บทที่ 231 เมิ่ง จะเก็บห้องรอ

บทที่ 231 เมิ่ง จะเก็บห้องรอ

ณ สนามรบบรรพกาล ในถ้ำยักษ์ที่มีลักษณะแปลกประหลาดแห่งหนึ่ง

ปากทางเข้าถ้ำนี้สูงหนึ่งจั้งกว่า ทว่าเมื่อมีคนเดินลึกเข้าไปหลายสิบจั้ง ตรงหน้าจะเปิดโล่งทันที

ตรงกลางถ้ำเป็นพระราชวังใต้ดินยักษ์แห่งหนึ่ง

พระราชวังสูงราวหลายจั้ง ทุกส่วนแกะสลักขึ้นจากหินพิเศษขาวสะอาดดั่งหยก สวยงามยิ่งนัก

ตรงหน้าพระราชวังเป็นหมาป่ายักษ์สีเงินเรียงแถวกันสิบแปดตัว ทุกตัวแผ่พลังที่แข็งแกร่งมาก ด้านบนประตูพระราชวังแขวนป้าย บนนั้นเขียนด้วยอักษรใหญ่ฉาบทอง…พระราชวังพันโชค

ปัง~!

ประตูใหญ่พระราชวังเปิดออก

คนกลุ่มหนึ่งกับนกห้าตัวเรียงแถวกันออกมาจากประตูใหญ่พระราชวัง

พวกเขาคือพวกเสิ่นเทียนกับสหายของเขา ฝึกฝนในพระราชวังพันโชคเสร็จสิ้นแล้ว

เมื่อเห็นวงรัศมีเหนือศีรษะฉินอวิ๋นตี๋กลายเป็นสีทองแทบจะทั้งหมดแล้ว เสิ่นเทียนก็ยิ้มปลื้มใจ

ใช่ โชคลิขิตในพระราชวังพันโชคมาจากของฉินอวิ๋นตี๋

เมื่อหมื่นปีก่อน เชียนจีผู้บำเพ็ญเตรียมอริยะพเนจรคนหนึ่งในดินแดนบูรพาได้ตั้งใจสร้างมันขึ้น ก็เพื่อทดสอบหาผู้สืบทอดที่เหมาะสม

ผู้เตรียมอริยะเชียนจีคนนี้ ถึงจะมีกำลังรบไม่ถือว่าโดดเด่นกว่าใคร แต่เขาชำนาญวิชาการหลอมสร้างที่สุด โดยเฉพาะการสร้างหุ่นเชิดที่แข็งแกร่งสู้กับศัตรู

เล่าลือว่าตอนที่ผู้เตรียมอริยะเชียนจีอยู่จุดสูงสุด ก็เคยควบคุมหุ่นเชิดมังกรเงินที่อยู่จุดสูงสุดระดับหลอมรวมเทพสิบแปดตน ฉีกร่างผู้อริยะคนหนึ่งทั้งเป็นได้

น่าเสียดายก็แต่ในสนามรบบรรพกาล แม้แต่ผู้อริยะก็ยังไม่อาจรับรองชีวิตของตนเองได้

สุดท้ายผู้เตรียมอริยะเชียนจีก็สิ้นชีพด้วยการซุ่มโจมตีของศัตรู เหลือไว้เพียงแดนมรดกที่เตรียมไว้อย่างดีแห่งนี้

เสิ่นเทียนเห็นพระราชวังแห่งนี้จากเหนือศีรษะฉินอวิ๋นตี๋ จึงพาทุกคนมาที่พระราชวังพันโชค และผ่านการทดสอบทั้งหมด

อย่าถามว่าเหตุใดถึงง่ายขนาดนั้น

ง่ายมาก เพราะเสิ่นเทียนเห็นทุกฉากเหนือศีรษะของฉินอวิ๋นตี๋มาแล้ว

ในฉากนั้น ฉินอวิ๋นตี๋ตรึกตรองอยู่นานกว่าจะพบช่องโหว่ของหุ่นเชิด เสิ่นเทียนเอ่ยทีเดียวก็ไขความลับได้ ทำให้ทุกคนมีสีหน้าแปลกไป

โดยเฉพาะฉินอวิ๋นตี๋ ตอนนี้มองเสิ่นเทียนด้วยแววตาเป็นดาวระยิบระยับ

สมกับเป็นศิษย์พี่เสิ่นเทียน ไม่ใช่แค่สุดยอดทั้งศาสตร์หลอมปราณและหลอมกาย แม้แต่วิชาหุ่นเชิดยังเข้าใจเช่นนี้ รอบรู้รอบความสามารถจริงๆ สมกับเป็นคนที่เหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้องเลื่อมใส

สมกับเป็นแสงตะเกียงชี้นำทางของข้า!

