บทที่ 831 ความพิเศษของพรสวรรค์

“นายน้อยท่านกำลังพูดจาส่งเดชอะไรอยู่?”

"คุณนายน้อยเธอ——"จี้ตูผงะไปชั่วขณะ และอยากที่จะถามจี้ซิง

ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของตระกูลจี้ เหตุใดเขาถึงสามารถพูดเรื่องเช่นนี้ออกมาได้? ในแง่หนึ่ง ความเปิดเผยไม่มีเล่ห์เหลี่ยมของฉินเทียน เป็นสิ่งที่พวกเขาเชื่อถือ ว่าฉินเทียนไม่สามารถทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้แน่

นอกจากนี้ สำหรับหลิวชิงเหยาแล้ว พวกเขาก็ชื่นชอบและให้ความเคารพมาจากก้นบึ้งของหัวใจ

ถึงแม้ว่าตัวตนของพวกเขาในตระกูลจี้จะมีความสำคัญ แต่อย่างไรเสียก็ไม่ใช่คนของตระกูลจี้ แม้ว่าจะเป็นนายกรัฐมนตรี แต่สุดท้ายแล้วคุณก็เป็นเพียงแค่ลูกน้องเท่านั้น

และหลังจากที่หลิวชิงเหยาได้กลายมาเป็นคุณนายน้อยของตระกูลจี้แล้ว ถึงแม้ว่าดูผิวเผินแล้วจะเป็นคุณหนูใหญ่ตัวร้าย และมีบางครั้งที่ไม่มีเหตุผล แต่ความจริงแล้วเป็นคนมีจิตใจเมตตามาก

และไม่เคยที่จะมองจี้ตูและพวกเขาเป็นคนนอกหรือปฏิบัติว่าเป็นลูกน้องมาก่อนเลย

ต่างก็เรียกพวกเขาว่าลุงทุกคำ ทั้งยังให้ความเคารพและความกระตือรือร้นอีกด้วย

นายหญิงน้อยเช่นนี้ จะทำให้ชื่อเสียงมัวหมองไม่ได้ และพวกเขาก็เชื่อว่า หลิวชิงเหยาไม่อาจจะทำเรื่องเช่นนี้ออกมาได้อย่างแน่นอน

ถูกศัตรูที่ฆ่าพ่อของตัวเองพาไปหลับนอนด้วย? หากสิ่งนี้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ หลิวชิงเหยายังจะเอาหน้าที่ไหนไปพบปะผู้คนได้อีก

พวกเขาเชื่อมั่นว่า การปรับความเข้าใจของหลิวชิงเหยาและฉินเทียน จะต้องมีความลับซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

“หุบปากซะ!”

จี้ซิงขัดจังหวะจี้ตูด้วยความเกรี้ยวกราด เขาพูดด้วยดวงตาที่แดงก่ำว่า "หลิวชิงเหยาเป็นภรรยาของฉัน หรือว่าเป็นภรรยาของนายกันแน่?"

“ภรรยาของตัวเอง ฉันจะไม่เข้าใจเชียวหรือ?”

"พูดกันตามตรง ตั้งแต่คืนแต่งงาน ฉันก็ค้นพบมันแล้ว!"

ทุกคนต่างก็ถูกการแสดงออกถึงความเจ็บปวดของจี้ซิงดึงดูด เสี่ยวหลางทนไม่ไหวถามขึ้นว่า "ในคืนวันแต่งงาน คุณค้นพบอะไรอย่างนั้นหรือ?"

“เธอไม่บริสุทธิ์อย่างนั้นหรือ?”

จี้ซิงขบฟัน เขาพยักหน้าด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ

หยางซงกล่าวพลางยิ้มว่า "สมัยนี้ ไม่บริสุทธิ์ก็เป็นเรื่องปกตินี่"

“มีผู้ชายคนอื่นก่อนจะแต่งงาน กับหลังจากที่แต่งงานแล้วไม่มีความเกี่ยวข้องกัน…”

"คุณจะไปเข้าใจอะไร?"จี้ซิงขบฟันกล่าว "คืนวันนั้นเธอดื่มจนเมาไปแล้ว และในตอนที่พวกเรากำลังมีอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ภายใต้ความหลงระเริงของเธอ คาดไม่ถึงว่าเธอจะกอดฉัน...แล้วร้องเรียกชื่อของฉินเทียนออกมา!"

