บทที่ 308 ผู้รอดตายรังแกฉัน!

บทที่ 308 ผู้รอดตายรังแกฉัน!

น่าขนลุก!

ภาพนี้ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคนอย่างชัดเจน

โอรสสวรรค์เผ่าทะเลห้าคน ทุกคนมีศักยภาพระดับผู้สูงศักดิ์ขึ้นไป

ไม่ว่าจะอยู่เผ่าพันธุ์ใด ระดับพลังเหนือว่าผู้สูงศักดิ์ก็เป็นผู้แข็งแกร่งแล้ว เป็นผู้ฝึกบำเพ็ญระดับสูง

ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้ายอดค่ายกลเบิกฟ้า ไม่ว่าปีศาจใดหรือสมบัติใดล้วนอ่อนแอจนเหมือนเรื่องตลก ต้านรับไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว

หมอกเบิกฟ้าหมุนม้วนเข้ามา ไม่ว่าจะใช้ยอดวิชาหรือสมบัติลับสะท้านโลกอะไรก็ไร้ผล พลันถูกหมอกเบิกฟ้าแยกและหลอมละลายเป็นอากาศธาตุ

ต่อให้ทะลวงเขตแดนทะเลเบิกฟ้าเข้าไปได้ ก็ไม่มีประโยชน์ มีแต่จะโดนสาปกลายเป็นสิ่งมีชีวิตไร้สติปัญญา

“พวกเขาน่าจะอายุเกินห้าร้อยปีแล้ว ยังคิดจะแอบเนียนเข้าไปในยอดค่ายกลเบิกฟ้าอีก”

นัยน์ตาองค์หญิงเงือกอวี้เผียนเซียนดูหมดความอดทนเสี้ยวหนึ่ง “ทุกครั้งที่เกาะดาราเบิกฟ้าเปิด จะต้องมีโอรสสวรรค์เช่นนี้”

ไม่ว่าโลกใดก็ต้องมีคนที่รู้ทั้งรู้ว่าผิดแต่ก็ยังทำ

เขตทะเลเบิกฟ้าจะเปิดรับเฉพาะโอรสสวรรค์อายุต่ำกว่าห้าร้อยปีเท่านั้น หากเกินห้าร้อยปีก็จะโดนยอดค่ายกลโจมตี

แต่ต่อให้รู้ทั้งรู้ก็ยังมีโอรสสวรรค์เผ่าทะเลมากมายยับยั้งความละโมบต่อเขตทะเลเบิกฟ้าไม่ได้ คิดหาทางตีเนียนผ่านเข้าไป

อย่างเช่น ‘นิพพานฝึกบำเพ็ญใหม่’ ‘เปลี่ยนอายุกระดูก’ ‘ยึดร่างเกิดใหม่’ รวมถึงฝึกวิชาลับต้องห้ามบางอย่าง

ความเป็นจริง การใช้วิชาลับพวกนี้บุกเกาะดาราเบิกฟ้า ในประวัติศาสตร์ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครเคยทำสำเร็จมาก่อน ในทางตรงข้ามยังมีตัวอย่างประสบความสำเร็จไม่น้อย

แทบทุกครั้งที่เกาะดาราเบิกฟ้าเปิด จะเกิดเหตุการณ์ว่าใครต่อใครอายุเกินห้าร้อยปีแล้ว แต่ยังเข้าไปในค่ายกลสำเร็จ

แต่วิธีของเจ้าพวกนี้ไม่เหมือนนักผจญภัยคนอื่นๆ เลย

เหมือนว่าจะตีเนียนผ่านไปได้หรือไม่ ต้องดูว่าโชคดีหรือไม่ต่างหาก

อืม ถึงอย่างไรก็ไม่มีใครคิดว่าตัวเองจะโชคไม่ดี ต่างคิดว่าตัวเองเป็นบุตรแห่งโชคกันทั้งนั้น

เพราะเหตุนี้เอง ทุกครั้งที่เกาะดาราเบิกฟ้าเปิดจะมีหลายคนที่ไม่มีทางเลือกจึงต้องเสี่ยง นี่เป็นเรื่องที่เห็นจนชินตาไปนานแล้ว

ได้แต่บอกว่าผู้รอดตายรังแกฉัน

…….

