บทที่26 สูตรยาถอนพิษ

บทที่26 สูตรยาถอนพิษ

กุ้อ้าวเวยกลับไปนอนในร้านยาเหย้าของนาง จนกระทั่งฟ้ามืด ดาวเต็มห้องฟ้า นางถึงตื่นขึ้นมาสะลืมสะลือ คิดถึงคำพูดที่ซ่านจินจื๋อพูด เพราะอำนาจของราชวงศ์และนางก็เป็นแค่หุ่นเชิด ใครก็อยากได้ประโยชน์จากนางทั้งนั้น

ฮองเฮาซู๋เซ่อนางก็จำไม่ได้เสียที แต่นางกลับรู้สึกว่าฮองเฮาซู๋เซ่อแปลกๆ

นางกุมขยับและนวดเบาๆ นางพึงตื่นขึ้นมา หยินเชี่ยวก็เปิดประตูเข้ามา: “คุณหนูตื่นแล้วเหรอเจ้าคะ ชิงต้ายไปทำอาหารให้คุณหนูทานเร็ว”

“พรุ่งนี้พวกเจ้าสั่งคนมาซ่อมบ้านนี้หน่อยและจัดการหลังบ้านด้วย ข้าจะไปพักที่จี้ซื่อถาง”หยินเชี่ยวพยุงกุ้อ้าวเวยมานั่งที่เก้าอี้ ยกมือนางขึ้นมาและวัดชีพจร

พิษนั้นซ่อนตัวไปอีกแล้ว

และนางกลับไม่รู้ว่าอาการก่อนจะกำเริบของยาพิษคืออะไร ถ้าต่อไปอาการกำเริบตอนเวลาสำคัญขึ้นมา เช่นนั้นก็ยากแล้ว และจี้ซื่อถางชายชุดดำท่านนั้นก็เหมือนมีประสบการณ์มาก อาจจะช่วยนางได้

“คุณหนูไม่เคยได้พักผ่อนดีๆเลย ไม่คิดเพื่อตัวเองก็เพื่อร่างกายเถอะเจ้าค่ะ”หยินเชี่ยวพูดอย่างเป็นห่วงจากนั้นก็เทน้ำอุ่นให้นางดื่ม

“คนอยู่บนโลกนี้ ถ้าพักผ่อนทุกวันก็น่าเบื่อเกินไปแล้ว”กุ้อ้าวเวยยิ้ม เชยคางหยินเชี่ยวเล่น หยินเชี่ยวรีบจับคางตัวเองวิ่งออกไป ไปฟ้องชิงต้าย ทำเอากุ้อ้าวเวยหัวเราะใหญ่

พอกินอิ่มแล้ว ตอนกลางคืนนางก็นอนไม่หลับ นางเดินไปห้องยากลับเห็นเฉิงยีเฉิงเอ้อเฝ้าอยู่หน้าประตู พอเห็นนางก็รีบคุกเข่าลงพื้น: “ท่านอ๋องบอกให้พระชายารักษาตัวดีๆ อย่าเข้าไปลองยาแล้วครับ”

“ข้าไม่ได้มาทดลองยา แต่พวกเจ้าอยู่ที่นี้ก็เข้ามาช่วยข้าจัดการยาสมุนไพรเถอะ และจัดยาตามใบสั่งยา วางไว้ข้างข้า”กุ้อ้าวเวยเปิดประตูห้องยาไป ต้องได้กลิ่นยาเช่นนี้สินางถึงจะรู้สึกสบายใจ

ตลอดทั้งคืนไม่ได้นอนเลย พอเช้ามา นางก็ออกมาจากห้องยาด้วยความสดชื่น

เฉิงยีกับเฉิงเอ้อกลับรู้สึกว่าต่อสู้ยังไม่เหนื่อยเท่านี้เลย พวกเขาดูชื่อยาแต่ล่ะตัวจนตาลายไปหมด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงต้องแบ่งชนิดยาและต้องส่งไปในมือของกุ้อ้าวเวยอีก

“เดี๋ยวข้าจะไปจี้ซื่อถางต่อนะ”กุ้อ้าวเวยพูดจบ ก็เข้าไปในห้องครัวหยิบหมั่นโถวมาสองลูกและออกไปเลย เฉิงยีเฉิงเอ้อก็เลยต้องตามไป แต่ไม่รู้ว่ากุ้อ้าวเวยเอาแรงมาจากไหนกัน

พอมาถึงจี้ซื่อถาง กุ้อ้าวเวยก็ไปหาชายชุดดำเลย ชายชุดดำเห็นนางก็ลากไปลานหลังบ้านเลย เคารพนางเสร็จก็พูดว่า: “ต้อนรับพระชายาจิ้ง……”

“ท่านไม่ต้องพูดเช่นนี้ก็ได้ ก็คิดเสียว่าข้าเป็นหญิงธรรมดา”กุ้อ้าวเวยรีบพยุงเขาขึ้นมา ขมวดคิ้วถามว่า: “ท่านได้ยินมาจากไหนกัน?”

“ก่อนหน้านี้ฟางหวามาหาข้า บอกว่าท่านอ๋องจิ้งพาเจ้าไป ทหารก็เรียกเจ้าว่าพระชายา”ชายชุดดำก็รีบยืนขึ้น ไม่คิดว่าพระชายาจะรู้เรื่องแพทย์และยามากขนาดนี้ ยังไม่คิดว่าจะมาที่นี้บ่อยๆอีก

“ท่านคงยังไม่ได้บอกกับคนอื่นนะ”กุ้อ้าวเวยมองดูเขา

“ไม่ได้บอกอยู่แล้ว ยังไงพระชายาจิ้งก็มีคนเคยเจอไม่มาก”ชายชุดดำส่ายหน้า เขารู้เรื่องของราชวงศ์ดี เรื่องที่พูดได้ก็พูด อะไรที่พูดไม่ได้ก็เงียบปากไว้จะดีกว่า