บทที่ 117 พวกเจ้าเข้ามาพร้อมกันเลย ข้าฟางฉางไม่เคยกลัว!

บทที่ 117 พวกเจ้าเข้ามาพร้อมกันเลย ข้าฟางฉางไม่เคยกลัว! คำพูดโน้มน้าวของจางอวิ๋นถิงไม่ได้ทำให้ฟางฉางเย็นลง แต่กลับทำให้ใบหน้าหยาบกร้านของเขาดูโมโหยิ่งกว่าเดิม

“ศิษย์น้องอย่าห้ามข้า เจ้านี่ใช้บัญญัติบรรพชนชิงตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์จากเจ้าไปไม่ว่า แต่ยังอยากจะได้ศิษย์น้องหญิงอวิ๋นซีอีก!

ในโลกบำเพ็ญเซียนชายชอบหญิงรัก เดิมทีควรจะต่างฝ่ายต่างมีใจให้กัน แต่การใช้บัญญัติบรรพชนมาบังคับให้ศิษย์น้องหญิงอวิ๋นซีตบแต่งด้วย นี่เขาเรียกว่าลูกผู้ชายรึ วันนี้ข้าฟางฉางจะต้องสั่งสอนไอ้คนบ้ากามนี่ ให้มันรู้ว่าการรังแกศิษย์น้องหญิงอวิ๋นซีต้องแลกกับอะไร!”

ระหว่างพูดอยู่นั้น ฟางฉางพุ่งมาอยู่หน้ายอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาของยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์ประหนึ่งดาวตกสีแดงอมทองแล้ว

เมื่อเผชิญหน้ากับม่านยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาบางๆ เขายังไม่หยุดแม้แต่น้อย แต่เอาหัวพุ่งชนเข้าไป

เสิ่นเทียนเองก็ย่อมไม่มีทางมองฟางฉางพุ่งชนยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาในรูปแบบปกติได้เช่นกัน

ถึงอย่างไรแม้ยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขารูปแบบปกติจะมีพลังป้องกันไม่อ่อนแอเลย แต่ฟางฉางเป็นบุคคลในตำนานของแดนศักดิ์สิทธิ์

ถ้าเกิดพังเข้ามาได้ล่ะจะทำอย่างไร!

พอคิดได้ดังนั้น เสิ่นเทียนก็ส่งพลังฤทธิ์เข้าไปในป้ายคำสั่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ช้าๆ ปรับระดับความแกร่งของยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาเป็นระดับสอง

ทันใดนั้น ยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาจากโปร่งแสงพลันขยับแสงพร่างพราว เหมือนกับฝาครอบมหึมาเปล่งแสง

มันคลุมจากบนยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์ลงมาถึงข้างล่าง ก่อนจะต้านการโจมตีของฟางฉางไว้ได้อย่างมั่นคง

บึ้ม~!

ได้ยินแค่เสียงดังอึกทึก ฟางฉางชนเข้ากับยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาอย่างรุนแรง ผิวนอกของยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาเกิดระลอกคลื่นเป็นเส้นๆ กระจายการโจมตีของฟางฉางไปทั้งยอดค่ายกลได้อย่างสมบูรณ์

ฟางฉางใช้หมัดเทพฟ้าคะนองสุดกำลังแล้ว แต่กลับไม่สร้างความเสียหายหรือสั่นสะเทือนใดๆ กับยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาเลย

ฟางฉางลูบๆ หมัดขวาที่ถูกกระเทือนจนแสบ ก่อนจะจ้องเสิ่นเทียนในค่ายกลเขม็ง ดวงตาราวกับสายฟ้า

เขาเอ่ยอย่างเฉยชาว่า “เจ้าคงจะเป็นเสิ่นเทียน! หน้าตามีภูมิฐาน มองปราดเดียวก็ไม่เหมือนคนดี!”

จางอวิ๋นถิงข้างหลังฟางฉางมีเหงื่อเย็นๆ ไหลลงมาจากหน้าผากหยดหนึ่ง “ศิษย์พี่”

ฟางฉางหันกลับมาพูดเรียบนิ่ง “เจ้าไม่ต้องพูด เจ้าคอยดูอยู่ข้างๆ ข้าก็พอ!”

