บทที่ 901 คุณเป็นคนทำ

ต้าหยวนหยวนเห็นฉินเทียนก็ไม่ได้โกรธจริงๆถึงจะรู้สึกวางใจ ไม่รู้ทำไม เมื่อเผชิญหน้ากับฉินเทียนในเวลานี้ จู่ๆเธอก็รู้สึกกระดากอาย ไม่มีความกล้าที่จะพูดตรงไปตรงมาเหมือนเมื่อวาน

เธอใช้ผ้าห่มคลุมตัวเดินเข้าห้องอาบน้ำด้วยเท้าเปล่า ไม่นานก็ออกมาในชุดกี่เพ้าสั้นลายเครื่องลายครามตัวเมื่อวาน

ถึงแม้ว่ามันจะเปิดเนื้อหนัง แต่ก็นับว่ากลับคืนสภาพเป็นสาวเมืองกรุงแสนสวยดังเดิมแล้ว

หรืออาจจะเพราะหิวแล้ว เธอจึงนั่งลงกินข้าวฝั่งตรงข้ามฉินเทียน

ครึ่งชั่วโมงต่อมาเธอวางตะเกียบ ใช้กระดาษทิชชูซับมุมปาก เมื่อเห็นว่าฉินเทียนมองมา เธอก็หน้าแดง พูดอย่างร้อนใจว่า "ฉันกินเสร็จแล้ว"

"คุณฉิน ฉันจะไปบ้วนปากแปรงฟัน"

บ้วนปากแปรงฟัน? ฉินเทียนอึ้งไปครู่หนึ่ง ในใจพูดว่าผู้หญิงคนนี้รักความสะอาดมาก

บ้วนปากแปรงฟันทั้งก่อนและหลังกินข้าว

พนักงานนำอาหารที่เหลือไปเก็บ ฉินเทียนนั่งดื่มชาบนโซฟาด้านล่างหน้าต่าง ต้าหยวนหยวนที่ออกมาจากห้องอาบน้ำหน้าแดงออกมาเผชิญหน้ากับเขาแล้วค่อยๆคุกเข่าลง

ฉินเทียนรีบพูดว่า "ฉันไม่ได้โทษเธอ รีบลุกเถอะ"

ต้าหยวนหยวนยื่นมือออกไปรับเข็มขัดของฉินเทียนด้วยใบหน้าแดงก่ำ

ฉินเทียนตกใจ "คุณจะทำอะไร?"

ต้าหยวนหยวนอึ้งไปครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างไม่เข้าใจว่า "คุณนั่งอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่ว่า?"

"อ๋อ คุณฉินชอบเตียงสินะคะ งั้นมาเถอะค่ะ"

เธอเปิดผ้าห่มออกอย่างรวดเร็ว นอนราบอยู่บนเตียงแล้วหลับตา

เมื่อฉินเทียนเข้าใจความหมายของเธอ เขาก็หัวเราะร้องไห้ไม่ออก ในใจคิดผู้หญิงคนนี้ตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่จริงๆ

ช่วยไม่ได้ เขาจึงต้องใช้วิธีเดิมอีกครั้ง ทุกครั้งที่เขาวางมือลงบนท้องของต้าหยวนหยวน ต้าหยวนหยวนก็จะปวดท้องราวกับเชือกรัด

ทำไม่สำเร็จจริงๆ

ฉินเทียนพูดอย่างจนใจว่า "ช่างเถอะ เธอไปเถอะ"

ต้าหยวนหยวนตื่นตระหนกทันที "ที่คุณไล่ฉันไป คุณจะเปลี่ยนคนเหรอคะ?"

"ฉันข้อร้องล่ะ!"

"ตอนที่ฉันมา เกาชาวกำชับบอกว่าจะต้องทำให้คุณพอใจ ถ้าหากคุณเปลี่ยนคน เขาคงจะฆ่าฉันตายแน่ๆ!"

"ฉันไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน เกาชาวจะต้องนึกว่าฉันไม่ยอมแน่นอนถึงได้จงใจแสร้งปวดท้อง!"

"ขอร้องล่ะค่ะ อย่าไล่ฉันเลย!"

"ฉันพร้อม! คุณเอาเลยค่ะ!"

เธอหลับตาราวกับพร้อมที่จะยอมแลกชีวิต ความเจ็บปวดที่หนักหนา รวมทั้งความอัดอั้น ทำให้น้ำตาเธอซึมออกมา

แต่เธอก็กัดริมฝีปากไม่กล้าส่งเสียง

ฉินเทียนถอนหายใจพูดกระซิบว่า "ฉันเคยเรียนแพทย์แผนจีนประเภทหนึ่ง จากที่ฉันคาดการณ์ ของเธอน่าจะเกิดจากการใช้ชีวิตอย่างไม่มีวินัย"

"เอาอย่างงี้แล้วกัน เธออยู่ต่อ ฉันจะไม่ทำอะไรเธอทั้งนั้น"

"ถ้าหากเกาชาวถาม ฉันแค่บอกว่าเธอปรนนิบัติอย่างทั่วถึงก็พอแล้ว"

"จริงเหรอคะ?" ต้าหยวนหยวนลืมตาด้วยสีหน้าที่ยังเคลือบแคลง

"จริงสิ"

"ฉันจะนวดให้เธอ เธอพักผ่อนเถอะ"

ฉินเทียนนวดแผนจีนคลายความเจ็บปวดให้เธออีกครั้ง

เมื่อรู้สึกว่าไม่ปวดมากแล้ว ต้าหยวนหยวนมองฉินเทียนด้วยความซาบซึ้งใจ เธอกระซิบพูดว่า "คุณฉิน ฉันขอถามชื่อของคุณได้ไหมคะ?"

ฉินเทียนตอบเรียบๆ "ฉินเทียน"

"พี่เทียน..."

"ความจริงแล้ว เกาชาวไม่ได้เชื่อใจพวกพี่ทั้งหมด เขาสั่งฉันว่าให้พยายามสืบเรื่องของพี่ให้ถึงที่สุด"

ต้าหยวนหยวนรวบรวมความกล้าพูดอย่างตื่นเต้นว่า "ยังมีอีก พี่อย่าไปขุดสุสานกับเขาเด็ดขาด หาโอกาส พยายามหนีไปให้ได้!"

"หลังจากพวกพี่ไป ฉันได้ยินบทสนทนาทั้งหมดของเกาชาวกับเจ้าปลาหมึกยักษ์แล้ว เขาไม่มีทางที่จะแบ่งกับพี่สี่สิบหกสิบตามที่คุยกันไว้"

"หลังจากได้สิ่งที่ต้องการ พวกเขาจะฆ่าพวกพี่!"

ฉินเทียนพูดด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณเธอมากนะที่บอกเรื่องนี้กับฉัน เพียงแต่หลังจากที่ฉันไปแล้ว เธอจะทำยังไง?"