บทที่ 333 อาจารย์ที่ลึกลับ

บทที่ 333 อาจารย์ที่ลึกลับ

กะบังลมที่มีภาพใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารอร่อย

มีเสียงขิมมาจากข้างนอก หญิงสาวสองคนนั่งอยู่ในห้อง ซูพ่านเอ๋ออ่อนโยน ลี่วานอ่อนและสวย มีแต่เมี่ยวหารที่ยืนอยู่ข้างๆรู้ว่า สองคนที่มีรูปร่างหน้าตาดีนี้ มีหัวใจที่โหดร้ายขนาดไหน

ซูพ่านเอ๋อพูดตรงๆ “คุณเชี่ยวชาญปรุงยาพิษหนอนแมลงของเผ่าเหมียว ทำให้ฉันหนึ่งชุด และค่อยให้เมี่ยวหารปรับปรุงใหม่”

“คุณจะวางยาพิษกับตัวเอง และใส่ร้ายกู้อ้าวเวยเหรอคะ” ลี่วานถามและพร้อมยิ้ม

“ใช่ ถ้าไม่จัดการเธอ ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นอีก” ซูพ่านเอ๋อพยักหน้า หยิบเอาเงินข้างๆให้ลี่วาน พูดว่า “เอาไปกตัญญูอาจารย์เก่งๆของคุณ”

ลี่วานรู้สึกอาย แต่ก็รับเอาเงิน และพูดว่า “คาดไม่ถึงเลย เราสองคนเคยต่อสู้กันในเรื่องอำนาจเพราะสามีของเราเอง แต่เดี๋ยวนี้ได้ร่วมมือกันเพื่อต่อต้านผู้หญิงคนหนึ่ง คุณไม่มีวิธีแก้ไขแล้วเหรอคะ”

“คุณไม่อยากร่วมมือเหรอ” ซูพ่านเอ๋อสีหน้าเย็นชา พูดว่า “เมื่อก่อนที่ไปฟ้องร้องเรื่องนี้ เราสองคนมีส่วนร่วมเหมือนกัน ถ้าองค์ชายสี่รู้ว่า คุณไม่เพียงแต่วางยาพิษให้กับเธอเท่านั้น และยังเป็นคนเปิดเผยเรื่องนี้ด้วย คิดว่า องค์ชายสี่จะทำยังไงกับคุณในวันหลังคะ”

ลี่วานจับผ้าเช็ดหน้าในมืออย่างแน่น กัดปากตัวเอง พูดว่า “เธอควรตายเลยจริงๆ”

“เธอเป็นปีศาจจิ้งจอกจริงๆ ถ้าตกลงจะใช้แผนนี้แล้ว ฉันรอยาของคุณนะ เมี่ยวหารได้ขโมยเอกสารทำยาของกู้อ้าวเวยมา การเลียนแบบ น่าจะไม่ยากหรอก” ซูพ่านเอ๋อพูดและพร้อมมองดูเมี่ยวหารอย่างไม่พอใจ

เทคนิคการแพทย์ของเมี่ยวหารต่างกับกู้อ้าวเวยมาก แม้ว่าได้เล่มต้นฉบับของกู้อ้าวเวยมา แต่ก็แค่สามารถเลียนแบบได้เหมือนประมาณสี่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์เอง”

แต่ลี่วานรู้ดี ที่ซูพ่านเอ๋อมาหาตัวเอง ไม่ได้เพราะอยากให้เธอทำยาพิษจริงๆหรอก ที่แท้จริง คืออยากผูกมัดเธอสองคนไว้ เพราะเมื่อก่อน ได้ทำร้ายกู้อ้าวเวยด้วยกันทั้งสองคน ต่างคนต่างกลัวอีกคนหนึ่งจะหักหลังกัน ก็เลยคิดว่าจะมาร่วมมือกันอีกดีกว่า ถ้าถูกเปิดเผยออกไปในอนาคต จึงจะได้รับผลกรรมด้วยกัน

แต่ไม่ว่าลี่วานจะวางแผนอย่างรอบคอบแค่ไหนก็ตาม เมื่อไปจากที่ร้าน เห็นซ่านเซียนหยวนเอียงอยู่ข้างเสาและมองหน้าเธอด้วยสายตาเย็นชา เมื่อเห็นลี่วานกับซูพ่านเอ๋อเดินออกมาด้วยกัน สีหน้าของเขายิ่งมืดมนลง และจับลากลี่วานมาอยู่ข้างๆตัวเอง

“ท่านองค์ชาย คุณ คุณอยู่ตรงนี้ได้ไงคะ” ลี่วานตกใจมาก ไม่รู้ว่าซ่านเซียนหยวนได้ยินอะไรบ้างหรือเปล่า

ซ่านเซียนหยวนไม่พูดอะไรสักคำ และลากลี่วานกลับไปที่บ้าน พอเข้าในห้อง ไล่พวกคนรับใช้ออกไปหมด พูดอยากโมโหว่า “คุณอยากให้กู้อ้าวเวยตายขนาดนั้นเลยเหรอ”

ลี่วานหน้าซีดมาก แววตาเต็มไปด้วยความโมโหโกรธ และพูดว่า “คุณติดตามฉันเหรอคะ”

“พะทะ— ”

โยนกล่องไม้ใส่ต่อหน้าลี่วาน ปิ่นปักผมที่ทำด้วยเงินตกหลุดออกมาที่ข้างเท้าของลี่วาน เสียงดังเหลือเกิน

“ฉีหลินบอกว่า ให้ผมซื้อแล้วไปหาคุณ เพื่อทำให้คุณดีใจไง” ซ่านเซียนหยวนยิ้มอย่างเย็นชา “คาดไม่ถึงเลย คุณทำให้ผมประหลาดใจจริงๆ”

ในสมองของลี่วาน คิดอะไรไม่ออกในตอนนี้ เธอรีบจับมือของซ่านเซียนหยวน พูดว่า “ฉันแค่กลัว กลัวคุณจะหลงรักเธอ...”

“ผมเคยบอกไม่รู้กี่ครั้งแล้ว ผมมองเธอเป็นตัวแทนของพี่หลิงเอ๋อร์ที่เสียชีวิตไปแล้ว” ซ่านเซียนหยวนโมโหมาก ช่วงนี้ เขาคิดว่าลี่วานลืมเรื่องนี้แล้ว ไม่นึกว่าเธอยังยึดเรื่องนี้ไว้ไม่ยอมปล่อยผ่าน

ลี่วานปิดปาก รู้สึกน้อยใจมาก แม่ว่าซ่านเซียนหยวนไม่ได้เจอกู้อ้าวเวยในเวลาที่ผ่ามา แต่ตัวเองก็ยังถือกู้อ้าวเวยเป็นศัตรูอยู่ดี

“ซูพ่านเอ๋อเป็นคนใจร้าย คุณอย่าไปร่วมมือกับเธอ เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ผมถือว่า...”

ซ่านเซียนหยวนพูดยังไม่จบ ก็ล้มลงมาอย่างไม่มีสติ