บทที่119ฆ่าฆ่าฆ่า

บทที่119ฆ่าฆ่าฆ่า

นักฆ่ากลุ่มหมาป่าละโมบพวกนี้เป็นนักฆ่าที่มีระเบียบวินัยฝีมือการฆ่าของพวกมันเก่งกาจยิ่งนัก!พวกมันสามารถโจมตีศัตรูด้วยการลอบฆ่าได้อย่างแม่นยำ

วงล้อมล้อมรอบสองชั้นมือกำดาบที่แหลมคมจ้องจะฆ่าจูนจิ่วด้วยความโหดร้ายหากคนอื่นๆอยู่ข้างๆต้องตกใจจนหน้าซีดตัวสั่นไปแล้วเป็นแน่

นี่แหละถึงจะเป็นกลุ่มหมาป่าละโมบ!

ความโหดร้ายนี้สามารถทำให้คนจำนวนมากตกใจกลัวยิ่งไปกว่านั้นจูนจิ่วคนเดียวที่ต้องรับมือกับนักฆ่าอย่างกลุ่มหมาป่าละโมบแปดคนมนสายตาของคนอื่นนั้นจูนจิ่วต้องตายอย่างแน่นอน

โม่อู๋เยว่หรี่ตาลงเล็กน้อยพร้อมทั้งยิ้มและพูดว่า:“เสี่ยวจิ่วเจ้าจะเซอไพร้ข้าแบบนี้จริงๆเหรอ?”

เปรี้ยง！

เสียงดาบปะทะกันดังขึ้น

จูนจิ่วหยิบป๋ายเย่ขึ้นมาจัดการกับพวกนักฆ่าเสียงโจมตีกันด้วยดาบดังสนั่นนักฆ่าคนนึงลากตัวจูนจิ่วไว้และคนอื่นๆอีกสามคนก็ล้อมรอบเอาไว้อีกด้านหนึ่งก็จ้องมองพร้อมที่จะคร่าชิวิตของนางตลอดเวลา

ตุบ!

จูนจิ่วเอาเท้าเตะนักฆ่าที่อยู่ด้านหลังจากนั้นหันหลังชักดาบของนักฆ่ามานางกระโดดไปเหยียบที่ไหล่ของนักฆ่าจากนั้นก็วิ่งเหยียบที่ไหล่ของพวกมันเป็นวงล้อม

“อย่าให้นางหนีไปได้!”นักฆ่ากลุ่มหมาป่าละโมบหันหลังมาจะฆ่านางทันที

ตึบตึบตึบ

การต่อสู้เป็นไปด้วยความโกลาหลแต่ในสายตาของโม่อู๋เยว่และเหลิ่งยวนนั้นเห็นได้ชัดเจนว่าจูนจิ่วสามารถรับมือกับพวกมันได้แต่ในขณะเดียวกันเหลิ่งยวนมีความกังวลเป็นเล็กน้อย:“ท่านอาจารย์สถานการณ์แม่นางจูนตอนนี้เห็นท่าไม่ดีแล้วพวกเราจะไม่ลงมือจริงๆเหรอ?”

“ม๊าวม๊าว!”เสี่ยวอู่ก็ใจร้อนเช่นกันโม่อู๋เยว่เจ้าจะไม่ช่วยเจ้านายข้าเหรอ?

เสี่ยวอู่กำลังจะเข้าไปช่วยเจ้านายตนเองแต่กลับโดนโม่อู๋เยว่ดึงคอเอาไว้แล้วโยนไปให้เหลิ่งยวน

โม่อู๋เยว่พูดขึ้นว่า:“เจ้าเข้าไปก็ทำให้วุ่นวายเปล่าๆ”

“ม๊าวม๊าวม๊าว!”แต่ก็ไม่คสรที่จะยืนดูอยู่เฉยๆแบบนี้นะ!ปล่อยข้านะไอ้บ้า!

เป้าหมายหลักของกลุ่มหมาป่าละโมบคือจูนจิ่วนักฆ่าอีกสามคนจ้องเขม็งไปที่โม่อู๋เยว่และเหลิ่งยวนแถมยังมีผู้นำนักฆ่าอีกคนหนึ่งหากพวกเขาลงมือพวกมันก็พร้อมที่จะฆ่าได้เช่นกัน

โม่อู๋เยว่ไม่มองพวกมันเลยสายตาจ้องไปที่จูนจิ่วเท่านั้น

ดูเหมือนว่าตอนนี้จูนจิ่วจะตกอยู่ในอันตรายแล้ว

รอบๆด้านถูกล้อมรอบไปด้วยพวกนักฆ่ามองไม่เห็นทางออกเลยคมดาบของนักฆ่าเต็มไปด้วยเลือด

จูนจิ่วร่นตัวถอยหลังอันตรายเข้ามาใกล้นางเรื่อยๆ

นางไม่ลุกลี้ลุกลนแต่อย่างใดสายตายังคงเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและโหดร้ายนางสะบัดเข็มสีเงินออกมาสองสามอันนางใช้อาวุธลับอย่างไม่คาดคิดนักฆ่ากลุ่มหมาป่าละโมบต่างพากันหลบแต่สุดท้ายร่างของนักฆ่าสองคนก็โดนเข็มเงินของเธอ

นักฆ่ากลุ่มหมาป่าละโมบถูกฝึกฝนกันมาเป็นอย่างหนักอาวุธที่พวกมันใช้นั้นล้วนแต่ดีทั้งหมดพวกมันถูกแช่ในอ่าสมุนไพรมานับพันอ่างตั้งแต่เด็กๆจึงทำให้ร่างกายต้านทานกับความเจ็บปวดได้อย่างดีด้วยเหตุนี้กลุ่มหมาป่าละโมบเท่านั้นที่ทำได้

และตอนนี้นักฆ่าที่โดนเข็มเงินของนางไม่มีการตอบสนองแต่อย่างใดแค่โดนในวินาทีแรกพวกมันก็ล้มลงไปในทันที

เมื่อนักฆ่าคนอื่นๆเห็นเข้าก็ต่างพากันตกใจเป็นอย่างยิ่งเป็นไปไม่ได้!ร่างกายของพวกมันมันได้อาบสมุนไพรมาอย่างดีร่างกายแข็งแกร่งมากต่อให้โดนยาพิษที่ร้ายแรงก็สามารถทำให้ล้มลงไปแบบนี้ได้!

เมื่อเห็นพวกมันนิ่งอึ้งไปแบบนี้แล้วสายตาของจูนจิ่วก็แคบลงในทันที

โอกาสมาแล้ว!

มือข้างหนึ่งยื่นไปเอาป๋ายเย่โยวยิ่งอยู่ในกำมือจูนจิ่วกระโดดตัวออกไปนักฆ่าปีศาจอย่างนั้นเหรอ?เดี๋ยวมาดูกันว่าที่แท้ใครกันแน่ที่เป็นนักฆ่าตัวจริงจูนจิ่วเผยความเก่งกล้าสามารถออกมาแตกต่างอย่างกับเป็นคนละคน