จางอวิ๋นถิงพูดด้วยความจนปัญญา “ศิษย์พี่ บุตรศักดิ์สิทธิ์เสิ่นเทียนหาสิ่งยืนยันเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์มาคืนฝ่ายเรา ทั้งยังเติมเต็มคัมภีร์จักรพรรดิอัสนีเทพสวรรค์ให้สมบูรณ์อีก ตามบัญญัติบรรพชนแล้ว เขามีสิทธิ์รับตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายเราจริงๆ ถ้ายินดีก็มีสิทธิ์ตบแต่งกับสตรีศักดิ์สิทธิ์ฝ่ายเราเช่นกัน”

ฟางฉางทำเสียงขึ้นจมูก “อย่ามาพูดไร้สาระเรื่องบัญญัติบรรพชนอะไรนั่นกับข้า บรรพบุรุษทำของหายเองมีสิทธิ์อะไรมาให้พวกเรารับผิดชอบ

ไม่มีบทสุดท้ายของคัมภีร์จักรพรรดิอัสนี เจ้ากับข้าก็จะเดินบนเส้นทางไร้พ่ายไม่ได้รึ ช่างน่าหัวร่อจริงๆ! โลกนี้ไม่มีหนทางไร้พ่าย มีแต่คนที่ไร้พ่าย ไม่มีบทต้องห้ามแล้วอย่างไร

หาบทต้องห้ามมาคืนได้ก็ได้ตบแต่งสตรีศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้าเคยถามศิษย์น้องหญิงบ้างหรือไม่ว่านางยินดีหรือไม่ ศิษย์น้องหญิงอวิ๋นซีเป็นคนมีชีวิตจิตใจ ไม่ใช่เครื่องมือ! เอาความสุขของนางมาแลกกับวิชาอะไรนั่น ช่างน่าขำ!”

ฟางฉางยิ่งพูดยิ่งโมโห สายตาจ้องไปในยอดค่ายกลยอดเขาบุตรศักดิ์สิทธิ์เขม็ง

เขาแค่นเสียงหึ “เสิ่นเทียน เจ้ากล้าตบแต่งกับสตรีศักดิ์สิทธิ์ ก็ต้องกล้าออกมา!”

เสิ่นเทียนปรับแสงยอดค่ายกลให้ระดับความโปร่งใสสูงขึ้นด้วยความจำใจ “ศิษย์พี่มีสิ่งใดจะชี้แนะหรือ”

เมื่อเห็นบุรุษที่มีเอกลักษณ์ไม่ธรรมดาราวกับเซียนจุติมายังโลกแล้ว ฟางฉางก็พูดด้วยความโกรธ “เจ้าออกมาให้ข้าก่อน!”

ออกมารึ เจ้าคงไม่ได้ล้อข้าเล่นอยู่หรอกนะ ข้าดูเหมือนคนไม่มั่นคงขนาดนั้นเลยหรือ

ทั้งยังให้ข้าออกไปก่อน เจ้าแกร่งขนาดนั้น เก่งจริงก็บุกเข้ามาเองสิ!

พอคิดได้ว่าต่อให้ศิษย์พี่ใหญ่ในตำนานคนนี้จะแกร่งกว่านี้ก็เหมือนจะทำอะไรตนไม่ได้แล้วนั้น เขาก็มีความมั่นใจขึ้นมาทันที ท่าทางสุขุมขึ้นเช่นกัน

เขากล่าวนิ่งๆ ว่า “ท่านคือศิษย์พี่ใหญ่ฟางฉางของฝ่ายเรารึ นับถือมานานๆ”

ฟางฉางแค่นยิ้ม “มิกล้า ฟางฉางเป็นเพียงศิษย์สายตรงตัวจ้อย จะไปกล้าเรียกตัวเองว่าศิษย์พี่กับบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร”

เสิ่นเทียนเหมือนคิดอะไรได้บางอย่าง “อ้อ ถ้าอย่างนั้นศิษย์น้องฟาง ระหว่างเรามีอะไรเข้าใจผิดกันหรือไม่”

ฟางฉางกล่าว “เสิ่นเทียนเจ้าจะรังแกกันเกินไปแล้ว เจ้าออกมานี่ ข้ารับปากว่าจะไม่ทำอะไรเจ้า”

เสิ่นเทียนพูดด้วยความจนปัญญา “ศิษย์น้องฟาง ข้ากำลังปิดด่านบำเพ็ญฝึกฝน คงเปิดยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาไม่ได้หรอก”

ตลก เจ้าบอกว่าจะไม่ทำอะไรข้าก็ต้องเชื่อหรือ นี่มันต่างอะไรกับ ‘ข้าก็แค่ถูๆ ไม่สอดใส่เข้าไปหรอก’

เห็นเสิ่นเทียนเหมือนเตรียมจะปิดตายยอดค่ายกลคุ้มกันภูเขาไม่ยอมออกมาแล้ว ฟางฉางก็ระเบิดอารมณ์ฉุนเฉียวทันที