ตอนที่ 437
บทที่ 437 หนึ่งเดือน!
October 22, 2026
บทที่ 437 หนึ่งเดือน!
ตอนนี้ เสิ่นเทียนกำลังชงชาด้วยความสนอกสนใจ
ถึงอย่างไรก็ไม่ใช่ครั้งแรก เขาชำนาญมานานแล้ว มีศิลปะชาลึกล้ำ
ในอ่างใหญ่ น้ำแร่วิญญาณไหลเข้าไปเหมือนธารน้ำยาว
หมอกขมุกขมัววนเวียนหนาทึบ ทำให้อากาศรอบๆ สดใหม่
น้ำแร่วิญญาณพวกนี้มีมูลค่าไม่ธรรมดา แต่เสิ่นเทียนกลับเทออกมาดังจ๊อกๆ เหมือนไม่ใช้เงินแล้ว
การกระทำเขาดูชำนาญ ไม่นานก็ต้มน้ำแร่วิญญาณจนเดือด
ควันขาวฟุ้งกระจาย ส่งกลิ่นหอมเป็นพิเศษ
แต่นี่ยังไม่จบแค่นี้เลย เสิ่นเทียนนำใบชาสีม่วงออกมาอีกสิบกว่าใบ
ใบชาสิบกว่าใบมีพลังวนเวียน สะท้อนเป็นปรากฏการณ์อัศจรรย์ แผ่ท่วงทำนองมรรคเข้มข้น
พวกนี้คือชาตระหนักรู้ แฝงไว้ด้วยโชควาสนาไม่มีสิ้นสุด ทำให้คนใกล้ชิดกับกฎเกณฑ์มหามรรคและตระหนักความลี้ลับมหามรรค!
ครั้งนี้โอรสสวรรค์สำนักมนุษย์กับอสูรมีจำนวนมาก เสิ่นเทียนใช้อ่างที่ใหญ่กว่าเมื่อก่อน ใบชาตระหนักรู้ก็มากกว่านิดหน่อย
เสิ่นเทียนใส่ชาตระหนักรู้สิบกว่าใบลงในอ่างใหญ่ ต้มกับน้ำแร่วิญญาณเดือดพล่าน!
ด้านบนมีปรากฏการณ์มากมายตัดสลับกัน เปล่งแสงเทพสว่างจ้า
มีปรากฏการณ์ดาบกระบี่หม้อสำริดและขวานไหลมารวมกันไม่ขาด แผ่เป็นอำนาจเทพเจ้ายิ่งใหญ่
และยังมีปรากฏการณ์เช่นกิเลน วิหคชาด มังกรเขียว พยัคฆ์ขาวและเต่าดำเงยหน้าคำรามขึ้นฟ้า โอ่อ่ายิ่งใหญ่
ปรากฏการณ์พวกนี้ล้วนกำเนิดจากท่วงทำนองมรรค แม้จะขาดหายไปบ้าง แต่ก็มีจำนวนมาก
ภายใต้การเสริมด้วยท่วงทำนองมรรคสิบกว่าชนิด ทำให้น้ำแร่วิญญาณอ่างนี้เกิดการเปลี่ยนแปลง
น้ำแร่วิญญาณกลายเป็นสีเข้มอย่างยิ่ง กฎเกณฑ์ลายเทพวนเวียน กลิ่นอายมหามรรคลอยขึ้นมา
ท่วงทำนองวิญญาณกับท่วงทำนองมรรคเข้มข้นถึงที่สุด
กลิ่นอายพลังมหาศาลหมุนม้วนออกมา ทำให้คนจิตใจปลอดโปร่ง เหมือนทำให้ใกล้ชิดกับมหามรรคฟ้าดิน!
เมื่อเห็นภาพนี้ ผู้อาวุโสสองคนกลางห้วงมิติอึ้งยิ่งกว่าเดิม!
เสิ่นเทียนใช้อ่างใหญ่มาต้มชาตระหนักรู้ก็ทำให้พวกเขาตกใจมากแล้ว
แต่ตอนนี้พวกเขากลับตกตะลึงกับคุณภาพชาตระหนักรู้ที่เสิ่นเทียนนำออกมายิ่งกว่า!
สองผู้อาวุโสรู้สึกถึงความไม่ธรรมดาของชาตระหนักรู้นี้ แค่ดมกลิ่นก็ทำให้จิตใจพวกเขาเปิดกว้าง!
