บทที่ 359 ฝึกคู่กันกับจูนจิ่ว

บทที่ 359 ฝึกคู่กันกับจูนจิ่ว

ยินหันเข้าใจแล้ว เพราะจูนจิ่วเจ้านายจึงต้องการดึงโซ่ผูกมังกรออก

โซ่ผูกมังกรเอาไว้ล่ามมังกร หากเป็นคนข้างๆที่ถูกโซ่ผูกมังกรล่ามไว้แม้แต่พลิกตัวก็ไร้ความสามารถจะทำได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเคลื่อนไหวอย่างอิสระเลย บนโลกอันกว้างใหญ่นี้ มีเพียงเจ้านายเท่านั้นที่มีพลังต่อกรกับโซ่ผูกมังกร แต่ภายใต้โซ่ผูกมังกร ก็กระทบต่อการควบคุมตนเองของเจ้านายด้วย จึงไม่สามารถควบคุมตนเองได้ เมื่ออยู่ต่อหน้าจูนจิ่ว

คืนนั้นพระจันทร์เต็มดวง โม่อู่เยว่แม้จะแค่กอดจูนจิ่วเอาไว้ไม่ได้ทำอะไรเกินเลย แต่เขาก็กังวลว่าตัวเองจะไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ทำร้ายจูนจิ่วเข้า ด้วยพลังที่ห่างกันมหาศาล ทำให้การกระทำเพียงเล็กน้อยของเขา อาจก่อให้เกิดความสูญเสียอย่างที่เรียกคืนมาไม่ได้อีก

ยินหันเปิดปากเอ่ยขึ้น “หากเจ้านายต้องการปลดโซ่ผูกมังกรออก ยังมีอีกวิธีหนึ่ง”

“พูด”โม่อู๋เยว่เหลือบมองยินหันอย่างเย็นชา

“โซ่ผูกมังกรสามารถผูกมังกรเอาไว้ แต่หากพลังของเจ้านายเพิ่มขึ้น โซ่ผูกมังกรจะผูกเอาไว้ไม่อยู่ เอ่อ ……”ยินหันถูกบีบคอกลางอากาศ โม่อู๋เยว่ขมวดคิ้วเต็มไปด้วยเลือด เขาจ้องยินหันด้วยสายตาเลือดเย็น เอ่ยออกมาทีละคำแฝงด้วยไอสังหาร “เจ้าว่าอะไรนะ”แรงที่โม่อู๋เยว่ใช้บีบคอ ทำให้ยินหันยากจะหายใจยิ่งยากจะเปิดปากพูดออกมาได้ ยินหันได้แต่ใช้ไหวพริบส่งกระแสเสียงรีบอธิบายว่า “เจ้านายฟังข้าพูดก่อน ข้าไม่กล้าให้ท่านกินนายหญิงในอนาคตหรอกนะ”

โม่อู๋เยว่ยกมือขึ้น ยินหันปลิวออกไปกลิ้งไปกับพื้นหลายตลบจึงหยุดลง เขารีบลุกขึ้นมาคุกเข่าลงอธิบายทันที “จูนจิ่วเป็นยาของท่าน เป็นคู่วิญญาณของเจ้านาย เจ้านายเพียงต้องฝึกคู่กันกับจูนจิ่ว พลังจะเพิ่มมากขึ้น พอที่จะสามารถปลดโซ่ผูกมังกรได้”

โม่อู๋เยว่ไม่ได้ตอบ นิ่งขรึมไปชั่วขณะ

ฝึกคู่นั้นก็มีความหมายตามตัวอักษร เข้าใจได้ง่าย แต่โม่อู๋เยว่คิดถึงอายุของจูนจิ่ว ก็ปฏิเสธในใจ อย่าว่าแต่จูนจิ่วจะมีวิญญาณที่บรรลุนิติภาวะไปนานแล้ว แต่ร่างกายของนางยังอ่อนแอบอบบาง โม่อู๋เยว่ไม่อยากจะทำร้ายนาง

โม่อู๋เยว่โน้มตัวไปพิงกับเตียงหยกเย็นครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง ฝึกคู่นั้นยังไม่สามารถทำได้ในตอนนี้ แต่นอกจากฝึกคู่แล้วยังมีวิธีอะไรอีก

นิ้วของเขาเคาะลงที่เตียงหยกเย็นอย่างเป็นจังหวะ โม่อู๋เยว่เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก เขามองไปทางยินหัน สั่งการ “เตรียมยาขังวิญญาณมังกร”

“ขอรับ”ยินหันรับคำสั่ง

ขังวิญญาณมังกรเป็นวิธีของเมื่อก่อน สามารถควบคุมโซ่ผูกมังกรได้ชั่วคราว แต่เวลามีจำกัด เมื่อผ่านไปช่วงหนึ่ง โม่อู๋เยว่ก็ต้องกลับมาที่เหวเย็นเก้าชั้นอีกครั้ง และต้องให้พระจันทร์เต็มดวง เขาต้องเก็บตัวเพื่อต่อกรกับโซ่ผูกมังกร

หยุดไปสักพัก โม่อู๋เยว่ก็พูดขึ้นอีก “ยินหัน หาเพลงวิทยายุทธฝึกคู่มา”

ยินหัน เมื่อครู่ปฏิเสธอย่างไร้เสียงอย่างรวดเร็ว แต่ตอนนี้จะเอา ใจเจ้านายช่างเดายากเหลือเกิน

ฮึ โม่อู๋เยว่แสดงท่าทีเตรียมการไว้ก่อนย่อมดีกว่า เขาจะลองศึกษาดูก่อน เกี้ยวเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์มาตั้งหลายร้อยครั้ง หากมีวันใดเกิดเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ถามขึ้นมาแล้วไม่รู้เรื่องอะไรเลย ได้ยินมาว่า ผู้หญิงต่างให้ความสำคัญกับทักษะของบุรุษเป็นอย่างมาก เขาต้องฝึกฝนให้ช่ำชอง ครั้งเดียวก็ต้องเอาเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ให้อยู่หมัด

ความคิดเตลิดไปอยากจะรวบรวมกลับมาได้ โม่อู๋เยว่ต้องท่องคาถาสงบใจจึงจะกลับสู่ภาวะปกติได้ เขาลุกขึ้นเดินเข้าไปที่บ่อน้ำหยกเย็นอีกครั้ง ขังวิญญาณมังกรครั้งนี้เสร็จก็จะได้กลับไปหาเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์แล้ว ไม่รู้ว่าเสี่ยวจิ่วเอ๋อร์ได้รับตันจูที่เขามอบให้แล้ว ดีใจหรือไม่

……

ขณะที่โม่อู๋เยว่กำลังดำเนินการขังวิญญาณมังกร ยินหันเพิ่งจะนึกเรื่องหนึ่งออก เขาเอาม้วนหนังสือหยกออกมาส่งข่าวให้เหลิ่งยวน “เหลิ่งยวน เจ้านายจะไปโลกชั้นต่ำสามชั้นไม่ได้ระยะหนึ่ง ”

“อะไรนะ ยินหันเจ้าอำข้าหรือ เจ้าเองไม่ใช่หรือที่เพิ่งบอกข้าว่าเจ้านายจะกลับในไม่ช้า ”

“ออ”ยินหันเย็นชาหน้าไร้ความรู้สึก