บทที่ 855 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว

กึก！

ภายใต้ความมืดมิด ได้มีสายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง ที่ได้ชะงัดความมืดมิดได้ชั่วครู่หนึ่ง

ในรอบนี้ ในเหวลึกที่มองไม่เห็นก้นบึ้งนั้น เหมือนสัตว์ร้ายที่อ้าปากอยู่ ที่เหมือนกับสามารถที่จะกลืนกินทุกอย่างได้

ฉินเปียวที่ไม่เห็นตัวเขาไปแล้วนั้น

จากที่สายฟ้าฟาดลงมานั้น ฝนก็ตกหนักลงมา

ฉินเทียนที่ยังยืนตะลึงอยู่ข้างๆหน้าผา และฝนตกหนักที่ตกลงบนตัวเขานั้น เขานั้นเหมือนไก่ที่ตกน้ำ มองไปที่หน้าผาที่สูงชัน ตอนนี้นั้น ยังยอมรับกับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นกับอีกฝ่ายไม่ได้

หรือจะเอ่ยว่า เขานั้นคิดไม่ออกจริงๆ

ทั้งๆที่ฉินเปียวเกลียดเขาอย่างมาก ถึงขั้นอยากให้เขาตายด้วยซ้ำ

ทำไมในช่วงเวลาที่สำคัญ เขายอมเสียสละ แล้วแลกกับการมีชีวิตอยู่ของตนเองล่ะ？

หรือว่า เรื่องความโกรธแค้นพวกนั้น จะเป็นแค่การโกหก？

แต่ว่า ในแวบสุดท้าย ฉินเปียวที่ยิ้มแปลกๆเช่นนั้น ปรากฏในสมองของฉินเทียนนั้นหลายรอบไปมา

เขานั้นยังมีความรู้สึกว่า นี่คือสิ่งที่ฉินเปียวนั้นกำหนดวางแผนไว้นานแล้ว ฉินเปียวนั้นจะต้องมีแผนการอย่างแน่นอน？

ถ้างั้น เขาคงจะไม่ตกลงไปตายหรอก？

ทันใดนั้น ฉินเทียนเขานั้นก็ฮึกเหิมขึ้น อยากที่จะกระโดดลงไปดู ว่าข้างล่างนั้นสุดท้ายแล้วมีความลับอะไรที่ไม่สามารถที่จะบอกใครได้กัน

“พี่เทียน！”

“พี่เทียน พี่อยู่บนนั้นไหม？”

“เกิดเรื่องใหญ่แล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว！”

รู้ว่า เขานั้นได้ถูกปลุกจากเสียงที่ร้องส่งเข้ามา

ฉินเทียนนั้นตัวสั่น ก่อนที่จะเอ่ยเสียงดัง “จี้ชิง？”

“เจ้าคือจี้ชิงใช่ไหม？”

เป็นเพราะว่าฝนตกหนักมา จี้ชิงนั้นหาทางไม่เจอ เขานั้นเลยเดินมาต่อไม่ได้ เขานั้นเลยยืนร้องตะโกนอยู่บนก้อนหิน

“พี่เทียน พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม？”

“รีบลงมาสิ！”

“เกิดเรื่องแล้ว……”

ฉินเทียนนั้นหัวเราะในใจ หรือว่า ฉินเปียวนั้นนัดตัวเองให้มาที่นี่ เพื่อเป็นแผนการที่จะล่อเสือออกมาจากถ้ำอย่างงั้นหรอ ？

ใช้โอกาสในตอนที่ตนเองไม่มีเวลาหลบหนี ฉินเปียวนั้นได้จัดการวางแผนการฆ่าคน แล้วให้คนของตนเองแอบไปบุกรุกฐานของเขางั้นหรอ？

เขานั้นไม่สามารถคิดถึงเรื่องของฝั่งตรงข้ามได้ ก่อนที่จะรีบวิ่งมาลงไป

“เกิดอะไรขึ้น？”

“ใช่พวกคำสาปสวรรค์ไหม？”

เขาเอ่ยถามอย่างร้อนรน

องค์กรคำสาปสวรรค์นั้นที่จนวันนี้นั้นได้ฝึกฝนมาอย่างพอตัวแล้ว แต่ว่ายังไม่ได้กลับไปฟื้นฟูจนถึงตอนที่มีพละกำลังขนาดนั้น

ฉินเปียวหากไม่ผิดไปล่ะก็ เขานั้นได้ส่งคนไปลอบโจมตี ฉินเทียนเกรงว่าพวกเขานั้นจะเกิดเรื่องขึ้น

“ไม่ใช่คำสาปสวรรค์——”

จี้ชิงกลืนน้ำลาย และไม่กล้าที่จะเอ่ย แต่ว่าไม่เอ่ยก็ไม่ได้

“คนอุทยานมังกรพวกนั้นติดต่อท่านไม่ได้ พวกเขานั้นเลยใช้ช่องทาง ติดต่อทางผม”

“พี่สะใภ้……หายตัวไปแล้วครับ”

“เจ้าว่าอะไรนะ ซูซู？”ฉินเทียนนั้นตกใจ ดวงตาของเขานั้นมืดลง จนเกือบที่จะล้มตัวลง

“รีบเอ่ยมาสิ เกิดอะไรขึ้นกับซูซู？”

“เกิดอะไรขึ้นกับเธอ？”ทันใดนั้นเขาก็มีดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง และกำมือของจี้ชิงเอาไว้แน่น

พละกำลังอันแข็งแกร่ง จี้ชิงนั้นเกือบที่จะทนเจ็บไม่ไหว แล้วแทบอยากจะร้องออกมา

“พี่อย่าเพิ่งรีบสิ……”

“จากพี่พรรคพวกในอุทยานมังกรได้เอ่ย หลังจากที่พวกเขานั้นหาพี่สะใภ้ไม่เจอนั้น ในตอนแรกที่ให้ตรวจสอบ จากกล้องวงจรปิด พบว่าพี่สะใภ้นั้นได้ขึ้นรถพาณิชย์สีดำไม่มีป้ายทะเบียนคันหนึ่ง ……”

“หลังจากที่รถนั้นได้ออกจากเมืองแล้ว ได้มุ่งหน้าไปยังทางด้านซีเป่ยครับ”

“พวกเขาสงสัยว่า พี่สะใภ้นั้นจะอยู่ในช่วงเหงา เลยอยากที่จะออกไปหาคุณด้วยตนเองครับ”

“เพราะว่า จากกล้องวงจรปิดพบว่า พี่สะใภ้นั้นยินยอมขึ้นรถด้วยตัวเองครับ และเธอนั้นจงใจที่จะหลีกหนีจากคนคุ้มกันครับ ……”

ซีเป่ย！

ซูซูมาที่นี่！

สีหน้าของฉินเทียนเคร่งขรึม กัดฟันแล้วเอ่ย “ไม่ ซูซูนั้นจะไม่ตัดสินใจมาหาตนเองด้วยตัวเองโดยไม่ทักทายก่อนแน่”

ตอนแรกเขานั้นเดาเอาไว้ ในตอนแรกนั้น แม้แต่ตนเองนั้นยังไม่กล้าที่จะยอมรับ

นั่นก็คือ ตระกูลฉิน ！

ตระกูลฉินนั้นกำจัดตัวเองไม่ได้ เลยใช้ซูซูเป็นตัวประกัน เพื่อบีบบังคับ！

！