บทที่ 383 คำขอของมหาจักรพรรดิอีกาทอง

บทที่ 383 คำขอของมหาจักรพรรดิอีกาทอง

เงาจักรพรรดินี้สูงใหญ่โอ่อ่ามาก ทั่วร่างถูกปกคลุมด้วยแสงสว่างสีทอง

ตัวเขายืนอยู่บนเตาหลอมเทพสุริยะอย่างโอหัง เห็นๆ อยู่ว่ามีเพียงเก้าฉื่อ แต่กลับเหมือนอยู่คู่กับสวรรค์เก้าชั้นแห่งนี้

ระหว่างที่เงาแสงรอบตัวมันแกว่งไกว ห้วงอากาศกำลังเกิดดับ และยังมีพลังยิ่งใหญ่ไร้ที่สิ้นสุดกลายเป็นแสงเทพปกคลุมรอบกาย มองเห็นใบหน้าเขาไม่ชัดเลย

“ผู้มีวาสนาหนุ่ม ยินดีต้อนรับพวกเจ้าเข้าสู่สุสานของข้า”

เงาจักรพรรดิน่าเกรงขาม เหมือนครองสวรรค์เก้าชั้นปฐพีสิบชั้น

แต่เสียงของเขากลับอ่อนโยนเป็นพิเศษ ไม่มีความรู้สึกคุกคามใดๆ เลย

ในทางตรงข้าม เสียงของมหาจักรพรรดิอบอุ่นดั่งหยก เหมือนคุณอาเพื่อนบ้านที่สนิทสนมกัน ทำให้คนอยากเข้าใกล้

บางที นี่อาจจะเป็นชีวิตหวนคืนสู่ธรรมชาติที่ว่านั่นกระมัง!

ประกายเซียนบนผิวกายเจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์กระเพื่อมเบาๆ เขาแหงนหน้ามองเงาจักรพรรดิคนนี้ แสงกระบี่ยาวในมือเก็บกลับไป

ผู้เป็นจักรพรรดิ คือตัวเอกของหนึ่งยุค

พบจักรพรรดิไม่คารวะ คือการเสียมารยาทอย่างร้ายแรง

ต่อให้เจอกับเสี้ยวดวงจิตของมหาจักรพรรดิ ก็จะหันคมอาวุธเข้าหามิได้ จะต้องปฏิบัติตามแบบผู้เยาว์

เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์เอ่ยอย่างเฉยชา “ผู้อาวุโสปรากฏ ณ ที่นี้ หรือว่าเป็นมหาจักรพรรดิอีกาทองในตำนาน”

เงาจักรพรรดิพยักหน้าช้าๆ ก่อนเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ถูกต้อง สุสานของข้าอยู่บนเกาะมหานที หนึ่งเพื่อกักเก็บดวงชะตาของเผ่าเทพอีกาทอง สองเพื่อตามหาผู้มีวาสนารับสืบทอดมรดกของข้า สาม…”

เหมือนนึกอะไรได้ เงาจักรพรรดิก็เงียบไป

เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์เอ่ยนิ่งๆ “เหตุผลที่สาม เกี่ยวกับวิญญาณอาฆาตอีกาทองพวกนั้นหรือไม่”

เงาจักรพรรดิถอนหายใจยาว “ในเมื่อพวกเจ้าเข้ามาในสุสานจักรพรรดิ อย่างไรก็ต้องมีวันนั้น ช่างเถอะ ข้าจะไม่ปิดบังพวกเจ้าแล้วกัน”

มหาจักรพรรดิอีกาทองพูดนิ่งๆ “เมื่อแปดหมื่นปีก่อนเคยมีขุมอำนาจต่างแดนหมายปองจะรุกรานห้าดินแดน แต่ถูกข้าสกัดไว้นอกเส้นทางมิติ

แต่ในศึกนั้นขุมอำนาจใต้สังกัดข้าก็เสียหายไปแปดเก้าส่วนสิบ ตำหนักเทพอีกาทองแทบจะถูกทำลายสิ้นซาก กระทั่งแม้แต่ข้าเองยังต้นกำเนิดพลังเสียหาย”

ในคำพูดของมหาจักรพรรดิอีกาทองมีความปลงอนิจจังจากใจจริง เหมือนนึกย้อนไปถึงศึกอันโหดร้ายนั้น

เขาถอนหายใจ “ไม่รู้ว่าชนรุ่นหลังอย่างพวกเจ้า จะได้เจอศัตรูเช่นนั้นอีกหรือไม่ พวกเขาใช้แรงอาฆาต แรงชั่วร้ายและความรู้สึกด้านลบเป็นอาหาร ศักยภาพเพิ่มขึ้นรวดเร็วยิ่ง

และที่สำคัญกว่านั้นคือหากพวกเราผู้บำเพ็ญห้าดินแดนเกิดความกลัวในสงคราม ไม่นานก็จะกลายเป็นสารอาหาร อาวุธและข้ารับใช้ของมารร้ายพวกนี้ เพิ่มศักยภาพให้พวกมัน เปลี่ยนกลับมาโจมตีพวกเรา

กระทั่งวิธีการฝึกบำเพ็ญของพวกมันยังใช้ผู้บำเพ็ญห้าดินแดนของเราได้ อีกทั้งพลังบำเพ็ญยังเพิ่มขึ้นเร็วยิ่ง เหนี่ยวนำให้ผู้บำเพ็ญที่มีจิตใจไม่เที่ยงตรงมากมายเข้าสู่วิถีมาร”

มหาจักรพรรดิอีกาทองพูดแจ้วไม่หยุด แต่ผู้อริยะและผู้สูงศักดิ์สวรรค์ทุกคนกลับตื่นกลัวในใจ

