ตอนที่ 44 วันคัดเลือกมิสู้วันปะทะ

ตอนที่ 44 วันคัดเลือกมิสู้วันปะทะ

ถนนช่างคับแคบ กู้อ้าวเวยตัวแข็งทื่อครู่หนึ่ง แต่กลับคลี่ยิ้มออกมา

ฉีหลินยืนตัวแข็งทื่ออยู่ที่เดิม กู้อ้าวเวยช่วยเขาดึงม่านที่หน้าต่างลงมา ฉีหลินจึงถอนหายใจออกมายาวเหยียด

เมื่อวานนี้ ซ่านเชียนหยวนได้ยินเรื่องราวที่พวกเขาเอ่ยถึงกุ้จี้เหยา แม้แต่ฉีหลินก็รู้ว่าเฉิงเสี้ยงรักใคร่หลานสาวผู้นี้มากเพียงใด เดิมทีมิอยากจะยั่วยุทำให้นางลุกเป็นไฟ

“ท่านนี้มิใช่ชายาอ๋องจิ้งหรือ? เหตุใดจึงมาล่องเรือกับชายอื่น ช่างมิรู้ถึงจริยธรรมและความอับอาย” หญิงที่ข้างกายของกุ้จี้เหยาเอ่ยออกมา คนเรือก้มหัวลงและพายเรือลำนั้นเข้ามา

“อย่าเอ่ยเช่นนี้ อย่างไรเสียนางก็คือชายาอ๋องจิ้ง มิสู้เชิญชายามานั่งด้วยมิดีกว่าหรือ?”

“ชายาท่านอ๋องจิ้งชอบพูดคุยกับผู้ชาย จะมาคุยกับพวกเราได้อย่างไร” เหตุใดจึงเอ่ยว่าจาที่น่าเกลียดเช่นนั้นออกมาได้

“ท่านพี่ ขึ้นมานั่งด้วยกันเถิด พวกเราอาจจะไม่ได้คุยกันมาเป็นเวลานาน” กุ้จี้เหยาโบกมือไปมาเพื่อหยุดวาจาของพวกนาง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“มิจำเป็นดอก ข้ามิสามารถอยู่บนเรือลำเดียวกับพวกเจ้าได้ และตัวข้าเองก็มิสามารถจะทำเป็นไม่รู้ฐานะของตนเอง” กู้อ้าวเวยมิได้หมุนศีรษะกลับไป นางเพียงแค่ยกมือของนางขึ้นและรินน้ำชาลงในแก้วที่นางนำมาด้วยให้แก่ซ่านเชียนหยวน

รสชาติหอมหวานน้ำชาคอมเล็กน้อยแต่ทว่ากลับเป็นยาดีที่ทำให้จิตใจสงบ

“ท่านพี่ดูถูกหญิงของตระกูลเราหรือ?” กุ้จี้เหยาเอ่ยเยาะเย้ยออกมา ครั้งที่แล้วอยู่ในจวน ถ้ามิใช่เพราะเห็นแก่หน้าท่านอ๋องนาง จะต้องทำให้กู้อ้าวเวยอับอายอย่างแน่นอน เพลานี้ข้างกายของนางมีเพียงแค่ชายสองสามคน ตนเองมิเชื่อว่าจะไม่สามารถทำให้นางขายหน้าได้ ดังนั้นจึงเอ่ยออกมา “มิเช่นนั้นพวกเรามาต่อบทกวีกันเถิด ลองเปรียบเทียบว่าผู้ใดเหนือกว่า?”

“บทกวีนั้นพูดถึงสิ่งที่สง่างาม เมื่อเอ่ยถึงการเปรียบเทียบ ดูเหมือนว่าท่านพ่อและท่านป้าคงจะไม่ได้สอนวิธีเล่นเครื่องดนตรีของปัญญาชนให้แก่เจ้า อีกทั้งวันต่อไปเจ้าควรเรียกเขาว่าพระชายา เดี๋ยวคนมิรู้คิดว่าท่านพี่ของหญิงเช่นเจ้าเป็นน้อยของท่านอ๋อง” กู้อ้าวเวยกวาดสายตามองนางหนึ่งครั้ง

“เจ้า! กุ้จี้เหยายืนขึ้นอย่างเกลียดชัง กู้อ้าวเวยทำเพียงแค่สะบัดแก้วชาในมือไปมา ก่อนจะยิ้มออกมา นอกจากนี้ฮ่องเต้ที่สี่ไม่ได้กลับเทียนเหยียนมานานแล้ว ท่านอ๋องของของข้าเป็นตัวแทนพาฮ่องเต้ที่สามออกไปด้านนอก แต่กลับมิคิดว่าเจ้าจะเอ่ยออกมาเช่นนี้ ถ้าหากว่าท่านพ่อรู้เข้า เกรงว่าจะหลีกเลี่ยงการถูกลงโทษไม่ได้”

สายตาของนางมักจะตกลงบนร่างกายของซ่านเชียนหยวน เขานั่งบนรถเข็นด้วยใบหน้าที่เงียบขรึม

เมื่อครู่นี้กุ้จี้เหยาเพียงแค่จ้องมองคิดมิถึงว่าคนที่ข้างกายของนางจะเป็นฮ่องเต้ที่สี่ หญิงสาวขุนนางทั้งเรือก็พลันตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก

กู้อ้าวเวยเท้าคางพลางจ้องมองไปยังซ่านเชียนหยวน “ถวายบังคมฮ่องเต้ที่สาม พระองค์คิดว่าพวกนางคือชายชู้ของหม่อมฉัน นี่นับว่าเป็นการดูถูกและสมควรจะได้รับโทษหรือไม่เพคะ?”

“ควรจะถูกลงโทษ” ซ่านเชียนหยวนโบกมือไปมาอย่างเย็นชา องครักษ์ที่ด้านหลังก็เข้าใจในทันที

“ฮ่องเต้ที่สี่ เป็นเพราะหม่อมฉันมีตาหามีแววไม่ ควรจะได้รับโทษ แต่ขอฮ่องเต้ที่มีใจกว้างดั่งมหาสมุทร ขอจงมิถือโทษโกรธพวกหม่อม” กุ้จี้เหยารีบร้อนเสนอตน หากว่าให้กุ้เฉิงรู้ว่านางเคยว่าฮ่องเต้ที่สี่คือชายที่เล่นชู้ด้วย เกรงว่าความรักใครที่มีให้หนังในทุกวันจากกลายเป็นตัดขาของนางแทน!