บทที่ 892 แต้มสูง

“ครั้งนี้มีความผิดพลาดเล็กน้อย เพียงเขย่าสามสิบจุดแล้ว ทำให้ทุกคนหัวเราะแล้ว”

ปากของปลาไหลถ่อมตัว แต่ใบหน้าเต็มไปด้วยสีของความภาคภูมิใจ

ทั้งหมดลูกเต๋าหกเม็ด จำนวนจุดที่สูงที่สุดก็มีเพียงสามสิบหกจุด

ปลาไหลเขย่าแล้วสามสิบจุดพูดได้ว่าฆ่าผู้เล่นส่วนใหญ่ในพริบตาเดียว

ทุกคนก็ถอนใจต่างก็มองไป๋หลิงอยู่ด้วยความเห็นใจเล็กน้อย

สาวน้อยคนนี้ ครั้งนี้เพียงแต่กลัวว่าเล่นเกินกว่าที่จะรับได้แล้ว

เชื่อมั่นลิงมากไปสุดท้ายเพียงแต่กลัวว่าต้องเอาเงินที่ชนะมาอย่างลำบากแพ้หมดในครั้งเดียว

“เจ้าทอง เปิด”ไป๋หลิงมีใบหน้าที่สบาย ๆ ยังไงก็ได้

ลิงร้องเจี๊ยกเสียงหนึ่ง สองกรงเล็บเปิดถ้วยลูกเต๋าอย่างชำนาญมาก

เข้าตามาเป็นสีดำทั่วบริเวณ ตรงกลางแดงหนึ่งจุด ปลาไหลอดไม่ได้สีหน้าเปลี่ยน

“เหี้ย！”

“หกจุดห้าอัน อีกนิดเดียวก็เลขตอง！”

“หกจุดห้าอัน อันหนึ่งหนึ่งจุดทั้งหมดสามสิบเอ็ดจุด ลิงชนะแล้ว！”

ผู้คนระเบิดแล้ว

หกจุดเป็นสีดำ หนึ่งจุดเป็นสีแดง หกจุดห้าอันล้อมรอบหนึ่งอันหนึ่งจุดอยู่ มองไปแล้วรู้สึกมีความสุข

มากกว่าสามสิบจุดของปลาไหลออกมาเพียงหนึ่งจุด ชนะอย่างหวุดหวิด

เป็นไปได้ยังไง？

ปลาไหลเซล้มนั่งบนเก้าอี้

ฉวนซานที่อยู่ด้านข้างอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาแล้ว เขาถูมืออยู่มีท่าทางมือคันยากที่จะทนได้

“อาจง มองเห็นแล้วหรือยัง？เจ้าทองของน้องไป๋หลิงมีความร้ายกาจแค่ไหน วันหลังนายก็เรียนสักหน่อย！”

“อย่ารู้แต่ร้องโอ๊ก ๆ ！”

สำหรับไป๋หลิงและ ลิงขนทองวันนี้เป็นที่โดดเด่นมากอย่างนี้แล้ว เขามีความอิจฉาเล็กน้อยจริง ๆ

น่าเสียดายไก่ตัวผู้ไม่มีมือ ไม่งั้นเขายังอยากที่จะฝึกฝนให้มันเขย่าลูกเต๋าจริง ๆ

ถึงแม้ฉินเทียนรู้สึกว่ามีการสร้างสไตล์ใหม่เล็กน้อย เคารพเลื่อมใสทักษะฝึกฝนลิงของสำนักวานรแต่ก็อย่างนี้ล่ะ

จินถังกลับยิ้มกว้างมองศิษย์น้องเล็กด้วยใบหน้าที่รักและเอ็นดู

“ชนะอีกสองแสนแล้ว”

“ตอนนี้ฉันมีทั้งหมดสี่แสนแล้ว ห่างจากหนึ่งล้านยังขาดอีกหกแสน”

“พวกเราเล่นต่อ ครั้งนี้ฉันยังคงเดิมพันทั้งหมด”

ไป๋หลิงยิ้มคริ ๆ เอาเงินปึ๊งใหญ่ที่อยู่ด้านหน้าทั้งหมดสี่แสนผลักวางที่ตรงกลางของโต๊ะแล้ว

“นายคงจะไม่กลัวแล้วใช่ไหม？”

“ไม่กล้าพนันก็ได้ เรียกหู่จิงเอาหลิวเสี่ยวเป่ามอบออกมา พวกเราสองคนใครก็ไม่ติดค้างใครแล้ว”

มองเห็นปลาไหลลังเล หล่อนยิ่งเหน็บแนมอย่างเย็นชาและบีบคั้น

ภายใต้สายตาที่จ้องมองของทุกคน ปลาไหลอายกลายเป็นโกรธ ใบหน้าต่างก็แดงกว่าหงอนไก่ของอาจงที่นั่งยอง ๆ บนหัวไหล่ฉวนซานอีก

เขากัดฟันแล้ว ในดวงตาจู่ ๆ เผยความโกรธแค้นที่ดุร้ายออกมา ยิ้มพูดอย่างเย็นชา“พนัน！”

“ต้องพนันต่ออย่างแน่นอน”

“เพียงแต่ว่าเอาตามกฏกติกาของพวกเราที่นี่ เกมการพนันเกินสามแสนก็ต้องเลื่อนระดับเป็นแขกVIP”

“ที่นี่ง่าย ๆ หยาบ ๆ มากแล้ว พวกเราขึ้นไปชั้นบน！”

ไปชั้นบน？

ได้ยินคำพูดนี้นักพนันทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ทั้งหมดก็เปิดเผยสีที่แปลกประหลาดออกมาแล้ว บางคนได้เริ่มถอยหลังอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวแล้ว เหมือนกลัวหาความลำบากให้ตัวเอง

มองไปแล้วสวัสดิการvipของชั้นบนนี้ เพียงกลัวว่าไม่ได้เพลิดเพลินง่ายอย่างนั้น

มีสองสามคนค่อนข้างจิตใจดีมองไป๋หลิงอยู่ พูดเสียงต่ำ“สาวน้อย เห็นว่าพอสมควรแล้วก็หยุดเถอะ”

“เธออาศัยลิงตัวหนึ่งชนะสี่แสนแล้ว เพียงพอแล้ว”

“ใช่ เห็นว่าพอสมควรแล้วก็หยุดเถอะ”

“วันนี้ดึกอย่างนี้แล้ว วันหลังค่อย ๆ มาก็ได้……”

พวกเขาเพิ่งพูดประโยคหนึ่งแล้ว สมุนที่อยู่รอบ ๆ เหล่านั้นก็เข้ามาใกล้แล้ว พูดเสียงเย็นชา“พวกคุณต้องการขวางโชคลาภของเค้าเหรอ？”

“ไม่รู้ก็อย่าพูดมั่วสั่ว！”

คนที่พูดหุบปากทันที ใบหน้าเปิดเผยความหวาดกลัว