บทที่1หมอเทวดาจูนจิ่ว

บทที่1หมอเทวดาจูนจิ่ว

ปีหัวเซี่ย3075

งานประมูลที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเซิ่งจิงกำลังเปิดการประมูลอย่างคึกคัก

“เปิดประมูลที่ราคาห้าสิบล้านเงินหัวเซี่ยนี่เป็นราคาประมูลที่แพงที่สุดของการประมูลในเมืองเซิ่งจิงที่ไม่เคยมีมาก่อนและนี่ก็เป็นราคาของยาเพียงเม็ดเดียวสมกับที่เป็นหมอเทวดาจูนจิ่วจริงๆ”

“ยาเม็ดเดียวประมูลห้าสิบล้านร้านยาหัวเซี่ยตรงข้ามวันนี้ขายไปสิบขวดราคาที่ขายยังไม่ได้เศษหนึ่งส่วนสิบของหมอเทวดาจูนจิ่วเลย”

“เมื่อกี้เถ้าแก่ร้านยากระอักเลือดเลยได้ยินมาว่าเขาไปพนันกับหมอเทวดาจูนจิ่วว่าใครจะขายได้ราคามากกว่าคนนั้นก็ถือเป็นเถ้าแก่คราวนี้เขาจบแล้ว”

……

หญิงงามในชุดกระโปรงสีแดงเดินฝ่าฝูงชนด้านข้างได้ยินพวกเจ้าคุยกันริมฝีปากสีแดงสดยิ้มที่มุมปาก

หัวหน้าร้านยาหัวเซี่ย?ช่างไม่น่าฟังนางไม่ยอมเป็นหรอก

ไม่ผิดนี่ก็คือหมอเทวดาจูนจิ่วยาเม็ดหนึ่งประมูลขายที่ราคาห้าสิบล้านและยาเม็ดนี้เป็นยาที่นางทำออกมาภายในครึ่งชั่วโมงต่อหน้าเถ้าแก่ร้านยาไม่เพียงพนันแพ้ใบหน้าเขายังโดนนางตบจนบวม

“ยาชนิดพิเศษที่คิดค้นวิจัยมาตั้งสามปียังสู้ลูกอมถั่วที่ทำขึ้นมาภายในครึ่งชั่วโมงก็ไม่ได้ไม่มีฝีมือเองโทษข้าหรือ?”จูนจิ่วหัวเราะเย้ยรับเหล้าแดงมาจากเด็กเสริฟหนึ่งจอกแล้วเดินจากไป

ได้กำไรมาแล้วนางจึงตัดสินใจวางแผนจะออกไปเที่ยวพักผ่อนสักหน่อยจุดมุ่งหมายนั้นเพราะนางยังไม่เคยมาเมืองเซิ่งจิงจึงหาของกินที่อร่อยที่สุดในเมืองเซิ่งจิงก่อนล่ะกัน

อนาคตที่สวยงามทำให้จูนจิ่วอมยิ้มอย่างมีความสุขแล้วกำลังก้าวเดินออกไปหนึ่งก้าวปังปัง

มีหนึ่งกำปั้นทุบอยู่ในอากาศโปร่งใสที่อยู่ตรงหน้าเหมือนกำลังชนโดนอะไรตรงกำปั้นมีเลือดไหลออกมาจูนจิ่วไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว

“เฮ้ยยังไม่ได้อีก”จูนจิ่วก้มหัวลงหายใจเข้าลึกๆปรับเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วเดินไปทางด้านตะวันออกด้วยสีหน้าเยือกเย็น

ในงานประมูลหลังจากเสียงดังปังที่ดังขึ้นนั้นแล้วความทรงจำภาพสุดท้ายของจูนจิ่วก็คือกำไลมือของนางเปล่งแสงปกป้องนางไว้.......