บทที่ 860 ตลอดชั่วชีวิตนิรันดร์

เมื่อได้ยินคำพูดของนายหญิงใหญ่ ฉินเทียนตะลึงงัน

เขาคิดไม่ถึงเลยว่า เขานั้นที่ขัดคำสั่งความปรารถนาของยายตั้งหลายครั้ง อีกทั้งยังฆ่าคนของตระกูลฉิน ตอนนี้ เอนั้นกลับอยากที่จะให้ตนเองนั้นรับตำแหน่งผู้นำตระกูลคนต่อไป

หรือว่า เรื่องความยากลำบากทั้งหมดนั้น ก็เพื่อจงใจที่จะทำเป็นบททดสอบหรอ ？

วินาทีต่อมา เขานั้นก็ได้เปลี่ยนเป็นโกรธแค้นขึ้น！

จากการเยาะเย้ยที่มากมาย โดนทรมานยากลำบาก และตอนนี้ ก็จะสามารถที่จะบอกว่าผ่านบททดสอบง่ายๆแบบนี้นะหรอ！

ในตอนต้นที่ไล่ตนเองออกจากบ้านนั้น เขานั้นเคยคิดถึงความเป็นอยู่เป็นตายของเขา？

ตอนนี้มองเห็นว่าเขานั้นเหมือนได้เกิดใหม่แล้ว มองเห็นเขานั้นเอาชนะฉินเปียวได้ ตระกูลฉินเลยไม่มีคนมาเป็นตำแหน่งผู้นำตระกูลหรอ ก็เอ่ยมาอย่างขายหน้าว่าเมื่อก่อนเป็นการทดสอบ แล้วจะให้เขานั้นเข้ามารับสิบทอดกิจการของตระกูล

นี่มัน หน้าไม่อาย！

“พอแล้ว！”

เขานั้นยืนขึ้น ก่อนที่จะเอ่ยด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ “คุณไม่ต้องมาเอ่ยแสร้งแบบนี้กับข้าหรอก！”

“ตำแหน่งผู้นำตระกูลอะไรบ้าบอ ผมไม่เอาหรอก！”

“ในตอนแรกที่ไล่ผมออกไป ทำไมถึงไม่เอ่ยเรื่องพวกนี้ล่ะ？”

“ข้าเคยบอกไปนานแล้ว ว่าทั้งชีวิตนี้กับพวกคุณตระกูลฉิน จะไม่มีวันได้ญาติดีกัน！ซูซูล่ะ？รีบส่งเธอออกมา！”

“ผมแค่อยากจะมาพาภรรยาของผมออกไป ออกไปให้ไกลจากที่นี่และจะไม่ได้พบเจอกันอีกตลอดไป！”

เขาคำรามออกมา

นายหญิงใหญ่ที่สงบเงียบ ตอนนี้ได้โดนฉินเทียนเอ่ยจนตกใจ ก่อนที่ในดวงตาของนั้นจะปรากฏถึงความตื่นตระหนก

“ทำไมล่ะ เจ้าไม่ยอมรับใช่ไหม？”

“ข้าเอาตระกูลฉินให้เจ้า เจ้ายังไม่ยอมรับอีกหรอ？”

เธอนั้นรู้สึกได้ว่า นี่มันคาดคิดไม่ถึงจริงๆ

“ใช่แล้ว！เข้าไม่เอาหรอก！”

“ซูซูล่ะ？รับส่งเธอมาให้ผมมสิ！”ฉินเทียนเอ่ยด้วยดวงตาที่มีสีแดงก่ำ

นายหญิงใหญ่เมื่อได้สติ ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นโกรธแค้นขึ้น

“ไอ้สารเลว！”

“เพื่อผู้หญิงหนึ่งคน เจ้าแม้แต่กิจการของตระกูลก็ไม่เอา สิ่งที่ไม่มีคุณค่า เจ้า——”

ฉินเทียนนั้นไม่ให้เธอเอ่ยอีกต่อไป ก่อนที่จะลงมือตบลงไปที่รูปปั้นหินบนหัว

และขนาดของรูปปั้นหินนั้น ก็สูงพอๆกับขนาดของคนจริงๆ ทีได้ตั้งอยู่บนแท่นบูชา นั่นก็คือบุคคลที่ได้รับใช้ตระกูลของบรรพบุรุษ

ฉินเทียนเมื่อทุบเข้าไปบนหัวของรูปปั้นนั้น จึงได้ยินแค่เสียงพลั๊ว

หลังจากนั้น หินที่หนาแน่นและแข็งนั้น ก็ได้มีรอยแตกร้าว ก่อนที่จะมีเสียงแตก แล้วตกลงบนพื้นทันที

นายหญิงใหญ่นั้นตกตะลึง

ฉินเทียนนั้นกล้าที่จะทำลายรูปปั้นบรรพบุรุษพวกนี้ นี่มันเป็นการดูหมิ่นชัดๆ ！

อีกด้าน นนี่เป็นการเตือนเธออย่างจริงจังเหมือนกัน！

ฉินเทียนกัดฟันเอ่ย“คุณไม่ใช่ยายของผม！”

“ถ้าหากว่าซูซูนั้นได้รับอันตรายอะไร ผมนั้นคงจะไม่รังเกียจที่จะทุบคุณด้วย！”

นายหญิงใหญ่เบิกตาค้าง

จนถึงตอนนี้ เธอนั้นเหมือนจะรู้ถึงความเลวร้ายและปัญหาของสถานการณ์ เพราะเมื่อก่อน เธอรู้สึกมาตลอดว่า ตนเองนั้นเหนือกว่า

เธอนั้นคือคนที่วางหมาก และคนอื่นๆนั้น ต่างก็เป็นแค่หมากในเกม ไม่ว่าเธอนั้นจะทดสอบฉินเทียนยังไง เมื่อถึงเวลาแล้ว เธอนั้นน่าจะสามารถเอาข้อดีออกมา แล้วทำให้ฉินเทียนนั้นกลับมาในตำแหน่งอย่างเชื่อฟัง

แต่ว่าตอนนี้ เธอพบแล้วว่า เหมือนเธอจะคิดผิด ……

ฉินเทียน ไม่ใช่หมาก ที่เธอนั้นจะสามารถบังคับได้

“นายหญิงใหญ่！”

ประตูถูกเปิดออกจินตูน ที่พุ่งเข้ามา เมื่อเห็นฉากนี้ เขานั้นตกใจ จนสีหน้าเปลี่ยนสี

แต่ว่า เขานั้นก็มิอาจจะสนใจเรื่องพวกนี้ได้ เพราะว่ายังมีเรื่องที่ใหญ่มากกว่านี้

สีหน้าของเขาตื่นเต้น และเอ่ยเสียงต่ำ “เพิ่งได้รับสายว่านายหญิงนั้นได้เจอกับนักฆ่า สถานการณ์อันตราย ผมนั้นจะต้องรีบไปเดี๋ยวนี้！”

“เจ้าว่าอะไรนะ？”ต่งซวงจุนตกลึง ก่อนจะรีบเปลี่ยนสีหน้า “ไป！”

“รีบไป！”

“นายหญิงจะเกิดอะไรขึ้นไม่ได้”