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ จี้ซิงก็ฟุบลงไปกับพื้น และใช้มือจับผมของเขาเอาไว้ ด้วยท่าทางที่ทุกข์ทรมาน ช่างน่าเศร้าและน่าสงสารเสียจริง

เสี่ยวหลางกล่าวอย่างตื่นเต้น“ภรรยาของคุณสวยไหม? ที่จริงแล้วเธอไปนอนกับฉินเทียนได้อย่างไร?”

"ตอนที่เธอกำลังสนุกอยู่กับนาย ก็เรียกชื่อฉินเทียนออกมาอย่างไม่คาดคิด หรือว่าฉินเทียนจะมีบางมุม ที่มีความพิเศษของพรสวรรค์หรือทักษะบางอย่างกันนะ?"

“ฉันเข้าใจแล้ว!”

"ภรรยาของคุณหาทางแก้แค้นฉินเทียน แต่ฉินเทียนหาทางมีความสัมพันธ์ด้วย จึงขื่นใจเธอ แต่หลังจากที่ภรรยาของคุณได้ลิ้มรสความหวาน ก็เลยลืมการแก้แค้นไป"

"ผู้หญิงนี่ก็นะ ต่างก็ใช้อารมณ์และความรู้สึกในการเคลื่อนไหว เป็นเรื่องปกติมากเลยจริง ๆ!"

“จี้ซิง รีบพูดมาซิ หลังจากนั้นล่ะ?”

“หลังจากที่พวกคุณแต่งงานไปแล้ว ภรรยาของคุณเคยนัดพบกับฉินเทียนเป็นการส่วนตัวไหม?”

ดวงตาทั้งสองข้างของชายคนนี้เป็นประกาย ไม่คาดคิดว่าจะเริ่มซุบซิบนินทาขึ้นมา

โดยเฉพาะพอนึกถึงภาพเหล่านี้ เขาก็รู้สึกถูกกระตุ้นอารมณ์ได้ดีมาก!

ความทุกข์ของจี้ซิง มันไม่ได้แสร้งทำออกมาจริง ๆ เขากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า "ไปให้พ้น!"

"ใครพูดเรื่องนี้ขึ้นมีอีกประโยค ฉันจะฆ่ามันทันที!"

"แล้วยังมีฉินเทียนคนนั้นอีก ข้าจะไปตัดหัวเขาลงมาในเร็ววันนี้แน่!"

"ฉันต้องการหัวของมัน แล้วเอาไปวางไว้ตรงหน้าหญิงสารเลวหลิวชิงเหยาคนนั้น! เพื่อพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า ใครเป็นคนแข็งแกร่งที่แท้จริง!"

เหล่าหลางขมวดคิ้ว

"ดังนั้นพูดได้ว่า ที่คุณปลอมตัว เพราะอยากได้ผู้บริหารระดับสูงของทัพหมาป่า ไปเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับตนเอง และจัดการกับฉินเทียนอย่างนั้นหรือ?"

จี้ซิงพยักหน้า แล้วกล่าวอย่างหงอยเหงาเศร้าซึมเล็กน้อย "ฉินเทียนเป็นสัตว์เดรัจฉานจริง ๆ!"

"เขามีความสามารถที่แข็งแกร่งมากเกินไป ฉันสู้เขาไม่ได้ ยิ่งกว่านั้น และตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าของพันธมิตรการค้าภาคใต้อีกด้วย อีกทั้งยังมีเหล่าอาชญากรผู้สิ้นหวังคอยทำงานแทนเขาอยู่ด้วย"

"ฉันอยากที่จะแก้แค้นเขา อีกทั้งตระกูลจี้ของพวกฉันยังอยากที่จะตั้งหลักที่ภาคใต้ เลยจำเป็นต้องติดตามเขา"

"ฉันทําได้แค่อดทนต่อความอัปยศอดสู แล้วแอบหาโอกาสที่จะพลิกสถานการณ์!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็ขบฟันมองไปที่เหล่าหลาง และพูดด้วยดวงตาที่แดงก่ำว่า “คุณคงจะไม่คิดว่า ฉันจะเอาเรื่องของภรรยาตัวเอง มาพูดล้อเล่นแบบนี้หรอกใช่ไหม?”

ความเจ็บปวดในแววตาของจี้ซิง ดูเหมือนเหมือนการเสแสร้งเลย