาวุธหรือไม่?"

"พวกเราต้องทำการค้นร่างกายก่อน"

หยางซงเอ่ยเกลี้ยกล่อมจี้ซิงเพื่อให้ร่วมมือ

จี้ซิงพลันพูดออกมาอย่างเย็นชาว่า "ฉันเข้าใจกฎดี"

พร้อมกับอ้าแขน เพื่อให้ฝ่ายตรงข้ามตรวจค้นหาอาวุธและใช้อุปกรณ์ทดสอบเพื่อผ่านมันไป หลังจากยืนยันว่าไม่มีปัญหาแล้ว พวกเขาจึงได้ถูกปล่อยตัวมา

ในที่สุด พวกเขาก็ได้เข้าไปในห้องหนึ่ง

ด้านในพลันเต็มไปด้วยแสงไฟสีสลัว รัวไปถึงบรรยากาศที่คลอไปด้วยเสียงเพลงที่ไพเราะ

เมื่อเห็นนักร้องหญิงร้องเพลงอย่างน่ารักอยู่บนหน้าจอนั้น จี้ซิงก็อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้นมา หลิวหรูยู่

เขาเจอกับหลิวหรูยู่ครั้งแรกผ่านฉินเทียน เนื่องจากหลิวหรูยู่เป็นหลานสาวของอานกั๋ว ซึ่งตอนนี้อานกั๋วกำลังอยู่ทางใต้และเป็นหนึ่งในผู้นำของพันธมิตรทางธุรกิจ

ตระกูลจี้เอง ก็ยังเป็นส่วนสำคัญของพันธมิตรทางธุรกิจด้วยเช่นกัน

ดังนั้น ในตอนที่หลิวหรูยู่ไปเยี่ยมอานกั๋วที่ทางใต้นั้น ทั้งหลิวหรูยู่และจี้ซิงเองก็ถือว่าสนิทสนมคุ้นเคยกันไม่น้อย

ดูเหมือนว่าอิทธิพลของดาราใหญ่จะยิ่งใหญ่มากเลย แม้แต่ในแถบซีเป่ยที่ห่างไกลความเจริญ เธอยังคงเป็นที่นิยมมากขนาดนี้

“คุณคือนายน้อยหลงคนนั้นหรือ?”

เสียงที่เย็นชาพลันดังขึ้น

จากนั้น จี้ซิงจึงได้หันศีรษะไปมอง ก็พบชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนโซฟา

พร้อมทั่วตัวที่สวมชุดแบรนด์ดังมากมาย ใบหูพลันมีต่างหูเงินที่หูข้างซ้าย บนมือที่คีบบุหรี่อยู่นั้น พลันมีรอยสักหัวหมาป่าสีน้ำเงินที่น่าประทับใจติดอยู่

หยางซงรีบเอ่ยแนะนำตัวขึ้นมาในทันทีว่า "นายน้อยหลงครับ ท่านนี้คือพี่เสี่ยวหลางขอรับ"

“พี่เสี่ยวหลางที่มีอำนาจมากที่สุดในนี้ เชิญให้พวกท่านสองคนได้ทำความรู้จักกัน”

จี้วิงเพียงพยักหน้าและเอ่ยทักทายว่า "สวัสดี"

พี่เสี่ยวหลางเพียงจ้องมองไปที่จี้ซิงอยู่นาน จากนั้นพลันพูดวาจาเยาะเย้ยขึ้นมาว่า "นายน้อยหลง... ดูเหมือนว่าจะมีภูมิหลังมากมายนัก"

“ช่วยบอกได้ไหม ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใครกันแน่?”

นี่คือการสอบถามรายละเอียดของจี้ซิง

จี้ซิงพลางเดินตรงไปนั่งที่โซฟาข้างๆ พร้อมกับนั่งลงไขว่ห้างโดยใช้ขาวางพาดไปบนโต๊ะกาแฟ ก่อนจะจุดบุหรี่ พ่นควันออกมา พร้อมทั้งพูดออกมาด้วยท่าทีสบายๆ ว่า "ต้องตรวจสอบทะเบียนบ้านด้วยเหรอ?"

“ฉันมาที่นี่เพื่อทำธุรกิจ ไม่ได้มาเพื่อให้ถูกสอบสวน”

“ฉันต้องการยาที่ดีที่สุด บอกฉันมาว่าจะคิดราคาเท่าไหร่?”

ด้วยท่าทางที่เย่อหยิ่ง พร้อมกับการวางท่าเหมือนเป็นนายของที่นี่

ด้วยท่าทีของมังกรที่ไม่อาจเอาลงได้ เขาไม่ได้สนใจพี่เสี่ยวหลางอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย

สีหน้าจองเสี่ยวหลงเกอพลันเปลี่ยนไปในทันที พร้อมทั้งความโกรธที่ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

“รนหาที่ตาย!”

“แกคุยกับพี่เสี่ยวหลางแบบนี้ได้ยังไง!”

บอดี้การ์ดสองคนพลันคำรามออกมาด้วยความโกรธ พร้อมทั้งพุ่งเข้าไปหาจี้ซิงในทันที