บทที่ 1123 ปกป้องนางไปตลอด

บทที่ 1123 ปกป้องนางไปตลอด

ไม่ออกจากบ้านและก็ไม่พบใคร อี้จื๋อควรที่จะส่งมอบให้กับซ่านจินจื๋อเป็นคนดูแลด้วยตัวเอง แม้แต่แม่นมก็ยังไม่ให้ไปยุ่งด้วย

ยู่จุนจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ากู้อ้าวเวยคิดยังไงกับซ่านจินจื๋อ เพียงแค่ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่จวนองค์ชายสามกับจวนอ๋องจิ้ง ส่งของแปลกประหลาดมาตลอด เอาใจหมอเทพแคว้นชางหลาน ภายใต้สายตาของฮ่องเต้

เดิมพวกเหล่าขุนนางอยากอ้างเรื่องนี้มาฟ้อง และยังอยากให้ลูกชายของตงฟางฮองเฮามาเป็นองค์ชายรัชทายาท

กลับถูกซ่านต้วนโฉงเชือดไก่ให้ลิงดู บอกว่าตอนนี้ภัยพิบัติฤดูหนาวยังไม่จบสิ้น พวกขุนนางกลับรู้จักแต่เล่นอำนาจ แปลกใจกับการแต่งตั้งองค์รัชทายาท ขุนนางคนสำคัญสองคนตักเตือนอย่างตรงไปตรงมา กลับถูกตำหนิ ทุกคนจึงไม่กล้าพูดอะไรอีก แล้วก็ส่งไส้ศึกทั้งหมดเข้าไปในวัง อยากที่จะรู้ว่าหมอเทพคนนี้เป็นใครกันแน่

เทียบกับด้านนอกที่ระมัดระวัง

กู้อ้าวเวยที่อยู่ในตำหนัก กลับอยู่อย่างปกติสุข ดื่มยาที่ยู่จุนส่งมาให้จนหมด วันปกติตนเองก็ไม่อ่านหนังสือคิดค้นยา นั่งอยู่ในตำหนักกับหยูนซี แล้วก็ถามถึงเรื่องที่ผ่านมาของแม่ตนเองในตอนนั้น ต่อให้เห็นซ่านจินจื๋อกับซ่านเซิ่งหาน ก็มีเพียงแววตาที่เยือกเย็นที่บ่งบอกถึงการทักทาย

ในวันที่หิมะหยุดตก ยู่จุนที่สวมด้วยชุดสวยงดงามก้าวเข้ามาภายในห้องของกู้อ้าวเวย

“คนที่ลองยา ตลอดจนคนนำยา ล้วนเตรียมไว้พร้อมแล้ว เจ้าจะไปดูไหม?”

ยู่จุนมาอย่างตื่นเต้นดีใจ คงรอวันนี้มาเป็นเวลานานมากแล้ว

“ใคร?”กู้อ้าวเวยเพียงแค่รู้สึกแปลก ข้อมือถูกยู่จุนจับไว้ อยากที่จะดึงนางขึ้นมา นางกลับจำไม่ได้ว่าสูตรยาที่ตนเองเขียนนั้น ส่วนมากล้วนเป็นยาพิษที่หาได้ยาก แล้วจะมีคนนำยาได้อย่างไร?

“ซ่านต้วนเฟิงลองยา กู้เฉิงเป็นคนนำยา”

พูดจาอย่างรวดเร็ว แววตาที่ตื่นเต้นของยู่จุนยังคงมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม

ดึงพานางไปด้วยฝีเท้าค่อนข้างเร่งรีบ กู้อ้าวเวยเดินโซซัดโซเซไปสองสามก้าวแล้ววิ่งออกไปพร้อมกับนาง แสงพราวทิ่มแทงดวงตา เพิ่มความชุ่มชื้นให้กับดวงตา ฝีเท้าหนักมากขึ้น กระทบพื้นอย่างแรง และมือข้างนั้นก็ถูกสะบัดออกอย่างแรง ยกมือขึ้นมาปิดตาทั้งคู่ไว้

ยู่จุนหันมามอง ดอกไม้ที่บอบบางเบ่งบานอยู่ใต้กระโปรงของนาง

“ข้าเป็นคนบอกกู้เฉิง หากเขาอยากที่จะให้ซ่านต้วนเฟิงมีชีวิตฟื้นกลับมาอย่างสมบูรณ์ ก็ให้มอบกระดูกของเขาไป แต่ข้าจะไม่เอาชีวิตของเขา จะเก็บเขาไว้เพื่อขอขมาหยุนหว่าน”

ยู่จุนหัวเราะขึ้นมาอย่างกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

แผนการชั่วประสบความสำเร็จ ประโยคนี้ฟังดูแล้ว เหมือนเป็นการเรียกร้องความยุติธรรมให้กับกู้อ้าวเวย

กู้อ้าวเวยเพียงแค่เช็ดประกายระยิบระยับออกไปจากมุมดวงตาเนื่องจากแสงแดดที่สาดส่อง หรี่ตามองดูนางพร้อมพูดว่า “กู้เฉิงกับซ่านต้วนเฟิงจะเชื่อเจ้าหรือ?”

“ซ่านต้วนเฟิงเชื่อมั่นในตัวซ่านต้วนโฉงอย่างมาก”

ยู่จุนหัวเราะเยาะ เดินเข้ามาดึงมือกู้อ้าวเวยไว้ จับนางไว้ด้วยแรงที่ไม่สามารถสะบัดออกได้ พวกองครักษ์ด้านข้างต่างก็ตามมา กู้อ้าวเวยทำได้เพียงมองไปที่ผู้ชายที่ตามมาอยู่ไม่ไกลผ่านท่ามกลางผู้คนมากมาย ได้กลับมาคือสายตาที่ไม่แยแส

ท่าทีเฉยเมยของซ่านจินจื๋อ เหมือนเขารู้ผลก่อนที่จะเกิดเรื่องพวกนี้แต่แรกแล้ว

แต่นางกลับยังมองสถานการณ์ไม่ออก

ทั้งๆที่เมื่อก่อนซ่านต้วนโฉงไม่ได้ชอบซ่านต้วนเฟิงลูกชายคนนี้เลย บวกกับซ่านต้วนเฟิงถึงขึ้นร่วมมือกับกู้เฉิงคนทรยศชาติเพื่อยึดบัลลังก์ ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าจวนองค์ชายเก้าเป็นเพียงสถานที่เปลี่ยนตัว ซ่านต้วนเฟิงตัวจริงตายเพราะพิษถุงน้ำดีหงส์แต่แรกแล้ว

ตอนนี้กลับรู้ว่าเขาไม่เพียงยังมีชีวิตอยู่ ยังกลับมาเชื่อมั่นในตัวซ่านต้วนโฉงพ่อของตนเอง