บทที่ 131 พยัคฆ์ขาวธาตุทองปะทะเถายักษ์

บทที่ 131 พยัคฆ์ขาวธาตุทองปะทะเถายักษ์ พวกเสิ่นเทียนกำลังห้อวิ่งบนที่ราบกว้างใหญ่ไร้พรมแดนอย่างรวดเร็ว ก้าวเดียวก็กระโดดไปไกลหลายจั้ง

แม้จะได้รับผลจากพื้นที่พลังพิเศษทำให้ไม่อาจขี่กระบี่เหาะเหินได้ แต่เป็นผู้ฝึกบำเพ็ญก็ยังมีคุณสมบัติกายเหนือกว่าคนปกติ

เสิ่นเทียนนำหน้าทุกคนมุ่งหน้าไปตามภาพโชคลิขิตเหนือศีรษะของฟางฉาง มุ่งหน้าตรงไปด้วยความเร็ว มีเป้าหมายชัดเจนมาก

ส่วนพวกจางอวิ๋นซีตามหลังเสิ่นเทียน ให้เสิ่นเทียนเป็นผู้นำกลุ่มไปกลายๆ

จางอวิ๋นซีถาม “เมื่อครู่ศิษย์น้องให้จ้าวเฮ่าคุกเข่าหน้าหลุมศพ นั่นจะมีโชควาสนาจริงๆ รึ”

เสิ่นเทียนพยักหน้าเล็กน้อย “ดูจากผลการทำนายแล้วน่าจะไม่พลาด”

เสิ่นเทียนคิดๆ แล้วก็เอ่ยต่อ “ความจริงถ้าข้าทำนายไม่พลาด ถ้าศิษย์พี่หญิงเดินไปทางตะวันออกเฉียงใต้ตลอดก็น่าจะพบโชควาสนาเช่นกัน”

ตามโชคลิขิตที่เสิ่นเทียนเห็นเหนือศีรษะจางอวิ๋นซีแล้ว ถ้านางตรงไปทางตะวันออกเฉียงใต้ก็จะเจอเถาจองจำเซียนระดับสี่ต้นหนึ่ง ด้วยกำลังรบของนางตอนนี้เพียงพอจะตัดเถาจองจำเซียนต้นนั้น แล้วหลอมสร้างเป็นสมบัติวิเศษวิถีเซียนของตนเอง

ทว่าพอได้ฟังเสิ่นเทียนพูดแล้ว จางอวิ๋นซีกลับส่ายหน้า “กับอีแค่โชควาสนา นั่นเป็นเรื่องรอง ศิษย์น้องเข้ามายังส่วนลึกที่ราบหมอกลับแลนั่นอันตรายมาก ข้าจะอยู่ปกป้องข้างกายเจ้าเอง!”

อืม~

แม้จะฟังดูซาบซึ้งใจยิ่งนัก แต่เหตุใดถึงรู้สึกว่าข้าดูไม่ค่อยเป็นลูกผู้ชายเลยล่ะ!

เสิ่นเทียนอยากจะยืดอกพูดยกตนข่มท่านว่า ‘ข้าต้องให้เจ้ามาปกป้องรึ’

แต่พอคิดๆ ดูแล้ว เขาอาจจะ…น่าจะ…เหมือนต้องให้จางอวิ๋นซีปกป้องจริงๆ ถึงอย่างไรมองจากสถานการณ์ตอนนี้ ช่วงกระแสหมอกของที่ราบหมอกลับแลครั้งนี้ก็มีสิ่งที่ไม่ปกติอยู่ทุกที่

ก่อนอื่นเขาเห็นเจ้ากระบี่สุริยะฟ้าลึกลับคนนั้นในภาพโชคลิขิตของจ้าวเฮ่าสิ้นชีพ กลายเป็นดาวตกเพลิงดวงหนึ่ง จากนั้นเห็นเถาจองจำเซียนระดับสี่ในภาพโชคลิขิตเหนือศีรษะจางอวิ๋นซี กระทั่งบนศีรษะพวกกุ้ยกงกงก็ปรากฏภาพโชคลิขิต

