บทที่ 233 เทียนเอ๋อร์คือบุตรแห่งโชค จะต้องไม่เป็นไร!

บทที่ 233 เทียนเอ๋อร์คือบุตรแห่งโชค จะต้องไม่เป็นไร!

เมืองเล็กฝ่ายเซียน ยอดค่ายกลเคลื่อนย้าย

เกิดแสงสว่างสีขาวขึ้น ร่างเงาคนปรากฏขึ้นมาในยอดค่ายกลเคลื่อนย้ายทีละคน

ฉินอวิ๋นตี๋ ฉินเกา เสิ่นเอ้า เซียวหลิง หลี่เหลียนเอ๋อร์ ซ่งฟู้กุ้ย จ้าวเฮ่า หลิวไท่อี่และกุ้ยกงกงเป็นต้น ยืนเรียงแถวกัน

ทุกคนองอาจห้าวหาญ แผ่กลิ่นอายพลังแข็งแกร่งทั่วร่าง

เทียบกับตอนที่เพิ่งเข้าสนามรบบรรพกาลแล้ว ศักยภาพของคนพวกนี้ไม่ได้พัฒนาขึ้นเพียงหนึ่งเท่าหรือสองเท่า กำลังรบของทุกคนเกิดการเปลี่ยนแปลงพลิกฟ้าดิน

โดยเฉพาะเสิ่นเอ้า เดิมทีเป็นเพียงศิษย์สายตรงธรรมดาๆ ของแดนเทวาดาวประกายพรึกคนหนึ่ง เพิ่งระดับสร้างฐานอย่างเขามีนับไม่ถ้วนในแดนเทวาดาวประกายพรึก ไม่มีจุดที่มีค่าให้เอ่ยถึงเลย

แต่เมื่อติดตามเสิ่นเทียน ผ่านการฝึกฝนบนสนามรบบรรพกาลครั้งนี้ ได้ว่านโลหิตมังกรกับผลใจกระบี่ชะล้าง ทำให้เขาได้ผลัดเปลี่ยนกระดูกทั้งหมด

ทั้งกายและจิตวิญญาณ พลังบำเพ็ญและพรสวรรค์วิถีกระบี่ของเขาผลัดเปลี่ยน จนมากพอจะเทียบเคียงกับโอรสสวรรค์มากมายในดินแดนบูรพา

แม้จะเทียบกับศิษย์สายตรงของแดนศักดิ์สิทธิ์ ในด้านพรสวรรค์ก็อาจจะไม่ได้อ่อนแอกว่าเท่าไร

“พวกเราคือผู้ติดตามของท่านปรมาจารย์สวรรค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ จะต้องแสดงพลังอันเปี่ยมล้น จะให้ความน่าเกรงขามของท่านปรมาจารย์สวรรค์เสื่อมถอยมิได้”

ถึงซ่งฟู้กุ้ยจะดูอายุไม่น้อยแล้ว แต่ตอนนี้ใบหน้าแดงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เชิดหน้ายืดอกดูค่อนข้างลำพองใจ

ตลก ใครบอกว่าประจบท่านปรมาจารย์สวรรค์จะแข็งแกร่งขึ้นไม่ได้กัน

กล่าวหากันชัดๆ!

ไม่เห็นหรือว่ากลุ่มเราอาศัยการประจบท่านปรมาจารย์สวรรค์ ได้ผลัดเปลี่ยนกระดูกกันน่ะ

แต่เทียบกับท่านปรมาจารย์สวรรค์แล้ว สิ่งที่เราได้มาแค่นี้แตกต่างกันราวกับฟ้าดินจริงๆ ถึงอย่างไรท่านปรมาจารย์สวรรค์บุตรศักดิ์สิทธิ์ก็ยังเก็บอาวุธเซียนระดับสูงสุดในตำนานนั้นมาได้

สมกับเป็นท่านปรมาจารย์ สมกับเป็นบุตรแห่งโชคที่มีสวรรค์ดูแล!

หือ~!

ท่านปรมาจารย์สวรรค์ล่ะ!

ท่านปรมาจารย์สวรรค์ผู้องอาจห้าวหาญล่ะ!

ซ่งฟู้กุ้ยกับหลิวไท่อี่เคลื่อนย้ายมาแล้ว ขณะจะเตรียมโอ้อวดเสิ่นเทียนต่อหน้าฝ่ายเซียนต่างๆ นั้น แต่เมื่อพวกเขาหมุนตัวกลับมาก็ไม่พบร่างของเสิ่นเทียน

เวลานี้พวกเขางุนงง พวกหลี่เหลียนเอ๋อร์ก็งุนงงเช่นกัน

ทุกคนที่เคลื่อนย้ายมากับเสิ่นเทียนงุนงงกันหมด ใช้ยันต์หยกเคลื่อนย้ายออกจากสนามรบบรรพกาลเหมือนกัน เหตุใดทุกคนถึงกลับเมืองเล็กอย่างปลอดภัย แต่ท่านปรมาจารย์สวรรค์บุตรศักดิ์สิทธิ์กลับหายตัวไปล่ะ

“ศิษย์พี่น่าจะเคลื่อนย้ายคลาดเคลื่อน” ฉินอวิ๋นตี๋เอ่ยเรียบนิ่ง “เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นบางครั้ง ปกติจะไม่ไปคลาดเคลื่อนไกลมาก”