หากได้ดื่มอึกหนึ่ง จะไม่ลอยขึ้นไปในทุกนาทีเลยรึ
ชาตระหนักรู้นี้มีอายุเท่าไรกันแน่
เหตุใดถึงมีประสิทธิผลเช่นนี้
……
ผู้อาวุโสจินพูดพึมพำ “เหตุใดข้ารู้สึกว่าใบชาตระหนักรู้ที่เจ้าหนูนี่เอาออกมามีประสิทธิผลดีกว่าต้นนั้นของท่านจักรพรรดิอีกล่ะ”
สองผู้อาวุโสมองหน้ากัน ต่างเห็นถึงความตกตะลึงในแววตากันและกัน
สำนักศึกษาหลวงจี้เซี่ยก็มีชาตระหนักรู้ต้นหนึ่งเช่นกัน จักรพรรดิฮวงสือเป็นคนปลูก
แต่เทียบประสิทธิผลกับชาตระหนักรู้ที่เสิ่นเทียนนำออกมาแล้ว เป็นความต่างของฟ้าและดิน!
สองปรมาจารย์มีความรู้ประสบการณ์สูง ยังอดใจน้ำลายไหลมิได้!
กลิ่นชานี่ ทำให้อยากจะเลิกก็เลิกไม่ได้!
หอมจริงๆ~
…….
โอรสสวรรค์สองสำนักที่เดิมทียังทะเลาะกันก็ถูกกลิ่นหอมชาตระหนักรู้ดึงความสนใจเช่นกัน
ทุกคนเงียบลง อึ้งค้างอยู่ที่เดิม
“กลิ่นอะไร เหตุใดถึงหอมเช่นนี้”
“ข้าไม่เคยได้กลิ่นหอมเข้มข้นเช่นนี้มาก่อนเลย!”
“ในนั้นยังแฝงไว้ด้วยพลังมหัศจรรย์ ทำให้คนผลัดเปลี่ยนได้!”
ทุกคนดมกลิ่นหอมชาตระหนักรู้ด้วยความละโมบ ภายในใจสั่นสะท้าน
พวกเขาไปตามกลิ่นหอม สุดท้ายมองไปที่อ่างใหญ่ตรงหน้าเสิ่นเทียน!
เมื่อเห็นภาพนี้ โอรสสวรรค์ทุกคนต่างเบิกตาค้างอ้าปากกว้าง
“นี่มัน…ชาตระหนักรู้รึ”
“บ้าจริง ใช้อ่างต้มชาตระหนักรู้รึ”
“มารดาเถอะ ชีวิตนี้ข้าไม่เคยเห็นชาตระหนักรู้เยอะขนาดนี้มาก่อนเลย!”
“บุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์จะเชิญเราดื่มชาตระหนักรู้รึ”
โอรสสวรรค์สำนักอสูรดวงตาเหม่อลอย เดิมทีพวกเขาไม่ชอบดื่มชาเลย!
แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเสิ่นเทียนจะนำชาตระหนักรู้ที่ล้ำค่าเช่นนี้ออกมา
ชาตระหนักรู้ นั่นคือสิ่งที่ชาเขียวธรรมดาจะเทียบได้หรือ
เสิ่นเทียนนำชาตระหนักรู้ออกมาต้อนรับสหายรึ
ใครจะไปปฏิเสธได้กัน
แพ้แล้วๆ!
ไม่ต้องเอ่ยถึงกำลังรบระหว่างสองสำนักว่าใครสูงใครต่ำแล้ว แค่น้ำใจ กำลังทรัพย์และปณิธานนี้ บุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ก็ชนะขาด
ถึงอย่างไรสำนักอสูรหลายพันปีมานี้ก็ไม่เคยมีโอรสสวรรค์ที่ใจกว้างเช่นนี้มาก่อน
แต่ชาถ้วยนี้ของบุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ วันนี้ข้าขอยอมแพ้!
เพราะบุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ใจกว้างมากจริงๆ!
…..
ส่วนเหล่าโอรสสวรรค์ในสำนักมนุษย์ก็มีความคิดไม่ต่างกัน
แม้พวกเขาจะเป็นศิษย์แกนหลักของขุมอำนาจใหญ่ เป็นผู้โดดเด่นทุกยุค!
แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ไม่เคยลิ้มลองชาตระหนักรู้มาก่อน
นี่คือสมบัติล้ำค่าฟ้าดิน มีน้อยในโลกนี้
ในทั้งห้าดินแดนก็มีเพียงราชวงศ์เซียนต้าฮวงที่เหลืออยู่ต้นเดียว มีจักรพรรดิฮวงสือเป็นคนปลูก!
เหล่าโอรสสวรรค์ไม่คาดคิดเลยว่าเสิ่นเทียนจะมีใบชาตระหนักรู้ด้วย!
กระทั่งยังต้มเป็นอ่างใหญ่!
ครั้งนี้ลาภปากแล้ว!
มีบุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์อยู่ เป็นมหาโชคของสำนักมนุษย์จริงๆ!
ในใจโอรสสวรรค์สำนักมนุษย์ทุกคนเกิดความคิดนี้ขึ้น
ทางด้านโอรสสวรรค์อาวุโสสำนักอสูรมีใบหน้าเต็มไปด้วยความสำนึกเสียใจ!
พวกเขาไม่อาจปฏิเสธความเย้ายวนของชาตระหนักรู้ได้
แต่ก็จนปัญญา พวกเขาพูดไว้เด็ดขาดก่อนแล้วว่าจะไม่ดื่มชา
ตอนนี้จะหน้าไม่อายพูดได้หรือ
ไม่อาจลงได้เพราะเกียรติ!
เหล่าอสูรจ้องชาตระหนักรู้อ่างใหญ่นั้นด้วยแววตาคับแค้นใจ น้ำลายไหลพราก
……
แต่ตอนนี้เอง เสิ่นเทียนแบ่งชาตระหนักรู้ที่ต้มเสร็จไปแล้ว แบ่งให้โอรสสวรรค์ที่รู้จักกับเขาไปก่อนคนละถ้วย
“ขอบคุณมากสหายเสิ่น!”
“บุตรศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ใจกว้าง!”
เมื่อได้รับชาตระหนักรู้ เหล่าโอรสสวรรค์ต่างตกใจที่ได้รับความเมตตาเกินไป
ชาตระหนักรู้มีประโยชน์กับพวกเขามาก มีประสิทธิผลยกระดับการตระหนักรู้
โอรสสวรรค์พวกนั้นดื่มชาตระหนักรู้ไปอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเผยรอยยิ้มเคลิบเคลิ้ม!
“ชาดี ชาดี!”
“รสชาติดีที่สุดเลย!”
“สมกับเป็นชาตระหนักรู้ ข้ารู้สึกตัวจะระเบิดเลย!”
“ตอนนี้ ข้ารู้สึกเหมือนหลอมรวมกับมหามรรคเป็นหนึ่ง”
…..
ภายใต้การเสริมด้วยชาตระหนักรู้ โอรสสวรรค์พวกนั้นต่างเปล่งแสงสว่างทั้งตัว นั่งขัดสมาธิลงตระหนักรู้มหามรรคฟ้าดิน
ชั่วครู่เดียว ปรากฏการณ์ในกายโอรสสวรรค์พวกนั้นก็ปรากฏขึ้น ศักยภาพเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
นี่คือชาตระหนักรู้ที่ชงด้วยใบชาตระหนักรู้สิบกว่าใบ มีสรรพคุณชัดเจนมาก
จากนั้นเสิ่นเทียนก็ให้โอรสสวรรค์ที่รู้จักแจกจ่ายชาตระหนักรู้ต่อ ส่วนเขาถือมาสองสามถ้วยแล้วเดินไปทางสือเทียนจื่อกับฉีจ้าน!
“สหายเทียนจื่อ สหายฉี เรามาดื่มกันเถอะ”
เสิ่นเทียนยิ้ม สองคนนี้คือผู้มีดวงชะตาสูงสุดในกุยช่ายมากมาย ย่อมต้องให้ความสนใจ
ฉีจ้านเกาศีรษะ “พี่ใหญ่ ข้าไม่ชอบดื่มชา! ข้าชอบกินลูกท้อ! ท่านเอากลับไปเถอะ!”
โอรสสวรรค์สำนักอสูรพูดไม่ออก
พอได้ยินคำพูดของฉีจ้าน ศิษย์อาวุโสสำนักอสูรกลุ่มใหญ่ก็อดตะโกนในใจมิได้!
