ตอนที่ 98 พระชายาองค์ชายสาม

ตอนที่ 98 พระชายาองค์ชายสาม

“นายท่านฉีเชิญกล่าว” กู้อ้าวเวยผายมือเบาๆ

“เมื่อครู่มีคนมารายงาน บอกว่าพระชายาองค์ชายสามเคยมาโวยวายที่สำนักเยียนหยู่ของเรา แต่ฐานะของพระชายาองค์ชายสาม เราก็ไปยุ่งด้วยไม่ได้ ไม่ทราบว่าพระชายาจะช่วย......”ฉีหมิงตาเป็นประกาย พูดตะกุกตะกัก

พระชายาองค์ชายสาม?

นางไม่เข้าใจเรื่องนี้ องค์ชายสี่ซ่านเชียนหยวนเพิ่งกลับมาจากสงคราม ยังไม่ได้แต่งงาน แต่องค์ชายสามกลับมีครอบครัวแล้ว? นางจำได้แค่ตอนที่งานล่าสัตว์ คนที่นั่งข้างองค์ชายสามเป็นหญิงงามคนหนึ่ง

แต่ทว่า คงจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญเกินไป

หรือว่าองค์ชายสามก็อยากจะหยั่งเชิงลองใจนาง?

“พาข้าไปหน่อย” กู้อ้าวเวยลุกขึ้นช้าๆ แล้วตามฉีหมิงมาที่สำนักเยียนหยู่

ตอนนี้ฉีหรัวอยู่ในร้านแล้ว มีขุนนางและคุณหนูมากมายกำลังเลือกซื้อเครื่องสำอางกันอยู่ด้านข้าง มีแต่ผู้หญิงที่ยืนข้างกายฉีหรัวที่มีใบหน้าที่โกรธอยู่ตลอดเวลา และข้างๆผู้หญิงคนนั้น ก็คือผู้หญิงที่กู้อ้าวเวยเห็นในงานล่าสัตว์ ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนว่าจะสวยกว่าคนที่กำลังโกรธ และมีความกล้าหาญกว่า

ฉีหรัวไม่นึกว่าตนเองจะมาเจอเรื่องที่กระทันหันเช่นนี้ รู้สึกปวดหัว

ตอนนี้เห็นกู้อ้าวเวยเดินเข้ามา ก็เลยรีบทำความเคารพ “พระชายาจิ้ง”

“หรัวเอ๋อไม่ต้องมากพิธี สองคนนี้คือ?” หรัวเอ๋อพูดแล้วก็ลากทั้งสองเข้ามาใกล้ๆ หญิงคนที่มีใบหน้าโกรธอยู่นั้นเงียบเสียงและมองมา

“คุณหนูฉางเป็นพระชายาองค์ชายสาม แม่นางเยว่ชิงเป็นคนปรนนิบัติองค์ชายสาม” ฉีหรัวถือโอกาสพักหายใจ เลยเดินออกมาหากู้อ้าวเวย

“พระชายาจิ้ง” เยว่ชิงเห็นกู้อ้าวเวยแล้วก็ทำความเคารพ แต่สายตาไม่ค่อยเป็นมิตร

กู้อ้าวเวยไม่สนใจ แต่กลับหันไปหาฉางอีฉิน ยิ้มเบาๆ “ที่แท้ก็เป็นพระชายาองค์ชายสามและแม่นางเยว่ชิง ” ก่อนหน้านี้ข้ากับองค์ชายสามมีมิตรภาพต่อกันอยู่ไม่น้อย ให้ข้าเป็นเจ้าภาพ ไปกินอะไรร้านเหล้าข้างๆสักมื้อนึง เป็นไง?

ฉางอีฉิน ชื่อไม่เหมือนกับนิสัย แต่เป็นคนที่โอหัง ฟังคำของกู้อ้าวเวยแล้วก็มองบน “ไม่จำเป็นหรอก ที่มาวันนี้ จะมาคุยเรื่องเครื่องสำอางของสำนักเยียนหยู่ ไม่ได้อัพเกรดคอลเล็กชั่นมาหลายปีแล้ว ปัจจุบันนี้ข้าใช้แล้วไม่ได้รับความสนใจจากองค์ชายสามเลยสักนิด ไม่ได้เรื่องเลย”

ขมวดคิ้วขึ้น กู้อ้าวเวยไม่นึกว่าจะมีคนที่เอาเหตุผลนี้มาหาเรื่อง

ฉีหรัวก็หัวเดียวกระเทียมรีบ จัดการกับเรื่องนี้ไม่ได้

“พระชายาองค์ชายสามน่าสนใจจริงๆ” กู้อ้าวเวยรับเอาเครื่องสำอางมาจากมือนาง แล้วดมอย่างละเอียด แล้วก็โยนไปใส่มือฉีหรัว “หรัวเอ๋อ แป้งนี้มันหอมมากเกินไป ไม่เหมาะกับพระชายาองค์ชายสาม เจ้าไปเอาน้ำสะอาดมา”

ฉีหรัวไม่เข้าใจ ได้แต่ใช้คนไปเอามา

“พระชายาจิ้งหมายความว่าเช่นไร” ฉางอีฉินเริ่มรู้สึกแปลกๆ

กู้อ้าวยได้แต่ยิ้มไม่พูด รอจนถึงมีกะละลังน้ำยกมา กู้อ้าวเวยก็เลยใช้น้ำชุบผ้าเช็ดหน้า แล้วโปะไปบนหน้าของฉางอีฉินหวังจะเอาเครื่องสำอางอื่นล้างออกให้หมด ฉางอีอินจะใช้กำลัง กู้อ้าวเวยดึงผ้าออกแล้วถอยหลังออกมา แล้วพูดว่า “ถ้าเป็นเช่นนี้ องค์ชายสามต้องไปหาเจ้าแน่”

“หมายความว่าไง！” ฉางอีฉินรีบเอากระจกทองเหลืองมาส่องหน้าตนเอง ไม่มีเครื่องสำอางแล้ว ใบหน้าของนางขาวไปไม่น้อย

“สิ่งที่องค์ชายสามไม่ชอบ ไม่ใช่เครื่องสำอางของสำนักเยียนหยู่ แต่เป็นเพราะฮูหยินที่มาทำเรื่องขายหน้าด้วยเรื่องเล็กแค่นี้” กู้อ้าวเวยเดินขึ้นหน้า แย่งเอากระจกคืนมา อีกมือก็ไปสัมผัสแก้มนางเบาๆ “ เจ้าเกิดมาหน้าตาดี จะต้องใช้เครื่องสำอางทำไม พอไม่ได้รับการโปรดปรานก็โยนความผิดใส่คนอื่น”