เพราะคำเฉพาะ ‘มารร้าย’ พวกนั้นที่มหาจักรพรรดิอีกาทองพูดถึง เหมือนกับเผ่าวิญญาณร้ายที่รุกรานจากต่างแดนอย่างยิ่ง

หรือว่าในยุคของมหาจักรพรรดิอีกาทองเมื่อแปดหมื่นปีก่อน เผ่าวิญญาณร้ายจะค้นพบโลกห้าดินแดนนานแล้ว ทั้งยังคิดจะรุกรานมาห้าดินแดนกัน

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ เผ่าวิญญาณร้ายก็เพิ่งจะรุกรานห้าดินแดนและก่อหายนะสำเร็จเมื่อหมื่นปีก่อน เช่นนั้นในช่วงเวลาเจ็ดหมื่นปีระหว่างนั้น ใครเป็นคนต้านแนวหน้าไว้

มหาจักรพรรดิอีกาทองเหมือนรู้สึกได้ถึงความแปลกใจของทุกคน เขาจึงพูดนิ่งๆ “เท่าที่ข้ารู้มาตอนสู้กับมารร้ายพวกนี้ พวกมันไม่ได้เพิ่งบุกโลกห้าดินแดนเป็นครั้งแรก แต่ก่อนหน้าข้าก็เคยบุกรุกมาแล้วหลายครั้ง

เพียงแต่ถูกผู้แข็งแกร่งห้าดินแดนต้านเอาไว้ตลอด อีกทั้งผู้แข็งแกร่งเผ่ามนุษย์จากโลกเซียนยังตรึงพลังส่วนใหญ่ของพวกมันไว้

แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น พลังในการรุกรานห้าดินแดนครั้งนี้ก็ยังแกร่งจนเหนือความคาดหมายของข้า กระทั่งทายาทโดยแท้ของข้าเก้าคน ยังตายตกไปทั้งหมดในสงครามครั้งนี้ ถูกผู้แข็งแกร่งระดับมหาจักรพรรดิที่มารุกรานเปลี่ยนให้เป็นวิญญาณอาฆาต แม้แต่ข้าก็ยังช่วยไม่ได้

ข้าจึงสร้างสุสานจักรพรรดิอีกาทองนี้ไว้ หนึ่งในเหตุผลนั้นคือเพื่อผนึกและพันธนาการบุตรทั้งเก้านี้ไว้ ไม่ให้สร้างหายนะกับโลก”

ในเสียงของมหาจักรพรรดิอีกาทองยังมีความจำใจชัดเจน

แม้เขาจะเป็นมหาจักรพรรดิหนึ่งยุคที่ไร้พ่ายในห้าดินแดน แต่อันดับแรกเขาคือบิดาคนหนึ่ง

ไม่ว่าบิดาคนใด หลังจากบุตรแท้ๆ กลายเป็นวิญญาณอาฆาตไม่อาจชะล้างได้แล้ว คงยากจะสังหารบุตรแท้ๆ ของตนลงได้

มหาจักรพรรดิอีกาทองสร้างสุสานผนึกทายาทโดยแท้ของตนแปดหมื่นปี นี่ถือว่ามีเมตตาและคุณธรรมสูงส่ง จะว่าเขาทำไม่ถูกไม่ได้

เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์โค้งตัวให้มหาจักรพรรดิอีกาทอง “ผู้อาวุโสมีคุณธรรมสูงส่ง เพียงแต่เหตุใดพวกเราเข้าสุสานจักรพรรดิแล้ว ถึงเจอกับวิญญาณอาฆาตที่หลุดออกมาล่ะ”

มหาจักรพรรดิอีกาทองเอ่ยนิ่งๆ “เขตใจกลางสุสานจักรพรรดินี้เชื่อมกับชีพจรชีวิตของข้า ขอแค่ข้ายังมีชีวิตอยู่ เกาะมหานทีก็จะถูกผนึกตลอดกาล

ตอนนี้เกาะเซียนมหานทีปรากฏขึ้นในห้าดินแดนอีกครั้ง แน่นอนว่า…”

มหาจักรพรรดิอีกาทองไม่ได้เอ่ยต่อ แต่ข้อมูลในคำพูดมากพอจะทำให้คนมากมายตื่นกลัว

ขอแค่มหาจักรพรรดิอีกาทองยังมีชีวิตอยู่ เกาะเซียนมหานทีก็จะถูกผนึกไปตลอดกาล

เช่นนั้นเกาะเซียนมหานทีปรากฏขึ้นอีกครั้ง หมายความว่ามหาจักรพรรดิอีกาทองที่ลอยขึ้นโลกเซียนไปตายตกแล้วหรือไม่

เวลานี้ ภายในใจคนมากมายเกิดความเศร้าบางๆ

นั่นคือมหาจักรพรรดิ การคงอยู่ไร้พ่ายที่สุดในห้าดินแดน เป็นเหมือนตำนานเมื่อแปดหมื่นปีก่อน

ผู้แข็งแกร่งเช่นนี้อยู่ในโลกเซียนก็มีอันตรายสิ้นชีพได้ด้วยรึ เช่นนั้นโลกเซียนในตำนานนั่น หรือว่าจะเป็นสนามรบที่โหดร้ายอย่างยิ่งกัน

มหาจักรพรรดิอีกาทองพูดนิ่งๆ “คนเราสักวันต้องตาย จะไปอยู่ร่วมกับฟ้าดินได้อย่างไร ในเมื่อพวกเจ้ามาที่นี่ ก็เป็นผู้มีวาสนากับข้า อย่าทำท่าทีเหมือนเด็กสาวน้อยเช่นนี้