บทที่ 239 ผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวมรกตพบพ่อบุญธรรม

บทที่ 239 ผู้สูงศักดิ์สวรรค์บัวมรกตพบพ่อบุญธรรม

“เทียนเอ๋อร์ การฝึกในสนามรบครั้งนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง”

เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์มองเสิ่นเทียนพลางพูดด้วยน้ำเสียงเฉยชาและน่าเกรงขาม “ข้าได้ยินมาว่าเจ้าได้อะไรมาไม่น้อยเลย”

เสิ่นเทียนพยักหน้าอย่างจริงใจ “เรียนอาจารย์ ศิษย์ได้อะไรมาน้อยในสนามรบ ไม่อยากให้อาจารย์หวังสูงเกินไป”

เสิ่นเทียนพูดและเริ่มเล่าประสบการณ์ในสนามรบของตน แน่นอนว่าไม่ได้พูดอะไรที่เป็นความลับที่ไม่สะดวก

เมื่อได้ฟังประสบการณ์ของเสิ่นเทียน สายฟ้าประกายเซียนบนผิวกายเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์กระเพื่อมชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

ว่านโลหิตมังกรที่กำเนิดขึ้นจากโลหิตบริสุทธิ์ขององค์หญิงขั้นหนึ่งเผ่ามังกรดำทะเลอุดรเมื่อหมื่นปีก่อน?

ผลใจกระบี่ที่กำเนิดขึ้นจากอาวุธเตรียมเซียนเมื่อหมื่นปีก่อน?

อาวุธเตรียมเซียนกระบี่ฟ้าสังหารที่อยู่มาเมื่อหมื่นปีก่อน?

สมบัติสุดยอดทองคำเซียนปีกปักษาของเผ่าเผิงปีกทองเมื่อหมื่นปีก่อน?

มรดกทั้งหมดจากผู้เตรียมอริยะเชียนจีเมื่อหมื่นปีก่อน?

ถาดวัฏจักรหกมรรคที่ผนึกราชามารเงามืดเมื่อหมื่นปีก่อน?

และยังมีเป็นพันธมิตรกับเผ่ามังกรดำและเผ่าเทพนกยูงอีก

……

เมื่อได้ฟังสมบัติล้ำค่าที่เสิ่นเทียนพูดออก นักพรตชราข้างกายตาเขียวแล้ว

เขากำลังสงสัยในชีวิต

มีสิทธิ์อะไรกัน

มีสิทธิ์อะไรที่ฝึกฝนคัมภีร์คบเพลิงเหมือนกัน แต่ข้ากลับดวงซวย ส่วนเจ้านี่หนูไปที่ใดก็เจอแต่สมบัติราวกับใช้สูตรโกง

บัดซบ คนดำหลั่งน้ำตา[1]!

“เทียนเอ๋อร์เจ้าทำได้ดีมาก” เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์พยักหน้า “ไม่ใช่แค่ได้สมบัติมามากมาย แต่ยังผูกมิตรกับโอรสสวรรค์ของขุมอำนาจใหญ่ นี่เป็นเรื่องที่ยาก

แต่เจ้าเอาถาดวัฏจักรหกมรรคมา แล้วราชามารวิญญาณมืดที่ถูกผนึกนั่นตอนนี้อยู่ที่ใด”

ราชามารวิญญาณมืดรึ

พอได้ฟังคำถามของเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ ประมุขชุดคลุมโลหิตข้างๆ ก็ยิ้มเยาะ “นี่เจ้าเชื่อคำพูดโอ้อวดของเจ้าหนูนี่จริงๆ รึ ถึงท่านราชาศักดิ์สิทธิ์จะถูกถาดวัฏจักรหกมรรคขังไว้ แต่ก็ยังแสดงกำลังรบระดับผู้อริยะในสนามรบได้ กวาดล้างได้ทั้งสนามรบ

ผู้สูงส่งยิ่งใหญ่เช่นนี้ เจ้ากลับคิดว่าเจ้าหนูระดับสร้างฐานตัวเล็กๆ จะหนีรอดจากมือเขาได้รึ น่าขำจริงๆ น่าขำที่สุด!”

ซื่อ~

สายฟ้าสีทองผ่าบนตัวประมุขชุดคลุมโลหิต ประมุขชุดคลุมโลหิตที่ถูกผนึกพลังบำเพ็ญเส้นผมตั้ง ควันดำลอยโชยมาทั้งตัว

เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์เอ่ยอย่างเย็นชา “รู้สถานะตัวเองด้วย ตอนนี้เจ้าเป็นเพียงนักโทษระดับล่างต่อหน้าข้าเท่านั้น”

น่าอัปยศ!

น่าอัปยศอดสู!

ประมุขชุดคลุมโลหิตทำเสียงขึ้นจมูก “บัดซบ อย่าคิดว่าจับข้าแล้วจะมีประโยชน์! ในสนามรบบรรพกาล ท่านราชาศักดิ์สิทธิ์ไร้พ่าย รอวันที่มารสวรรค์พุ่งชนดาวชิกสัวะก่อน เขาจะต้องทำลายผนึกออกมาได้แน่!

ถึงตอนนั้นทั้งดินแดนบูรพาจะต้องก้มหัวสวามิภักดิ์ใต้อำนาจของราชาศักดิ์สิทธิ์ หากยังรู้จักเอาตัวรอดก็ปล่อยข้าไป ไม่อย่างนั้นแม้แต่ไก่และสุนัขในแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ของเจ้าก็ไม่เหลือ~!”

ประมุขชุดคลุมโลหิตไม่เชื่อเลยว่าเสิ่นเทียนตัวเล็กจ้อยจะเอาถาดวัฏจักรหกมรรคออกมาและหนีรอดต่อหน้าท่านราชาศักดิ์สิทธิ์ได้

ถึงอย่างไรท่านราชาศักดิ์สิทธิ์ก็ควบคุมพลังแห่งเงามืดลับสร้างเงาภูตผีที่มีศักยภาพเท่ากับผู้อริยะได้มหาศาล

ประมุขชุดคลุมโลหิตเชื่อมั่นมาตลอดว่าท่านราชาศักดิ์สิทธิ์ไร้พ่ายบนสนามรบ

ในมุมมองเขา เสิ่นเทียนก็แค่คุยโม้เท่านั้น!

“ราชาศักดิ์สิทธิ์หรือ เจ้าหมายถึงเจ้านี่รึ”

เสิ่นเทียนเกาหัวก่อนจะมีหอคอยเทพสีม่วงลอยออกมาจากจุดตันเถียน เปล่งแสงสีม่วงใสแจ๋ว ตรงฐานหอคอยเทพนี้ยังห้อยตุ๊กตาตัวเล็กสีม่วงขนาดเท่าไข่ไก่ไว้ตัวหนึ่ง เหมือนกับของตกแต่ง

ทันทีที่หอคอยเทพสีม่วงปรากฏ ไม่ใช่แค่ประมุขชุดคลุมโลหิตเท่านั้น แม้แต่นักพรตชรา เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ยังนิ่งอึ้งไป

เพราะประมุขชุดคลุมโลหิตมองออกว่ากลิ่นอายพลังที่แผ่มาจากตุ๊กตาสีม่วงนั้นคือท่านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่วิหารโลหิตสังหารพวกเขาเฝ้าใฝ่หาตลอด

จิตใจเขาระเบิดแล้ว

สวรรค์!

นั่นคือวิญญาณศักดิ์สิทธิ์จากต่างแดน