“ปีศาจดีๆ เหตุใดถึงกลายเป็นปลาน้อยกัน”

เมื่อเห็นลูกปลาที่พุ่งในคลื่นทะเล กระทั่งยังมีความสุขซื่อๆ นั้น อู่อู๋ตี๋สนใจเป็นอย่างมาก

ตัวเขาลงมาหน้าปลาน้อยตัวนั้น สำแดงวิชาดูดน้ำทะเลที่ปลาน้อยอยู่เข้ามา ก่อนพิจารณามองมันด้วยความแปลกใจ

พบว่าปลาน้อยมีเกล็ดสีเงินทั้งตัว มีเพียงเกล็ดส่วนหางที่เป็นสีแดง ดูเหมือนปลาหลีฮื้อนิดๆ ทั่วร่างไม่มีกลิ่นอายพลังของผู้แข็งแกร่งเลย

ราวกับว่านี่เป็นปลาธรรมดาๆ เท่านั้น

เขายื่นกรงเล็บเต่าออกไปจิ้มหางปลาน้อย “ไม่รู้ว่าปลาที่เกิดจากคำสาปของหมอกเบิกฟ้าจะกลับมาเป็นปกติได้หรือไม่”

คุณชายไป๋แห่งเผ่าเทพหมึกยักษ์พูดด้วยความจนปัญญา “เคยมีคนลองนำปลาต้องสาปออกจากเขตทะเลเบิกฟ้า ปรากฏว่าปลานั่นกลายเป็นอากาศธาตุ”

“ปล่อยมันไปเถอะ! ในเมื่อพวกเขาเสี่ยงตายฝ่ายอดค่ายกลนี้ ก็น่าจะเตรียมตัวโดนยอดค่ายกลโจมตีไว้แล้ว ถึงอย่างไรแม้ทุกครั้งจะมีคนผ่านไปได้สำเร็จ แต่คนที่พลาดก็มีมากกว่าเก้าส่วนเสียอีก”

คุณชายอู่หมดความสนใจไปแล้ว “พูดเช่นนี้ ปลานี่พิการแล้วหรือ”

คุณชายไป๋กลืนไม่เข้าคายไม่ออก “อย่าเบาใจเชียว ถึงปลานี่จะสิ้นสติปัญญา แต่ระดับพลังก่อนแปลงร่างยังอยู่…”

พรูด~

ยังพูดไม่ทันขาดคำ ก็เห็นปลาน้อยที่คุณชายอู่ดูดไว้กลางอากาศพลันพ่นน้ำทะเลใส่หน้าคุณชายเต่าดำอู่อู๋ตี๋

จากนั้นปลาน้อยใช้หางสีแดงฟันใส่อู่อู๋ตี๋อีกที

ตอนนี้ห้วงอากาศพังทลายลง ทุกคนเหมือนเห็นดาบยาวสีชาดฟันใส่อู่อู๋ตี๋

อู่อู๋ตี๋ยังไม่ทันเช็ดน้ำบนใบหน้าสะอาด ดาบยาวนั่นก็ฟันใส่กระดองเต่าเขา เกิดสะเก็ดไฟสว่างจ้าแตกกระเซ็น

บึ้ม~

อู่อู๋ตี๋ถูกหางปลาฟาดกระเด็นออกไปร้อยจั้ง กระดองเต่าตรงหน้าอกเกิดรอยร้าวชัดเจน กระทั่งเห็นเนื้อเต่าขาวๆ

ส่วนใบหน้าของอู่อู๋ตี๋เกิดรอยชัดเจนเช่นกัน เหมือนกับโดนคนเอาส้นรองเท้าฟาด

เจ้าชายแห่งเผ่าเทพเต่าดำผู้ยิ่งใหญ่โดนฟาดจนหัวโน

จู่ๆ ก็โดนปลาหลีฮื้อน้อยฟาดหน้าบวม ทำให้คุณชายเต่าดำอู่อู๋ตี๋โกรธจนตัวสั่นไปหมด

“ว้ากๆๆๆๆ!”

เลือดลมทั่วร่างเดือดพล่าน กระดองเต่าสองด้านบนตัวอู่อู๋ตี๋เปล่งแสงพร้อมกัน ระเบิดแสงเทพสีดำสว่างจ้า

เหมือนกับดวงตะวันสีดำดวงหนึ่งพลันปรากฏขึ้นเหนือมหาสมุทร ทำให้คนรู้สึกถึงแรงกดดันรุนแรง

“เป็นปลาแล้วยังกล้าหยาบคายใส่ข้ารึ ดูหมัดเทพราชันอหังการของข้า!”

คุณชายเต่าดำอู่อู๋ตี๋ดูเหมือนเป็นแค่เด็กหนุ่มก็จริง อายุมากกว่าเอ๋าอูนิดเดียวเท่านั้น แต่ระดับพลังของเขาค่อนข้างแข็งแกร่งเลย ตอนนี้สำแดงหมัดเทพราชันอหังการวิชาลับที่ไม่เผยแพร่ของเผ่าเทพเต่าดำ สองหมัดพลันเปล่งแสงสว่างมากขึ้น

ปัง!

