บทที่ 10

นี่เธอกำลังสนองความปรารถนาของเขาอยู่นะ เขาควรจะมีความสุขไม่ใช่เหรอ

หรือว่าเขารู้สึกเสียศักดิ์ศรี ที่เธอเป็นคนหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาเองเลยทำให้เขาอับอาย

เย่หนานโจวเบือนสายตาไปจากเธอ ก่อนจะพูดขึ้นอย่างเย็นชา “ถึงเวลาแล้ว ไปทำงานซะ”

เวินหนี่มองดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงและถึงเวลาเข้างานพอดี

เธออดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ เขาเป็นคนตรงเวลามากจริง ๆ ไม่ยอมให้เธอได้หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว

เธอมองเย่หนานโจวที่ถอนตัวกลับไป มีกลิ่นอายเย็นชาทั่วร่างกายของเขา และมีเพียงความห่างเหินระหว่างเจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น

เธอไม่ได้รบกวนอะไรเขาอีก และเดินออกมา

เผยชิงกำลังรอเธออยู่ที่ด้านนอกประตู “เลขาเวิน นี่คือเอกสารที่คุณเย่ขอให้คุณช่วยจัดการครับ”

เอกสารจำนวนมหาศาลกดลงบนมือของเธอ

ฝุ่นกระทบเข้ากับหน้าของเธอจนสำลัก เวินหนี่ถามขึ้นว่า “ฝุ่นเกาะเยอะขนาดนี้ เอกสารตั้งแต่ปีไหนกัน?”

เผยชิงไม่กล้าพูดอะไร “ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน ประธานเย่เป็นคนจัดการครับ”

คนในบริษัทมองเวินหนี่ด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ

คิดว่าเธอทำให้ประธานเย่ขุ่นเคือง เขาถึงได้สั่งให้เธอทำงานที่ไม่สำคัญแบบนี้

และทุกคนต่างก็คิดว่าเธอได้สูญเสียความโปรดปรานจากประธานเย่ไปแล้ว

เวินหนี่ไม่รู้ว่าเย่หนานโจวเป็นอะไรไป แต่เขาผิดปกติมากที่ให้เธอทำงานที่ไม่สำคัญเช่นนี้

เวลาต่อมา

“เลขาเวิน เอกสารสำคัญพวกนี้เอาไปถ่ายเอกสารเพิ่มอีกห้าสิบชุดด้วยนะคะ นี่คือสิ่งที่ประธานเย่ต้องการ ทำให้เรียบร้อยล่ะ!” เฉินเพ่ยหลินซึ่งเป็นเลขาเหมือนกันกับเธอพูดขึ้นพลางวางกองกระดาษA-4 ที่ยับยู่ยี่ลงต่อหน้าเธอ นัยน์ตามีสายตาดูถูกเหยียดหยาม ราวกับว่าหากเวินหนี่ไม่ได้เป็นที่โปรดปรานแล้วเธอก็สามารถเข้ามายึดครองตำแหน่งได้ทันที

เวินหนี่ยังคงจัดการเอกสารอยู่ เมื่อเห็นกองเอกสารขนาดใหญ่อยู่ตรงหน้า นี่มันไม่ใช่แค่การนำไปถ่ายเอกสารเท่านั้น แต่ยังต้องจัดระเบียบด้วย เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะทำเสร็จโดยที่วันนี้ไม่ต้องทำโอที

เธอเงยหน้าขึ้นมองเฉินเพ่ยหลินที่กำลังยิ้มเยาะเธออยู่ “ด้วยความสามารถของเลขาเวิน เป็นไปไม่ได้ที่จะทำไม่เสร็จใช่ไหมคะ?”

เฉินเพ่ยหลินและเวินหนี่มีความสัมพันธ์เชิงแข่งขันกัน

เย่หนานโจวใช้เวลาสอนงานเวินหนี่หลายวัน และการทำงานที่เข้าขาของทั้งสองก็ไม่มีใครเทียบได้ สิ่งนี้ทำให้เฉินเพ่ยหลินอิจฉามาก เห็นได้ชัดว่าเธอเองมีความสามารถในการทำงานมากเช่นกัน แต่เธอกลับเทียบเวินหนี่ไม่ได้เลย อุบัติเหตุครั้งนี้ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แย่ลง และเวินหนี่ก็ได้รับมอบหมายให้ทำงานระดับล่างของเลขา

เธอคิดว่าเวินหนี่โชคดีกว่าเธอเพราะอาศัยหน้าตา ครั้งนี้เธอต้องทำคะแนนให้ดี และทำให้เวินหนี่ได้รับความลำบากดูบ้าง

เวินหนี่รู้ว่าเฉินเพ่ยหลินไม่ชอบเธอ แต่ปกติแล้วเธอมัวแต่ทุ่มเทให้กับเย่หนานโจว ไม่ว่าเฉินเพ่ยหลินจะประชดประชันและเหน็บแนมเธอแค่ไหน เธอก็อดทน และไม่ได้สนใจอะไร

คราวนี้เฉินเพ่ยหลินทำให้เธอต้องลำบาก