บทที่ 16

ลู่ม่านเซิงเงียบไปครู่หนึ่ง

เวินหนี่ยังอยู่ในงาน เธอก็รู้สึกประหลาดใจที่เย่หนานโจวโทรมา เธอนึกว่าเขากำลังพลอดรักกับลู่ม่านเซิง จนไม่มีเวลามาสนใจเธอเสียอีก

เวินหนี่สงบสติอารมณ์ราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น “อยู่ที่นิทรรศการศิลปะค่ะ”

เย่หนานโจวพูดขึ้น “จบงานแล้วกลับบริษัทพร้อมกันกับฉัน”

เขาไม่คิดจะให้วันหยุดกับเธอแล้ว และจะให้เธอกลับไปทำงาน

เวินหนี่ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตอบตกลง

หลังจากวางสายโทรศัพท์แล้ว เย่หนานโจวก็หันกลับมาและเห็นว่าลู่ม่านเซิงยังคงอยู่ข้าง ๆ “เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?”

ลู่ม่านเซิงต้องการหาโอกาสที่จะได้อยู่กับเขาตามลำพัง แต่หลังจากได้ยินการสนทนาของพวกเขา ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีโอกาสแล้ว เธอถอนมือกลับมาและพูดว่า “ฉันจะกลับไปพักผ่อนแล้วค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ”

“อืม” เย่หนานโจวขานรับ

ลู่ม่านเซิงไม่เต็มใจที่จะยอมแพ้ “คืนพรุ่งนี้พี่ว่างไหมคะ?”

“แล้วแต่สถานการณ์”

“ถ้าคืนพรุ่งนี้พี่มีเวลา ฉันอยากจะเลี้ยงข้าวพี่น่ะค่ะ”

เย่หนานโจวพูดขึ้นทันที “พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”

ลู่ม่านเซิงถือว่าเขารับปากแล้วและเธอก็รู้สึกมีความสุขขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะจากไปพร้อมกับผู้ช่วยของเธอ

เวินหนี่อยู่กับถังเยา

ถังเยาถามขึ้น “เย่หนานโจวโทรมาเหรอ?”

“อืม”

“เขาอยู่กับยัยมือที่สามนั่นไม่ใช่เหรอ แล้วโทรมาหาเธอทำไม?”

“อีกเดี๋ยวฉันต้องกลับบริษัทกับเขา”

ถังเยาพูดขึ้น “เขาไม่พลาดโอกาสที่จะบีบเธอเลยจริง ๆ แล้วทำไมเธอต้องยอมด้วย!”

“ตอนบ่ายฉันไม่มีธุระอะไรแล้ว ทำงานจะได้ช่วยให้ฉันไม่ต้องคิดมาก”

ถังเยาส่ายหัว เธอว่างไม่ได้เลย มีคุณนายคุณหญิงคนไหนยังต้องไปทำงานอยู่อีกบ้าง แต่เธอนั้นแตกต่างออกไป

ถังเยาไม่อยากให้เธอเอาแต่อยู่รอบตัวเย่หนานโจวตลอดทั้งวัน จึงพูดขึ้นว่า “รีบวางแผนแต่เนิ่น ๆ ยังไงเธอก็ต้องหย่ากับเย่หนานโจว ก่อนหย่าก็มองไปรอบ ๆ บ้างล่ะ ถ้าเจอคนที่ใช่ก็ไปต่อเลย เขาจะได้รู้สึกเสียบ้างว่าการเสียเธอไปเป็นความสูญเสียของเขา”

เวินหนี่มองเธอ “ทำไมจะต้องมองหาผู้ชายด้วยล่ะ?”

ถังเยาตอบทันที “ยั่วโมโหเขาไง!”

เวินหนี่พูดขึ้นอีกครั้ง “ถ้าเขาไม่ได้รักฉัน ต่อให้ฉันหาผู้ชายมากมายแค่ไหน เขาก็ไม่สนใจอยู่ดีนั่นแหละ”

เธอไม่มีความคิดที่จะยั่วโมโหเย่หนานโจว

การแต่งงานของทั้งสองเป็นไปตามความยินยอม หลังจากหย่ากันแล้วพวกเขาก็จะไม่มีเกี่ยวข้องกันอีก

ถังเยาคว้าไหล่ของเธอ “เธอจะแขวนตัวเองไว้บนต้นไม้ต้นเดียวไม่ได้ ฉันรู้ว่าเธอยังชอบเย่หนานโจวอยู่ แต่จุดเริ่มต้นของการสิ้นสุดความสัมพันธ์คือการมองหาเป้าหมายต่อไป แล้ววันหนึ่งเธอจะไม่เสียใจให้กับเย่หนานโจวอีก”

ทันใดนั้นเวินหนี่ก็เข้าใจว่าถังเยากลัวว่าเธอจะเศร้ากับเย่หนานโจวมากเกินไป เขาและลู่ม่านเซิงถูกกำหนดให้คู่กัน แม้ว่าเธอกับเขาจะไม่ได้หย่ากัน แต่วันหนึ่งเธอก็จะต้องถูกทอดทิ้งอยู่ดี