บทที่ 928 คุกเข่าให้ดีๆ

เมื่อได้ยินคำพูดของมู่หลงแล้ว ฝั่งตรงข้ามสายนั้นก็คือเซียวเจี้ยนจาง ที่แทบจะทนไม่ไหวแล้ว

ในมุมมองของเซียวเจี้ยนจาง เดิมทีนั้นที่กลัวจนแทบจะแย่ และเรื่องใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เขานั้นรู้สึกว่า เมื่อมู่หลงนั้นได้ยินแล้ว จะต้องโกรธขึ้นมาอย่างแน่นอน

คิดไม่ถึงเลยว่า น้ำเสียงของมู่หลงนั้น จะราบเรียบอย่างน่าฉงนใจ ราวกับว่า เขานั้นได้ทราบเรื่องพวกนี้แล้ว อีกทั้งยังมีแผนการที่จะคอยรับรองและจัดการอีกด้วย

ก็เรื่องแค่นี้เองหรอ？ก่อนที่เขานั้นจะคิดไม่ออกอยู่สักพัก

“ยังมีเรื่องอีกไหม？”น้ำเสียงของมู่หลงนั้นที่ยังคงหนักแน่น

“อ่า——”เซียวเจี้ยนจางที่เมื่อได้สติแล้วก็รีบเอ่ยออกมา “ไม่มีแล้ว！”

“ข้านั้นจะต้องเอาคำพูดของท่านนั้นไปบอกพรรคพวกของเราครับ！”

“พี่ใหญ่ พวกเรารอท่านอยู่นะครับ！”

“เป็นยังไงบ้าง ท่านมู่หลงนั้นตอบตกลงบ้างหรือยัง？”เซียวเจี้ยนจางที่เพิ่งจะวางโทรศัพท์ ส่วน เกาเหมิ่งนั้นก็รีบเข้ามาถามอย่างอดใจรอไม่ได้

เซียวเจี้ยนจางเอ่ยอย่างพอใจ“ใช่แล้ว ท่านมู่หลงพี่ใหญ่นั้นได้เอ่ยแล้ว เขานั้นจะรีบมาถึงที่นี่！”

“นายฉิน เจ้านั้นอาจจะยังไม่รู้มากนัก แต่ว่าเจ้าคงรู้ถึงพละกำลังของ ท่านมู่หลงใช่ไหมล่ะ？งั้นเจ้าก็รอตายได้เลย！”

“ในตอนที่รอท่านมู่หลงมาถึงนั้น เมื่อถึงเวลานั้นพวกเจ้านั้นคงจะตายจนหาที่ฝังศพไม่ได้หรอก！”

ฉินเทียนขมวดคิ้ว แล้วเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “งั้นก็ดี”

“ตามที่ได้นัดไว้ พวกเรานั้นจะให้เวลาท่านมู่หลงของพวกเจ้านั้นครึ่งชั่วโมง”

เวลาครึ่งชั่วโมงนั้น จะเอ่ยว่าเร็วก็เร็ว จะเอ่ยว่าช้าก็ช้า

ทุกคนนั้นเหมือนกับว่ารอมาแล้วกว่าทศวรรษ เมื่อได้ยินเสียงเครื่องบินนั้นมาถึง ก็รู้สึกว่าแค่เพียงอึดใจเดียวเฉยๆ

“มาแล้ว มาแล้วล่ะ！”

“นี่คือเครื่องบินรบของ ท่านมู่หลง！”

“ท่านมู่หลงมาแล้ว！”ในสถานที่นั้น เซียวเจี้ยนจางคนแรก และสมาชิกของเผ่ามังกรซ่อนรูปคนอื่นๆนั้น ต่างก็ตื่นเต้นดีใจกันขึ้นมา

เซียวเจี้ยนจางที่ตื่นเต้นนั้น จนลุกขึ้นยืนด้วยอัตโนมัติ

เมื่อยืนได้แค่ครึ่งเดียว เสียงตึ๊ง ก่อนที่จะมีเสียงระเบิดข้างๆ และแรงอันมหาศาลนั้น ทำให้พื้นที่แตกเหมือนกับรังแตน

เซียวเจี้ยนจางเหมือนกับวิญญาณโดดออก และร้องออกมาด้วยความตกใจจนขาอ่อน ก่อนที่จะล้มลงไปนอนกับพื้นอีกที

ฉินเทียนที่ได้ถือปืนดาบศิลาที่ยังมีเขม่าอยู่ แล้วเอ่ยยิ้มอย่างเย็นชา “ข้าให้เจ้ายืนแล้วหรอ？”

“คุกเข่าให้ดีๆ！”

“เจ้ามัน——”เซียวเจี้ยนจางถึงแม้จะโกรธจนแทบจะระเบิดออกมา แต่เมื่อต้องเผชิญกับปืนดาบศิลาที่ยังมีเขม่าออกมา จึงทำได้เพียงแค่อดทนกลั้นไว้ และกัดฟันจนเอ่ยไม่ออก

