ตอนที่ 896
บทที่ 941 ผู้มักมากตัณหา
October 21, 2026
เมื่อเห็นว่าฉินเทียนเอาจริง และเขาก็ขี่วาฬจากไปพร้อมกับคุณหนูใหญ่ที่หยิ่งเผยอง เกาเหมิ่ง ไป๋หลิง ฉวนซานและจินถังที่อยู่บนเรือสำราญต่างก็แสดงปฏิกริยาความวิตกกังวล
เกาเหมิ่งรีบเตรียมออกเรือตามไปทันที
ปัง !
กระสุนอีกนัดตกลงในทะเลถัดจากเรือสำราญ ทำให้เกิดคลื่นขนาดใหญ่
ฝั่งตรงข้าม บนวาฬเพชฌฆาต หู่เหนียงพูดอย่างเย็นชา “อยู่เฉย ๆ ! ”
“ถ้ากล้าขยับ ข้าก็จะระเบิดพวกแก เหมือนระเบิดปลาซะ！”
หู่เหนียงถือว่าลูกกระสุนปืนใหญ่เป็นของเล่นสินะ !
เมื่อรู้ว่าพวกเธอติดตามคุณหนูใหญ่ เลี้ยงดูจนพัฒนาอารมณ์ที่ไร้กฎระเบียบ และสามารถทำเรื่องอะไรออกมาก็ได้ เกาเหมิ่งก็รู้สึกหวาดกลัวเกินกว่าจะเคลื่อนไหว
เขาวิ่งกลับไปที่ห้องโดยสาร และหมุนหมายเลขโทรศัพท์ของ ราชาเปี้ยนอย่างใจจดใจจ่อ
“อะไรนะ ? คุณฉินถูกคุณหนูใหญ่พาตัวไปแล้ว ? ”
“คุณหนูใหญ่ต้องการหยุดการซื้อขาย? ช่างไม่มีเหตุผลจริง ๆ ! ”
“หวังตัวยวี่ เจ้าเด็กคนนี้ ทำลายเรื่องดีของข้า！”
ราชาเปี้ยนโกรธมาก และหลังจากสาปแช่งเป็นเวลานาน เขาถึงหยุดและพูดว่า “ยุ่งอะไรมากไม่ได้แล้ว”
“เกาเหมิ่ง คุณหาทางมาที่เกาะโดยเร็วที่สุด มีเรื่องสำคัญอย่างหนึ่ง ที่ฉันสามารถบอกคุณได้ตอนนี้ ”
“ฉันได้ตกลงกับตระกูลเซี่ยทางตอนเหนือแล้ว ว่าจะแต่งงานกับพวกเขา เดิมทีคุณชายเซี่ยหมิงของพวกเขา วางแผนที่จะมาขอแต่งงานด้วยตัวเองในวันพรุ่งนี้ แต่ตอนนี้ เลื่อนเวลาเข้ามา”
“ตามข่าวที่เพิ่งได้รับ คุณชายเซี่ยจะมาถึงก่อนเที่ยง ”
“เพราะฉันสนับสนุนเรื่องนี้ เมื่อถึงเวลาหวังเหมี่ยนและหวังเจี่ยนจะต้องโจมตีฉันอย่างแน่นอนเมื่อถึง คุณต้องมาที่นี่ก่อนเที่ยงเพื่อช่วยฉัน ! ”
“ตามกฏแล้ว ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ไม่สามารถดูแลกิจการหลักในครอบครัวได้อีกต่อไป ตราบเท่าที่ฉันสนับสนุนหวังหลีสู่บัลลังก์ เมื่อถึงเวลา ตงไห่ก็จะเป็นโลกของเราแล้ว！”
คุณหนูใหญ่กำลังจะแต่งงานไปไกลถึงทางเหนือ ? เกาเหมิ่งรู้สึกประหลาดใจ เมื่อเขาคิดว่าแม่มดคนนี้กำลังจะไปจากตงไห่
คุณหยิ่งยโสไม่ใช่เหรอ? เมื่อคุณเข้าร่วมกับตระกูลเซี่ยแล้ว ก็ให้คุณชายของตระกูลเซี่ยดูแลคุณ !
สิ่งที่ทำให้เกาเหมิ่งกัดฟันด้วยความเกลียดชังคือ หวังตัวยวี่เห็นได้ชัดว่ากำลังจะหมั้นหมายแล้ว แต่ในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ ยังคงต้องการกระโจนออกไปก่อความวุ่นวาย และทำลายข้อตดกลงของราชาเปี้ยน
ไร้สาระจริง ๆ !
เขาแอบภาวนาให้ หวังตัวยวี่และฉินเทียนกลับมาโดยเร็วที่สุด และให้หู่เหนียงที่อยู่ตรงข้ามปล่อยเขาไป เพื่อที่เขาจะได้รีบไปที่เกาะเปี้ยน โดยเร็วที่สุด เพื่อเข้าร่วมงานที่ยิ่งใหญ่ครั้งนี้
……
ในชีวิตของฉินเทียน มีประสบการณ์อันน่ามหัศจรรย์มากมาย แต่เขาไม่เคยคิดฝันว่าวันหนึ่ง เขาจะได้ยืนบนหลังวาฬสเปิร์มและโต้คลื่นในทะเล
และที่ยืนอยู่ตรงหน้า คือหญิงสาวผมยาวสลวยในชุดเกล็ดปลาระยิบระยับ
นี้ ……มันราวกับมีมนต์ขลังจริง ๆ
ไม่กี่นาทีต่อมา วาฬสเปิร์มก็ว่ายไปไกลมากแล้ว เรือข้างหลังเหลือเพียงเหลือเพียงจุดดำเล็ก ๆ
เมื่อเห็นฉินเทียนยืนอยู่ข้างหลังตัวเองตลอดเวลา ใบหน้าของเขาไม่เคยเปลี่ยน ร่างกายที่เรียวยาวของเขาถูกตอกไปด้านหลังของปลาวาฬราวกับหอก
พูดตามตรง หวังตัวยวี่รู้สึกตกใจมาก
เธอรู้สึกว่า ฉินเทียนว่ายน้ำไม่เป็น นั่นเป็นเพราะ เธอถือว่าฉินเทียนเป็นเซี่ยหมิงจากตระกูลเซี่ยที่มาขอแต่งงานเร็วขึ้นคนนั้น
เมื่อครู่ กองทัพหญิงผู้ภักดีของเธอกล่าวว่า ฉินเทียนได้บรรลุข้อตกลงที่ไม่ชัดเจนกับราชาเปี้ยนและต้องการเอาสมบัติล้ำค่าของตงไห่ไป
ข้อตกลงที่พวกเขากำลังพูดถึง ก็คือสัญญาการแต่งงาน
และสมบัติของพวกเขาในตงไห่ แน่นอนว่าคือหวังตัวยวี่
กล่าวคือฉินเทียนอุปาทานไปเอง และถือว่าเห็ดหลินจือเลือดเป็นสมบัติล้ำค่า แต่อันที่จริง เห็ดหลินจือเลือดเพียงอย่างเดียว จะมีคุณสมบัติเป็นของล้ำค่าแห่งตงไห่ได้ยังไงกัน
ในความคิดของหู่เหนียงและคนอื่น ๆ คุณหนูใหญ่หวังตัวยวี่ถือว่าเป็นสมบัติชิ้นใหญ่ และฉินเทียนชายหนุ่มผู้มักมากบ้าตัณหา พยายามขโมยมัน