บทที่ 913 แบ่งหน้าที่

บนกำแพงหินโดยรอบ บริเวณที่มีช่องว่างมีงูออกมาทีละตัว

จากนั้น สถานที่เหล่านั้นถูกปกคลุมไปด้วยโคลน โคลนเหล่านั้นออกมาจากด้านใน เมื่องูเหล่านั้นออกมากระทบพื้นผิวพลันเกิดเสียงฟุ่บฟุ่บ

เพียงชั่วพริบตา บริเวณกำแพงทั้งสี่ทิศ งูแต่ละตัวเหมือนหน่อไม้ที่งอกออกมาจากรอยแตกของกำแพงหิน ในไม่ช้า พวกมันก็ปกคลุมเต็มเป็นกองภูเขา

พวกมันชูคอขึ้นและเลื้อยเข้ามาราวกับกระแสน้ำ

เห็นได้อย่างชัดเจน พวกมันมาเพื่อสนับสนุน พวกมันต้องการเข้าร่วมการต่อสู้!

“อ๊าก...”

ฉับพลันสมาชิกภายในทีมคนหนึ่งลดมีดที่อยู่ภายในมือลง มือทั้งสองข้างทึ้งผม อีกทั้งยังฉีกและข่วนตนเอง จากนั้นท่าทางเป็นเสมือนคนเสียสติ อยากจะหนี ท่ามกลางตื่นตระหนกไม่เลือกทาง เขาคนนั้นพุ่งตัวเข้าไปภายในฝูงงู

ขณะนั้นร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยงู หลังจากที่เขาล้มลง เขาพลิกไปมาสองสามครั้ง ท้ายที่สุดก็แน่นิ่งไม่เคลื่อนไหว

ฝูงงูที่ได้รับเลือดของผู้คน นัยน์ตาแดงก่ำ ท่าทางโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าเก่า

ฉินเทียนและคนอื่นต่างตกตะลึงกับภาพเหตุการณ์นี้

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือเขาเห็นงูเหลือมยักษ์ตัวนั้นที่หลบหนีไป โผล่หัวงูขนาดใหญ่ออกมาจากความมืดอีกครั้ง

นัยน์ตาสีเทาจ้องมองลงมา ราวกับว่าเป็นยมราชที่กำลังจ้องมองชีวิตเล็กๆที่กำลังจะถูกพรากจาก

“ฆ่า!”

“เหล่าพี่น้อง เร็วเข้า!”

“สังหารราชางู ฉันจะมองรางวัลให้อย่างงาม!”

เกาชาวไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป เขารู้สึกว่าตนเองกำลังพังทลาย ยืนอยู่ด้านหลังเจ้าปลาหมึกยักษ์ กำลังโบกมีดไปมาและร้องตะโกน

สมาชิกทีมที่ติดตามเขามานั้นยังมีอีกยี่สิบกว่าคน ร่างกายของพวกเขาสั่นเทา รู้สึกกลัวอย่างสุดขีด

หลังจากที่ถึงขีดจำกัด หากไม่ทรุดพังทลายลงก็คงจะระเบิดอารมณ์ออกมา

พวกเขาเลือกที่จะระเบิดอารมณ์

โบกปลายมีดไปมาจากนั้นพุ่งเข้าหาฝูงงู

เมื่อเอ่ยถึงพลังการต่อสู้ของคนเหล่านี้ สังหารงูสองสามตัวนั้นคือเรื่องง่ายดาย ก่อนหน้านี้พวกเขาทำการฝึกภาคสนามก็มักจะพบเจองูพิษ

งูจำนวนมากกลายเป็นเนื้อย่างและเข้าไปอยู่ภายในท้องของพวกเขา

แต่ทว่าตอนนี้นั้นไม่ใช่งูเพียงแค่ไม่กี่ตัว!

งูจำนวนมากแออัดและเบียดเสียด นับพันนับหมื่นตัว เลื้อยไปมาราวกับกระแสน้ำ มีดที่อยู่ภายในมือนั้นไม่สามารถเหวี่ยงไปมาอย่างรีบร้อนได้

ในเวลาอันรวดเร็ว สมาชิกทีมสองคนที่อยู่ด้านหน้าสุด ร่างกายของพวกเขาถูกปกคลุมไปด้วยฝูงงู เสียงร้องโหยหวนดังลั่น กึกก้องไปทั่วทั้งสุสาน

เมื่อเห็นว่ากองทัพงูเคลื่อนเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ฉับพลันเจ้าปลาหมึกยักษ์ร้องตะโกน คว้าเกาชาวที่อยู่ด้านในและกระโดดออกไป

เขากระโดดอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังแท่นหินที่ฉินเทียนและพรรคพวกของพวกเขานั้นยืนอยู่

กระทั่งตอนนี้ ฉินเทียนและพรรคพวกของเขายังไม่ได้รับการโจมตีจากฝูงงูเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าพวกมันกำลังแก้แค้นเกาชาวและสมาชิกทีมของเขาที่ลั่นไกปืนยิงเพื่อนฝูงของพวกมันจนตาย งูทุกตัวต่างก็เพ่งเล็งพวกเขาและโจมตีเพียงแค่พวกเขาเท่านั้น

เกาชาวและคนอื่นนั้นต่างก็กำลังหัวเสียอยู่กับฝูงงู เช่นนั้นจึงไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขา

ดังนั้นกล่าวได้ว่าฉินเทียนและพรรคพวกของเขานั้นสามารถช่วยเหลือตนเองได้ชั่วคราว

ขณะนี้เมื่อเห็นเจ้าปลาหมึกยักษ์นั้นกำลังแบกเกาชาวและตรงมาทางด้านเขา ใบหน้าของฉินเทียนพลันมืดมนลง ดูเหมือนว่าไอ้แก่นี่จะค้นพบความลับเข้าแล้ว ไอ้แก่กำลังจะทำให้เขาซวยไปด้วย

ถ้าหากตอนนี้เขาเคลื่อนไหว เขาสามารถทำให้เจ้าปลาหมึกยักษ์และเกาชาวตกลงไปท่ามกลางฝูงงูได้อย่างง่ายดาย

แต่ทว่าฉินเทียนนั้นใจแข็งได้ไม่นาน จากนั้นเขาก็ใจอ่อนลง

อย่างไรเสียตั้งแต่อดีตจนกระทั่งตอนนี้ ความเกลียดชังและความแค้นระหว่างเขาและเกาชาวนั้นก็ไม่ได้ร้ายแรงจนถึงขั้นไม่สามารถปรับความเข้าใจกันได้ และต่อจากนี้เขายังต้องใช้สถานที่ของเกาชาวอีกด้วย

เมื่อได้ครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาเอนตัวหลบไปด้านข้างและขยับให้เหลือพื้นที่อีกหน่อย เจ้าปลาหมึกยักษ์จะสามารถกระโดดขึ้นมาได้

“พวกนายไอ้สารเลว!”

“ฉันออกไปฝ่าฝันอันตราย พวกนายกลับงอมืองอเท้าและซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เชื่อไหมว่าฉันจะจัดการนาย?”

ทันทีที่เข้าเขตพื้นที่ปลอดภัย เกาชาวก็เผยตัวตนที่แท้จริงออกมา ปืนที่อยู่ภายในมือของเขาเพ่งเล็งไปทางฉินเทียน เอ่ยเสียงดังอย่างร้ายกาจ

กระทั่งตอนนี้ชายคนนี้เพิ่งค้นพบว่าลูกน้องภายใต้บัญชาการของเขานั้นเสียชีวิตไปจำนวนมาก ตั้งแต่แรกเริ่มจนกระทั่งตอนนี้ ฉินเทียนและคนของเขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

“ฉัน----”

เขาเล็งปากกระบอกปืนไปยังหน้าผากของฉินเทียน

ฉินเทียนไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดอะไรอีกต่อไป เหยียดมือออกไป เพียะ!

เสียงตบดังก้องอย่างไม่อาจหาที่เปรียบได้ ใบหน้าของเกาชาวที่ถูกตบนั้นร้อนผ่าวและรู้สึกแสบ เสียงภายในโสตประสาทดึงอื้ออึง เขาเบิกตากว้างและนิ่งงันอยู่ชั่วขณะ

“นายตบฉันงั้นเหรอ?”

“นายกล้าตบฉันงั้นเหรอ?” เขาเอ่ยด้วยสีหน้ายากจะเชื่อ

ฉินเทียนยิ้มเยือกเย็นและเอ่ย “หากยังอยากรอดชีวิตก็ฟังฉัน!”

“ไม่อย่างนั้น ฉันจะเป็นคนแรกที่ฆ่านาย!”

หลายวันที่ผ่านมาแสร้งทำเป็นหลานชายของเขา ตอนนี้ฉินเทียนไม่สามารถฝืนทนได้อีกต่อไป รัศมีและออร่าของเขาถูกเปิดเผย ฉับพลันเกาชาวรู้กสึกสั่นสะท้านไปทั่วร่างกาย

ขณะนั้นไม่กล้าแม้แต่จะท้วงติง

“ไอ้สารเลว!”