ตอนที่ 946
บทที่ 991 กลายเป็นหิน
October 21, 2026
เมื่อเทียบกับการแสดงออกที่มีความสุขของซูยู่คุน สีหน้าของฉินเทียนยิ่งอยู่ยิ่งดูแย่
เขาจับมือของซูซู "ไร้สาระ เธอท้องโตอยู่จะกระทบกระเทือนได้ไง"
“อย่าถูกศีลธรรมมัดตัวไว้ ฉันก็ไม่ใช่พระเจ้า ฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าจะช่วยซูเป่ยซานได้หรือไม่”
ขณะที่พูดนั้น ฉินเทียนมองไปที่ซูยู่คุนด้วยหน้าที่บื้ง "ลูงรอง ผมนับถือคุณในฐานะผู้อาวุโส จึงเรียกคุณเช่นนี้"
"แต่คุณต้องเข้าใจว่าผมและตระกูลซูได้สูญเสียสายสัมพันธ์ในครอบครัวไปนานแล้ว ดังนั้นอย่าใช้ศีลธรรมมาผูกมัดผมในตอนนี้"
“ซูซูตั้งท้องลูกของผมอยู่ หล่อนจะกระทบกระเทือนไม่ได้ เรื่องที่จะกลับค่อยว่ากันทีหลัง”
“สำหรับการรักษาโรคและการช่วยชีวิต มันก็ต้องขึ้นอยู่กับโชคชะตาเช่นกัน คนที่ไม่ควรตาย แค่ใบสั่งแพทย์พื้นบ้านก็สามารถรักษาอาการป่วยระยะสุดท้ายให้หายได้”
“ผู้ที่ถูกลิขิตให้ตายเร็ว ไม่ว่าจะใช้วัตถุดิบอันมีค่ามากเพียงใดเพื่อรักษาตัว ก็ไม่สามารถที่จะรั้งพวกชีวิตสั้นไว้ได้หรอก”
สีหน้าของซูยู่คุนแดงก่ำจากการคำพูดที่ได้ยินและเขาก็น้ำตาไหล "ฉินเทียน แกอยากให้ลุงคุกเข่าขอร้องถึงจะตกลงจริงๆ เหรอ?"
เมื่อเห็นว่าฉินเทียนไม่แยแส ซูยู่คุนก็กัดฟัน งอเข่าและกำลังจะคุกเข่าลง "เอาล่ะ ตราบใดที่หลานตกลงที่จะกลับไปช่วยคนที่เหิงหลิ่ง ฉันก็จะเป็นลูกกตัญญูให้พ่อที่ป่วยหนักของฉันละกัน!”
เมื่อเห็นว่าซูยู่คุนกำลังจะคุกเข่าลงบนพื้น หยางยู่หลัน ก็ยื่นมือออกไปห้ามเขาไว้
“ชั่งเถอะ ลูงรอง จะไม่ว่ายังไง พวกเราก็ยังเป็นสายเลือดที่แยกจากกันไม่ได้อยู่ดี”
“ไม่ว่ายังไงคุณก็เป็นผู้สูงอายุ ไม่ว่าจะด้วยเหตุหรือผล คุณก็ไม่ควรคุกเข่าต่อหน้ารุ่นลูกรุ่นหลาน”
“ฉินเทียน ลูกก็ช่วยหน่อยเถอะ กลับไปที่เหิงหลิ่งเถอะ อย่างมากภายในสองวันก็กลับมาแล้ว ซูซูไม่ต้องไปด้วยแล้วเดี๋ยวฉันจะอยู่บ้านและดูแลเธออย่างดีเลย "
พูดถึงขั้นนี้แล้ว ฉินเทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพยักหน้าตอบตกลง
ทำอะไรไม่ได้ ใครให้ภรรยาและแม่ยายใจดีและใจอ่อนเกินไป!
ฉินเทียน มองไปที่ ซูยู่คุนอย่างเย็นชา "ลูงรอง บอกเกี่ยวกับสถานการณ์ของคุณปู่โดยละเอียดให้ผมหน่อย แต่ก่อนอื่นขอบอกก่อนนะว่าผมไม่รับรองว่าจะรักษาได้"
ไม่ใช่ว่าเขาไม่ใส่ใจ แต่เขาขี้เกียจเกินกว่าจะไปยุ่งเรื่องของตระกูลซู และเขาไม่อยากให้ซูซูติดตามเขาไปทุกที่
โชคดีที่เหิงหลิ่งอยู่ห่างจากที่นี่เพียงไม่กี่ร้อยกิโลเมตร และจะใช้เวลาอย่างมากที่สุดหนึ่งวันในการเดินทางไปกลับเท่านั้นเอง
ส่วน ซูเป่ยซานจะสามารถอยู่รอดได้หรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับความโชคดีของเขาเองแล้ว!
“รักษาได้！รักษาได้！”
“แค่แกกลับไปกับฉันก็พอแล้ว พ่อของฉันจะต้องมีโอกาสรอดอย่างแน่นอน!”
"ฉินเทียน คู่ควรที่เป็นลูกเขยของตระกูลซูจริงๆ!"
ในที่สุดก็ได้รับคำตอบจากฉินเทียน ซูยู่คุนยิ้มด้วยความดีใจ
เพราะต้องรักษาตัวซูเป่ยซานเขาจึงตามหายาอันมีค่าทุกที่ไปทั่ว และได้รับคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ บอกเขาว่ามีเพียงหมอเทพเท่านั้นที่สามารถรักษาโรคประหลาดนี้ได้
และหมอเทพที่สามารถทำให้ผู้คนกลับมามีชีวิตได้คือ ฉินเทียนลูกเขยของตระกูลซู!
ดังนั้นในการกลับมาครั้งนี้ซูยู่คุนตั้งใจที่จะพาฉินเทียนกลับไปยังเหิงหลิ่งอยู่แล้ว
“อาการป่วยของพ่อฉันแปลกมาก ตั้งแต่ที่เขาออกจากหลงเจียงเขาก็มีอาการซึมๆ”
“วันนั้นฉันพาเขาไปตกปลาในแม่น้ำที่เชิงเขา แล้วจู่ๆ เขาก็บอกว่ามีบางอย่างกัดที่คอของเขา”
“หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ริมแม่น้ำจะมีแมลงและยุงจำนวนมาก และเราสองคนก็ไม่สนใจ เราจึงตกปลาต่อไป”
“ใครจะไปรู้ว่าไม่กี่นาทีต่อมา พ่อของฉันก็ล้มลงหัวฟาดพื้น”
“ตอนนั้นฉันตกใจมาก คิดว่าเขาเป็นโรคความดันโลหิตสูง จึงโทรแจ้งเหตุฉุกเฉินทันที”
“พอเขาถูกส่งไปโรงพยาบาล แพทย์ได้ตรวจร่างกายเขาทุกอย่าง แต่ก็ยังหาสาเหตุที่ทำให้เขาเป็นลมไม่ได้”
“ฉันสงสัยว่าเขาโดนแมลงมีพิษกัด แต่ผลตรวจเลือดไม่มีพิษ”
"ที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ตั้งแต่เข้าโรงพยาบาล พ่อของฉันก็ตกอยู่ในอาการแปลกๆ"
ทุกคนต่างอยากรู้อยากเห็น หยางยู่หลัน ถาม "อาการแปลก ๆ แบบไหน?"