ลำพังแค่เถาจองจำเซียน เสิ่นเทียนก็ไม่ได้เห็นในภาพเหนือศีรษะทุกคนแค่ต้นเดียว นี่มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ

พึงรู้ไว้ว่าในช่วงกระแสหมอกหลายครั้งที่ผ่านมา มีน้อยครั้งมากที่ผู้ฝึกบำเพ็ญจะเจอเถาจองจำเซียนเกินสิบต้น ครั้งนี้แค่กุ้ยกงกง ฉินเกา จางอวิ๋นซี และฉินอวิ๋นตี๋ก็เห็นเถาจองจำเซียนเหนือศีรษะสี่ต้นแล้ว

อีกทั้งก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่เมืองเล็กหมอกลับแล เสิ่นเทียนยังเห็นภาพโชคลิขิตเถาจองจำเซียนเหนือศีรษะของนักผจญภัยบำเพ็ญเซียนคนอื่นๆ อีกเล็กน้อย

เอาแค่คำนวณคร่าวๆ เสิ่นเทียนก็เห็นภาพโชคลิขิตที่เกี่ยวกับเถาจองจำเซียนไม่ต่ำกว่ายี่สิบครั้งแล้ว จึงยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงนักผจญภัยจำนวนมากที่ตอนนี้เสิ่นเทียนไม่ได้สังเกตเห็นในเมืองหมอกลับแล

ถ้านับคนที่เข้าไปล่าสมบัติในที่ราบหมอกลับแลแล้ว เกรงว่าเถาจองจำเซียนที่จะปรากฏในช่วงกระแสหมอกครั้งนี้อย่างน้อยก็ต้องมีมากกว่าห้าสิบต้น

สำหรับแฟนนิยายตัวยงที่ภพก่อนอ่านนิยายแนวเทพเซียนมานับไม่ถ้วนแล้ว เสิ่นเทียนรู้ดีว่าผิดปกติเช่นนี้จะต้องมีปีศาจแน่นอน เรื่องนี้ไม่ธรรมดาแล้ว

ดีไม่ดีช่วงกระแสหมอกครั้งนี้อาจจะมีอันตรายบางอย่าง ถ้าไม่มีจางอวิ๋นซีอยู่ข้างกาย เสิ่นเทียนก็ยังใจฝ่อนิดๆ

อืม รีบสู้รีบจบดีกว่า

เมื่อพบโชคลิขิตนั้นเหนือศีรษะฟางฉางแล้วก็จะหนีออกจากที่ราบหมอกลับแลทันที ยิ่งไปไกลยิ่งดี

วิญญูชนจะไม่ยืนอยู่ใต้ปราการอันตราย ความปลอดภัยต้องมาเป็นที่หนึ่ง

หลังขบคิดอย่างหนักแล้ว ไม่นานพวกเสิ่นเทียนก็เข้ามาในที่ราบหมอกลับแลแปดร้อยลี้ ตอนนี้เองทุกคนถือว่าเข้าใกล้พื้นที่ห่างไกลในที่ราบหมอกลับแลแล้ว เมืองหมอกลับแลหายไปจากสายตาเกือบครึ่ง

ทว่าภาพโชคลิขิตเหนือศีรษะฟางฉางในภาพจำของเสิ่นเทียนอยู่ในหมอกลับแลที่ลึกกว่านี้

ถ้าจะเอาโชคลิขิตนั้นก็ต้องเสี่ยงอันตรายเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามที่มีหมอกลับแลปกคลุมหรืออาจจะรอต่อไป รอจนหมอกหดตัวเข้าไปในส่วนลึกที่ราบมากกว่านี้

แต่ตอนนี้เลยเที่ยงวันแล้ว พื้นที่หมอกลับแลหดตัวถึงขีดสุดและเริ่มค่อยๆ กระจายออกมาใหม่แล้ว

ถ้ากลับไม่ทัน เกิดถูกหมอกลับแลปกคลุม นั่นจะอันตรายมาก