บทที่ 842 เริ่มต้นใหม่

ฆ่า !

ฉินเทียนรู้สึกเพียงว่าลมหายใจในร่างกายของเขาพลุ่งพล่าน และเลือดของเขาก็พลุ่งพล่าน

ด้วยเสียงร้องอันดัง เขาเทลมหายใจทั้งร่างของเขาไปที่เกล็ดมังกร และเหวี่ยงมันออกไปด้วยแรงทั้งหมดของเขา

มีฉากประหลาดเกิดขึ้น เกล็ดมังกรสีดำกลับแกว่งคลื่นแสงรูปร่างโค้งขนาดใหญ่ราวกับเคียวของปีศาจ

อ๊าก !

อ๊าก อ๊าก !

ทาสสัตว์ร้ายสองสามตัวที่วิ่งไปด้านหน้า พบกับคลื่นแสงนี้ แขนและขาของพวกมันหัก และล้มลงกับพื้น ร้องด้วยความเจ็บปวด

การโจมตีที่เฉียบคมเช่นนี้ทำให้ทาสสัตว์ร้ายที่อยู่ข้างหลังตกใจ

พวกเขามองหน้ากันด้วยความตกตะลึง ในท้ายที่สุด ผู้นำหัวหน้ามองไปที่ฉินเทียนที่เป็นเหมือนเทพปีศาจ และในที่สุดก็ตระหนักถึงความเป็นจริงอย่างชัดเจน

นั่นคือการพึ่งพาความแข็งแกร่งของพวกเขา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเอาชนะ

หากพวกเขายืนกรานที่จะพุ่งเข้าไป นั่นก็คือจุดจบของเหล่าสัตว์ร้ายเมื่อครู่เหล่านั้น

“ฉีดยา! ”

“สู้กับเขา ! ”

เขาตะโกนด้วยดวงตาสีแดง จากนั้นดึงหลอดเข็มขนาดเล็กออกมา แล้วแทงไปที่แขนของตัวเองอย่างแรง

ทาสสัตว์ที่เหลือตัวแข็งไปครู่หนึ่ง เข้าใจหมดแล้ว พวกเขาทุ่มสุดตัว !

ทุกตัวแทบจะในเวลาเดียวกันแต่ละคนส่งเสียงร้องโหยหวน ในขณะที่ยาหมาป่าหอนเข้าไปในแขนของตัวเอง

ด้วยการแพร่กระจายอย่างรวดเร็วของยาในเลือด ดูเหมือนว่าพลังโบราณได้ตื่นขึ้นในร่างกาย เส้นเลือดบนร่างกายของพวกเขาระเบิดด้วยความเร็วพุ่งทะยานจนสามารถเห็นด้วยตาเปล่า

บนลูกตาข้างหนึ่ง เส้นใยสีแดงเลือดจะขยายตัวเหมือนใยแมงมุม

โฮ่ว !

โอ้ !

โอ๊ย!

พวกเขาสะบัดร่างกาย และเสียงของสัตว์ร้ายโบราณก็ออกมาจากลำคอของพวกเขา

ในเวลาเพียงไม่กี่สิบวินาที เจ้าพวกนี้ ก็เสร็จสิ้นการแปลงร่างแล้ว

ในเรื่องนี้ ฉินเทียนไม่ได้ใช้โอกาสในการแอบโจมตี แม้ว่าเขาจะรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามฉีดยาหมาป่าหอน และพลังเสียงหอนของหมาป่ายังไม่เต็มที่ มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะกำจัดศัตรู

เขาไม่ได้ฉวยโอกาสแอบโจมตี แต่รอให้ฝ่ายตรงข้ามแปลงร่างจนเสร็จ เพียงเพื่ออยากสัมผัสพลังของหมาป่าอย่างแท้จริง

ในเวลาเดียวกัน เขารู้สึกถึงพลังลึกลับที่ปั่นป่วนในร่างกายของตัวเอง

พลังนั้นกระตือรือร้นที่จะปลดปล่อย

ความปรารถนาที่จะพบกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าและต่อสู้อย่างเต็มที่ !

พลังของยายังคงขยายตัวอย่างบ้าคลั่งในร่างกายของทาสสัตว์ร้ายเหล่านั้น

ทาสสัตว์ที่เสียสติ รู้สึกว่าร่างกายของพวกเขากำลังจะระเบิด พวกเขาต้องหาหน้าต่างระบายออกมา

และฉินเทียนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม เป็นเป้าหมายที่ดีที่สุด

พวกเขาคำรามด้วยความโกรธ และพุ่งเข้าหาฉินเทียนอีกครั้ง

“ฆ่า ! ”

ฉินเทียนต้องเงยหน้าขึ้นไปบนฟ้าแล้วร้องตะโกน จับเกล็ดมังกรไว้แน่นแล้วพุ่งเข้าไป

คนข้างนอก มองไม่เห็นศัตรูข้างใน แต่เสียงแบบนั้น เมื่อฟังเข้าหูแล้ว มันทำให้คนรู้สึกขนลุกเลย

ฟ้าเริ่มมืดแล้ว

ผู้คนที่ยืนอยู่บนไหล่เขาได้ยินเสียงคำรามและเสียงโหยหวนจากบ้านหินเบื้องล่าง และดวงตาของทุกคนก็เต็มไปด้วยความสยดสยอง

ดูเหมือนว่า บ้านหินในตอนนี้ จะไม่ใช่ผลผลิตจากโลกมนุษย์อีกต่อไปแล้ว

มันคือยมโลกนรก ที่นำวิญญาณชั่วร้ายมาลงโทษ

แสงอาทิตย์อัสดงค่อย ๆ ย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีแดง

จากมุมทั้งสี่ของบ้านหิน ในซอกหิน เลือดสีดำม่วงเริ่มไหลซึมออกมาอย่างช้า ๆ

ในไม่ช้า หินที่เป็นฐานก็กลายเป็นสีแดง

เหลิ่งหยุนที่อยู่ภายนอกสั่นสะท้าน ใบหน้าสวยซีดเซียว เธอกัดฟันและจับจี้ซิงข้างเธอไว้แน่นด้วยมือข้างเดียว พยายามควบคุมตัวเองไม่ให้ร้องไห้ออกมา

แม้ว่าสภาพของจี้ซิง จะดีกว่าเหลิ่งหยุนเล็กน้อย แต่ก็ไม่ดีกว่ามากนัก

ดวงตาที่เหมือนดวงดาวของเขา ใจตอนนี้เต็มไปด้วยความกลัวและความกังวล

“ตราบใดที่เสียงการต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป มันก็พิสูจน์ได้ว่าพี่ใหญ่ไม่ได้ล้มลง”

“สิบนาที ไม่สิ ห้านาที ! ”

“อีกห้านาที ถ้าเขายังไม่ออกมา เช่นนั้นพวกเราก็จะรีบพุ่งเข้าไป ! ”

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่อสู้กับพวกเขา！”

เขากระซิบ

เหลิ่งหยุน หวงพาน และ จี้ตู พยักหน้า ทุกคนล้วนเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ กฎและข้อใด ในเวลานี้พวกเขาไม่สามารถสนใจมันได้อีกต่อไป