“อวิ๋นตี๋ เจ้ามีพลังจิตแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาโดยกำเนิด สามารถควบคุมปืนหยินหยางพิฆาตอสูรหลายสิบกระบอกได้อย่างง่ายดาย คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์พันโชคนี้เน้นการฝึกแบ่งจิตควบคุมเป็นหลัก เหมาะสมกับเจ้ามาก ภายภาคหน้าก็จงหมั่นศึกษาให้มาก”

เสิ่นเทียนแนะนำฉินอวิ๋นตี๋ด้วยรอยยิ้ม

ความจริง เดิมทีแม้ฉินอวิ๋นตี๋จะผ่านการทดสอบของผู้เตรียมอริยะเชียนจี แต่ก็ใช้เวลาทดสอบนานเกินไปจึงได้ผลสำเร็จไม่ค่อยสูงนัก

ดังนั้นฉินอวิ๋นตี๋จึงได้คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์พันโชคสองม้วนแรกในสี่ม้วน ไม่ได้รับมรดกทั้งหมด

แต่เสิ่นเทียนเห็นบทมาหมดแล้ว ทั้งยังมีศักยภาพเหนือกว่าฉินอวิ๋นตี๋ทุกอย่าง สามารถผ่านด่านทั้งหมดได้ในเวลาที่สั้นที่สุด ดังนั้นเขาจึงได้มรดกทั้งหมดมาอย่างง่ายดาย กระทั่งกลายเป็นผู้สืบทอดที่ผู้เตรียมอริยะเชียนจียอมรับ

ตอนนี้เสิ่นเทียนกำป้ายคำสั่งในมือ นี่คือป้ายคำสั่งเจ้านายของ ‘พระราชวังพันโชค’

ขอแค่ควบคุมป้ายคำสั่งนี้ก็จะใช้เล่ห์กลทั้งหมดในพระราชวังพันโชคได้

มูลค่าของมันแทบจะเทียบได้กับอาวุธอริยะเลยทีเดียว

เสิ่นเทียนพอใจกับผลกำไรในครั้งนี้มาก และที่ทำให้เขาพอใจยิ่งกว่าก็คือโชคลิขิตครั้งนี้ทำให้ดวงชะตาเขาเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย

เสิ่นเทียนประสานมุทรา เก็บพระราชวังพันโชคมหึมาเข้าไปในป้ายคำสั่ง

จากนั้นยกเลิกการเป็นนายของหมาป่าเงินสิบแปดตัวหน้าพระราชวัง “ศิษย์น้องอวิ๋นตี๋ หุ่นเชิดหมาป่าเงินสิบแปดตัวนี้มีระดับแก่นพลังทองทุกตัว หากเจ้าควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ ก็พอจะสูสีไม่ตกเป็นรองให้โอรสสวรรค์ในรายนามแก่นพลังทองดินแดนบูรพาแล้ว!

ในพวกเราทุกคน มีเพียงเจ้าที่มีพลังจิตแข็งแกร่งเหมาะสมจะควบคุมหมาป่าเงินพวกนี้ที่สุด วันนี้ข้าจะมอบหมาป่าเงินสิบแปดตัวนี้ให้เจ้า หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ชื่อเสียงของผู้อาวุโสต้องตกต่ำ”

เมื่อเห็นเสิ่นเทียนยิ้มจริงใจแล้ว ในดวงตาหรี่เล็กของฉินอวิ๋นตี๋เต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ

ต้องรู้ว่าหุ่นเชิดหมาป่าเงินสิบแปดตัวนี้แม้จะมีระดับแค่แก่นพลังทอง แต่วัสดุที่ใช้สร้างไม่ใช่ถูกๆ เลย

โดยเฉพาะหากควบคุมหุ่นเชิดหมาป่าเงินสิบแปดตัวนี้ได้ดี จะสามารถวาง ‘ยอดค่ายกลหมาป่าเงินล่าเทพ’ ได้ ถึงตอนนั้นกำลังรบจะพุ่งขึ้นสูง

แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับดวงจิตดรุณธรรมดาก็อาจจะถูกหมาป่าเงินสิบแปดตัวรุมฉีกทึ้งเป็นชิ้นๆ