บทที่ 263 ไม่ได้ ข้ายังต้องเติมเงิน!

บทที่ 263 ไม่ได้ ข้ายังต้องเติมเงิน!

“สามสิบหกค้อนสวรรค์ร้าง…ค้อนทุบดาว!”

บนเวทีประลองเทพสงคราม เด็กหนุ่มสวมเกราะศักดิ์สิทธิ์สีทองถือค้อนยักษ์สูงหลายจั้งไว้

บนค้อนเคลือบด้วยของเหลวสีขาวเงินหนึ่งชั้น ทำให้ค้อนทั้งอันแผ่แรงกดดันดั่งภูเขาไท่ซานออกมา

เมื่อค้อนทุบลงไป มวลอากาศก็บิดเบี้ยว

การเสียดสีอย่างรุนแรงทำให้มวลอากาศเกิดเป็นสะเก็ดไฟก่อนจะร่วงลงมาเหมือนดาวตก

ทิศทางที่ค้อนโจมตีคือชายวัยกลางคนสวมเสื้อผ้าเนื้อหยาบคนหนึ่ง ตอนนี้เขามีสีหน้าหลากหลายมาก

เกิดอะไรขึ้น

เจ้านี่ไม่ได้ชำนาญการใช้หมอกวิญญาณอำพรางกายและมุดดินที่สุด จากนั้นก็ใช้เถากลืนกินเซียนลอบจู่โจมหรือ

แต่ละค้อนนี้ทุบจนเจ้ากระบี่ธารนิรันดร์มึนงงไปหมด

ไม่ใช่ว่าวิชากระบี่ของเขาไม่ยอดเยี่ยมพอ และก็ไม่ใช่เพราะเจตจำนงกระบี่ของเขาไม่มั่นคงดีพอ…

เหตุผลง่ายมาก รากฐานของเจ้าหนูเสิ่นเทียนแข็งแกร่งมากจริงๆ กายทองเทพมารแกร่งจนเรียกว่าบ้าคลั่งได้

สิ่งมหัศจรรย์ฟ้าดินห้าชนิดบ่มเพาะทำให้ถึงเขาจะอยู่เพียงครึ่งก้าวกายทองรอบสอง แต่พละกำลัง ความเร็ว และการป้องกันไม่มีข้อบกพร่องเลย

เมื่อเทียบกันจริงๆ แล้ว เพียงแค่กายทองเทพมารของเสิ่นเทียนก็มากพอจะทัดเทียมกับโอรสสวรรค์กายทองสี่ถึงห้ารอบแล้ว จึงยิ่งไม่ต้องพูดถึงยังมีพลังของสิ่งมหัศจรรย์

ทองคำเซียนปีกปักษาเพิ่มความเร็ว เถากลืนกินเซียนเพิ่มพลังฟื้นฟู น้ำมวลหนักปฐมกาลเพิ่มการป้องกัน อัคคีอรุณใต้เสริมการโจมตี ดินบริสุทธิ์วัฏจักรต้านสถานะลบทุกอย่าง

สิ่งมหัศจรรย์ฟ้าดินห้าชนิดเสริมกายทำให้การต่อสู้ของเสิ่นเทียนไม่มีข้อบกพร่องใดๆ การต่อสู้จริงยังพอจะจับโอรสสวรรค์ศาสตร์หลอมกายระดับกายทองหกถึงเจ็ดรอบมาเฆี่ยนตีได้

รากฐานของเขาเหนือกว่าหลี่ชางหลันที่ถูกกดระดับพลังไว้จุดสูงสุดกายทองหนึ่งรอบ นี่คือข้อได้เปรียบที่บดขยี้เขา

ทุกครั้งที่เสิ่นเทียนทุบค้อนนภาม่วงสะท้านฟ้าในมือ หลี่ชางหลันจะต้องใช้พลังทั้งหมดถึงจะต้านไว้ได้