ปังๆๆ!

ปังๆๆๆๆ!

อู่อู๋ตี๋ออกทุกหมัด ไอหมัดจะรวมเป็นศีรษะเต่าดำมหึมาชกใส่ปลาน้อยนั้น

แม้ระดับพลังของเขาจะอยู่เพียงกายทอง แต่กำลังรบแท้จริงกับความชำนาญในวิชาหมัดไม่อ่อนแอเลย ต่อต้านกับระดับผู้สูงศักดิ์ส่วนใหญ่ได้จริงๆ

เวลานี้ ปลาน้อยนั่นถูกเต่าดำหมัดเทพราชันอหังการของอู่อู๋ตี๋กระแทกตกลงไปกลางทะเล

ก็แค่นี้ เผ่าเทพเต่าดำชำนาญการป้องกันมากที่สุด ในด้านการโจมตีไม่ถือว่าน่าตกใจ สุดท้ายก็ยังเอาปลาน้อยนั่นไม่ลง

มันตกลงน้ำแล้วก็มุดหายไปในก้นทะเล สะบัดหางไปไม่ทิ้งคลื่นน้ำ

เพียงแค่ฝากรอยบนใบหน้าอู่อู๋ตี๋อย่างชัดเจน

……..

“หลังจากเจ้านี่โดนยอดค่ายกลเบิกฟ้าเปลี่ยนร่างแล้ว กำลังรบไม่อ่อนแอลงเลย!”

เนตรสวรรค์เคหาสน์ม่วงตรงระหว่างคิ้วของฉีเซ่าเสวียนขยับแสงสว่างเทพ เหมือนจะส่องอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่พบ

“แซ่ฉีใช้เนตรสวรรค์ตรวจสอบแล้ว ปลาน้อยนั่นดูเหมือนจะไม่เผยกลิ่นอายพลังใดๆ เลย ราวกับว่าเป็นเพียงปลาธรรมดาเท่านั้น”

ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง “แปลก แปลกมาก! สหายเสิ่น เจ้ามองอย่างไร”

เสิ่นเทียนตอบนิ่งๆ “ก็อย่างที่ผู้อาวุโสเผ่ามังกรบอก ในเขตทะเลเบิกฟ้าอาจจะปรากฏสิ่งมีชีวิตประหลาดได้ทุกที่ อีกทั้งยังไม่ต่างอะไรกับสัตว์ปกติอีก ดังนั้นขณะที่ทุกคนเดินทางจะต้องระวังให้มาก จำไว้ว่าอย่าบุ่มบ่าม ไม่เช่นนั้นเกิดปัญหาขึ้นมาจริงๆ จะยุ่งยาก”

อวี้เผียนเซียนพยักหน้าช้าๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโอนอ่อนผ่อนตาม “เผียนเซียนจะฟังสหายเสิ่นทุกอย่าง”

อืม ดูเหมือนยังมีความหลงใหลอยู่นิดๆ ด้วย

ท่าทีเช่นนี้เทียบกับท่าทีที่ปฏิบัติกับเหล่าโอรสสวรรค์คนอื่นในหอเสียงสวรรค์ก่อนหน้านี้แล้ว ทำให้หลายคนเปรี้ยวจนฟันแทบร่วง

สี่คุณชายใหญ่มองเสิ่นเทียนอย่างคับแค้นใจ สารภาพตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาเป็นมิตรกับเกาะมังกรดำ ตอนนี้คงจะอดใจร่วมกับกองกำลังของคุนหมิงไม่ได้แล้ว

เจ้าเผ่ามนุษย์นี่หน้าตาดีไม่เท่าไร ทำร้ายเผ่ามนุษย์ไม่พอ จะมาทำร้ายเผ่าปีศาจถึงทะเลอุดรอีกหรือ

คิดว่าปีศาจบุรุษของทะเลอุดรหาคู่ครองกันได้ง่ายจริงๆ รึ

เสิ่นเทียนมองหน้าผากของอวี้เผียนเซียนก่อนพูดด้วยรอยยิ้ม “ในเมื่อทุกท่านเชื่อแซ่เสิ่น เช่นนั้นก็ตามแซ่เสิ่นมาเถอะ!”

พูดจบ ก็มีปีกเทพทองคำคู่หนึ่งงอกมาจากข้างหลังเสิ่นเทียน ก่อนจะบินไปทางตะวันออกของเขตทะเลไร้ที่สิ้นสุด