ฉินอวิ๋นตี๋พูดพลางควักป้ายคำสั่งศิษย์สายตรงของตนออกมาเริ่มติดต่อเสิ่นเทียน

แต่ไม่นาน ดวงตาหรี่เล็กของฉินอวิ๋นตี๋ก็เบิกกว้างช้าๆ มีสีหน้าจริงจัง “แย่แล้ว ป้ายคำสั่งบุตรศักดิ์สิทธิ์ของศิษย์พี่ติดต่อไม่ได้! นี่มีเพียงความเป็นไปได้เดียว ที่ที่เขาอยู่ตอนนี้ปิดกั้นพลังจิตสื่อสาร”

เมื่อคิดได้ดังนั้น ฉินอวิ๋นตี๋ก็รีบมุ่งหน้าไปยังบ้านพักของเหล่าผู้อาวุโสเช่นผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาว

“อะไรนะ เทียนเอ๋อร์หายตัวไป อาจจะมีอันตราย ข้าจะไปหาเขา!”

เมื่อได้ฟังข่าวจากฉินอวิ๋นตี๋ ผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาวกับผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่ก็ลุกขึ้นพร้อมกัน

สองคนพูดเหมือนกันอย่างน่าประหลาด ไม่ผิดเพี้ยนไปเลยสักคำ

สองคนมองกันอย่างรู้กัน ผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาวกับผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่รู้ว่าในใจอีกฝ่ายคิดอะไร

ก่อนจะเห็นผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่หยิบถาดหยกสีขาวออกมาชิ้นหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างเฉยชา “ศิษย์น้องจื่อหยางคุมสถานการณ์ในเมืองเล็กเซียนไว้ ผู้สูงศักดิ์ระดับดวงจิตดรุณขึ้นไปคนอื่นๆ ค้นหาในระยะห้าร้อยลี้โดยรอบอย่างละเอียด จะต้องหาเสิ่นเทียนให้พบ”

“ขอรับ!”

ผู้สูงศักดิ์ระดับดวงจิตดรุณทุกคนไม่มีใครเถียงกับผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่

เหตุผลก็ง่ายมาก อันดับแรกผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่เป็นสุดยอดธิดาสวรรค์ที่แท้จริง พลังบำเพ็ญถึงจุดสูงสุดระดับหลอมรวมเทพ

ในโลกบำเพ็ญเซียนที่ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่นั้น ฐานะของผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้สูงศักดิ์ธรรมดาระดับดวงจิตดรุณพวกนั้นจะเทียบได้

สอง เบื้องหลังผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่คือแดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยก นั่นคือหนึ่งในหลายแดนศักดิ์สิทธิ์ใหญ่ที่อยู่สูงสุดของดินแดนบูรพา มีอำนาจอิทธิพลไม่ธรรมดาเลย

และที่น่ากลัวกว่านั้นคือ ในแดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยกมียอดหญิงเซียนราวกับเมฆ

ไม่รู้ว่ามีโอรสสวรรค์ในโลกบำเพ็ญเซียนเท่าไรที่มองว่าการได้ตบแต่งกับศิษย์หญิงแดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยกคือเกียรติยศ

เป็นพันเป็นหมื่นปีมานี้ สายเลือดที่สะสมมาจากศิษย์ที่ตบแต่งนอกแดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยกคือสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดของดินแดนบูรพา

กล่าวได้ว่าแม้เจ้าจะล่วงเกินแดนศักดิ์สิทธิ์เสียงอัสนี ก็ไม่น่ากลัวกว่าล่วงเกินแดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยก!

เพราะแดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยกไม่ต้องรับมือกับเจ้า แค่พวกผู้ติดตามที่อยากจะถวายไมตรีให้แดนศักดิ์สิทธิ์ธารหยกก็อาจจะเคาะหัวเขาจนสงสัยในชีวิตได้

ดังนั้นหลังจากผู้สูงศักดิ์สวรรค์ตันอู่กำชับ ผู้สูงศักดิ์แทบทุกคนต่างเคลื่อนไหวทันที

ผู้สูงศักดิ์พวกนี้กระตุ้นพลังจิตกวาดพื้นที่ในระยะหลายร้อยลี้รอบๆ เมืองเล็กเซียน ส่วนผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาวหยิบป้ายคำสั่งผู้อาวุโสออกมา ใช้วิชาติดต่อกับเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์

ตู้ด~

ตู้ด~

ตู้ด~

……..

เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์เหมือนกำลังฝึกบำเพ็ญ ไม่ได้รับการติดต่อทางจิตทันที

ผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาวมีสีหน้าเป็นสมาธิเล็กน้อย ก่อนประสานมุทราพูดพึมพำอยู่คนเดียว “ศิษย์พี่ๆ ศิษย์หลานเสิ่นเทียนหายตัวไป ได้ข่าวแล้วรีบติดต่อกลับด้วย”

ฟิ้ว~!

ป้ายคำสั่งผู้อาวุโสเปล่งแสงเทพ นั่นหมายความว่าพลังจิตสื่อสารของผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาวส่งออกไปแล้ว

ขณะที่ผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาวจะเก็บป้ายคำสั่งและจะออกตามหาเสิ่นเทียนด้วยตัวเองนั้น ตอนนี้เองป้ายคำสั่งนั้นเปล่งแสงสว่างขึ้นมา

ปรากฏร่างเงาปกคลุมด้วยสายฟ้าประกายเซียนขึ้นตรงหน้าผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวขาว “ศิษย์น้องหญิง เทียนเอ๋อร์หายตัวไปได้อย่างไร”