แต่ปราณกระบี่ล้นฟ้าของหลี่ชางหลันก็แทบจะทำลายการป้องกันของเกราะเต่าดำไม่ได้เลย

เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังระดับสุดยอด ทักษะทุกอย่างก็เป็นดั่งเมฆลอย

……

“สารเลว เจ้าสารเลวนี่! เห็นๆ อยู่ว่ามีกายเทพกระบี่ฟ้า แต่กลับไปฝึกค้อน เจ้าคือจุดด่างพร้อยของวิถีกระบี่ ข้าจะต้องสั่งสอนเจ้า!”

เจ้ากระบี่ธารนิรันดร์มีสีหน้าทั้งอับอายและโกรธสลับกัน กระบี่ใหญ่ในมือรวมขึ้นเป็นพลังกระบี่ธารนิรันดร์

เถากลืนกินเซียนทั้งหมดถูกพลังกระบี่ฟันถอยไป ถึงอย่างไรก็เป็นเจ้ากระบี่ดินแดนบูรพา ย่อมจะไม่พลาดในจุดเดิมเป็นครั้งที่สอง

หากเสิ่นเทียนมีเพียงอุบายเถากลืนกินเซียน ตอนนี้อาจจะแพ้หลี่ชางหลันจริงๆ ก็ได้

น่าเสียดายก็แต่เสิ่นเทียนมีกลอุบายเยอะมาก เถากลืนกินเซียนเป็นเพียงแค่ตัวช่วยเท่านั้น

“เทพสงครามเปลี่ยนที่หนึ่ง เปลี่ยนน้ำมวลหนัก!”

ร่างเงากระแทกหลี่ชางหลันถอยไปอีกครั้งแล้วก็เหมือนจะไม่อยากยืดเยื้อต่อไปอีก

ทั้งตัวเขาเริ่มปรากฏแสงสีเงินอ่อนๆ ลอยขึ้นมา อีกทั้งแสงสว่างยังหุบเข้ามาอย่างรวดเร็ว ไม่นานพลังทั้งหมดที่แผ่ออกมาจากตัวเสิ่นเทียนก็เหมือนกับหายไป

ราวกับว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าหลี่ชางหลันเป็นเพียงคนธรรมดา

เพียงแต่เหนือศีรษะคนธรรมดาผู้นี้ เส้นผมหย่อมหนึ่งเปลี่ยนเป็นสีขาวเงิน

จากนั้นเส้นผมสีขาวเงินหย่อมนี้ก็ตั้งขึ้นช้าๆ แผ่พลังที่หยั่งลึกแต่ก็ยังสะกดเอาไว้ออกมา

“เสริมวิชาลับหรือ”

หลี่ชางหลันไม่ได้วางใจเพราะผมชี้หย่อมนั้นเหนือศีรษะเสิ่นเทียน ถึงอย่างไรเขาก็เป็นนักกระบี่ที่ได้มาตรฐาน

ตอนนี้หลี่ชางหลันรู้สึกถึงอันตรายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจากตัวเสิ่นเทียน

เขาเข้าใจดีว่าตอนนี้เสิ่นเทียนเอาจริงแล้ว

เดิมทีแค่เสิ่นเทียนในสภาวะปกติควงค้อนนภาม่วงสะท้านฟ้า หลี่ชางหลันก็ต้องเผาเลือดลมต่อต้าน

ตอนนี้เสิ่นเทียนฝึกฝนวิชาลับหลอมกายที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งชัดเจน ไม่ใช่แค่ดึงพลังแฝงออกมา แต่ยังอาศัยพลังของสิ่งมหัศจรรย์ด้วย

เสิ่นเทียนในสภาวะเปลี่ยนเทพสงครามแกร่งกว่าสภาวะปกติหนึ่งเท่าตัว

“ถึงเจ้าจะแกร่งมาก แต่ข้าก็ไม่กลัว!”