เครื่องบินหนึ่งลำที่เป็นเครื่องบินรบเฉพาะของเผ่ามังกรซ่อนรูป ค่อยๆบินลงมา เมื่อประตูเปิดออก ก่อนที่จะพบเห็นชายร่างผอมผิวดำ ร่างกายสูงราวกับไม้ไผ่นั้น ได้ออกมาปรากฏอยู่ต่อหน้าของทุกคน

เขานั้นมากับผู้ติดตามแค่สองคน มองไปแล้วเหมือนเขานั้นจะถ่อมตนเอามาก แต่ว่าสายตาเมื่อมองมาแล้ว นั้นได้ปรากฏถึง พลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่ได้เผยออกมา

“ท่านมู่หลง！”

เกาเหมิ่งตัวสั่นเล็กน้อย ก่อนที่จะพุ่งไปด้วยความตื่นเต้น และโค้งคำนับเก้าสิบองศา ก่อนที่จะเอ่ยเสียงดัง “ข้าน้อยขอคารวะท่านมู่หลง！”

“ไม่คิดเลยว่าเรื่องในวันนี้นั้น จะส่งกระทบถึงท่านมู่หลง”

“ไอเจ้าพวกโจรพวกนั้นที่ไม่สนกฎหมาย หยิ่งผยองจองหอง ขอให้ท่านมู่หลง จัดการด้วยครับ！”

และคนอื่นๆที่อยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้นั้น ต่างก็ได้ก้มหน้าลงกันหมดแล้ว

และเมื่อเปรียบเทียบการต้อนรับในตอนที่ เซียวเจี้ยนจางนั้นมา พวกเขานั้นคุกเข่าให้แค่ข้างเดียว และเอ่ยคำมั่นสาบาน ตอนนี้ นี่สิจะถึงจะเป็นคำพูดที่แท้จริง และน่ากลัวเอาสะจริงๆ

ส่วนฝั่งตรงข้ามที่เอ่ยอย่างเกรงใจกับเซียวเจี้ยนจาง ต่างก็เป็นคำพูดที่จอมปลอม นั้นเพื่อที่จะพยายามช่วยเหลือการแสดงของเซียวเจี้ยนจางเท่านั้นแหละ เพื่อทำให้เขานั้นพอใจ

แต่ว่ามู่หลงนั้น ไม่ว่าจะเป็นการกระทำหรือตัวตน เขานั้นต่างก็สามารถที่จะกดขี่คนพวกนี้ได้

“ท่านมู่หลงช่วยด้วยครับ！”

“ช่วยด้วยครับท่านมู่หลง！”

ในขณะเดียวกันเอง เซียวเจี้ยนจางนั้นก็ตื่นเต้นจนสุดขีด และไม่สนใจอะไรอีก ก่อนที่จะลุกขึ้นยืน แล้วพุ่งไปยังด้านหน้าของมู่หลง ก่อนที่จะคุกเข่าลงไป

เพราะแรงบันดาลใจของพวกเขานั้น อู่ข่ายและเหมยควนรสมถึงสมาชิกสิบกว่าคนนั้น ต่างก็พุ่งเข้ามาแล้วคุกเข่าลง

พวกเขานั้นร้องไห้จนขี้มูกโป่ง และโกรธเสียใจเป็นอย่างมากต่อการกระทำของฉินเทียน อีกทั้งยังขอให้ท่าน ท่านมู่หลงลงมือจัดการ สั่งสอนฉินเทียน และแก้แค้นให้พวกเขา

มู่หลงที่สีหน้านั้นยังคงแน่นิ่ง ราวกับว่าสำหรับคำกล่าวหาของเซียวเจี้ยนจาง เขานั้นเหมือนกับไม่ได้ฟังเลยสะด้วยซ้ำ

อีกทั้งผู้คนอื่นๆ และสายตาของพวกเขานั้น ก็ไปหยุดรวมกันอยู่ตรงหน้าของฉินเทียน

ฉินเทียนนั้นนั่งลงไม่ได้ขยับ ก่อนที่จะยิ้มอย่างเยือกเย็น

มู่หลงทำเสียงคร่ำครวญ ก่อนที่จะรีบเดินไป

และเมื่อมองเห็นคุณชายท่านมู่หลง กลับเดินไปที่นั่นด้วยตนเอง ทำให้เซียวเจี้ยนจางและคนอื่นๆนั้นต่างก็บ้าคลั่งขึ้น

“นายสกุลฉินนั้น หากให้พวกเราท่านมู่หลงนั้นลงมือ ยังจะไม่รีบรอรับความตายอีก！”

“ขอให้ท่านมู่หลงลงโทษพวกมันอย่างสาสมด้วยครับ！”