สมองลิงเจ้าลิงกังนี่ไม่มีรอยหยักสมองเลยสักนิด!
ลิงเลิกกินลูกท้อไม่ได้จริงๆ!
นั่นคือชาตระหนักรู้นะ ชาตระหนักรู้!
เจ้าไม่เอาก็มาให้ข้าสิ!
ข้าเอา ข้าเอานะ!
พวกนี้ล้วนเป็นศิษย์อาวุโสที่ก่อนหน้านี้เสแสร้งไม่แยแสจะดื่มชา และโอรสสวรรค์ที่แจกจ่ายชาตระหนักรู้พวกนั้นก็เชื่อฟังมาก ไม่ให้พวกเขาเลยสักถ้วยจริงๆ
ทำเหล่าอสูรร้อนใจจนเข็ดฟันยิบๆ ได้แต่โมโหคลั่งอย่างจนปัญญาในใจ!
……
เสิ่นเทียนยิ้มราบเรียบ “รสชาติชานี่ไม่เป็นรองผลไม้วิญญาณฟ้าดินเลย สหายฉีลองดูเถอะ”
“อย่างนั้นรึ เช่นนั้นข้าจะลองดู!”
ฉีจ้านพลันคึกคักขึ้นมา ยกชาตระหนักรู้ดื่มไปอึกๆ
เขาทำปากแจ๊บๆ เหมือนกำลังลิ้มรสชาติของชาตระหนักรู้ ไม่นานก็ทำหน้าตกใจ “จริงด้วย อร่อยมาก!”
“ที่ใช่ชาที่ใดกัน นี่มันของเหลววิญญาณฟ้าดิน รสชาติไม่เป็นรองสุราวานรของเผ่าข้าเลย! พี่ใหญ่ ท่านว่าข้าจะขอดื่มอีกสักสองสามถ้วยได้หรือไม่ ยังดื่มไม่หนำใจเลย”
ฉีจ้านทำหน้ากระหาย เหมือนถูกกระตุ้นหนอนตะกละขึ้น
เสิ่นเทียนพยักหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ได้แน่นอน แต่ชาตระหนักรู้มีผลในด้านการตระหนักรู้ แม้จะมีรสชาติดี แต่จะละโมบมากไม่ได้!”
ถึงอย่างไรก็มีชาตระหนักรู้เป็นอ่างใหญ่ เสิ่นเทียนย่อมไม่ขี้เหนียว
อย่างมากดื่มหมดก็ต้มใหม่ ข้ามีของสิ่งนี้ในคลังน้อยของข้าเยอะเลย!
ดื่มก็ดื่มไม่หมด ได้แต่เอามาดูแลกุยช่าย!
และฉีจ้านคือกุยช่ายใหญ่!
เสิ่นเทียนไม่กลัวไม่พออยู่แล้ว ให้ดื่มชาตระหนักรู้ได้เต็มที่เลย!
ฉีจ้านพยักหน้าลิงหงึกๆ ทำหน้าตื่นเต้นขึ้นมา ก่อนจะดื่มไปรวดเดียวสองถ้วยใหญ่
สุดท้ายผิวกายเขาเปล่งแสงทองสว่าง กลิ่นอายพลังไหลหลากบ้าคลั่งไม่หยุด เหนี่ยวนำกฎเกณฑ์ฟ้าดินตกลงมา
ฉีจ้านรีบนั่งขัดสมาธิลง อาศัยสรรพคุณของชาตระหนักรู้สัมผัสมหามรรคฟ้าดิน!
ขณะเดียวกันฉีจ้านยังแอบปลงอนิจจังในใจอย่างยิ่ง!
ท่านจักรพรรดิพูดไว้ไม่ผิดจริงๆ!
มีสวรรค์เป็นอาจารย์ มีสวรรค์เป็นสหาย มีสวรรค์เป็นพี่ใหญ่ จะบรรลุมรรคจริงๆ!
อู้หู~ แซ่ฉีจะลอยขึ้นแล้ว!
……
กลิ่นอายพลังของฉีจ้านหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ได้ประโยชน์มหาศาลด้วยชาตระหนักรู้!
พอเห็นภาพนี้ สือเทียนจื่อก็สนใจแล้ว
เขาอดใจไม่ไหวอยากจะรับชาตระหนักรู้มาสักถ้วย
สือเทียนจื่อฝึกฝนกับจักรพรรดิฮวงสือก็จริง เคยมีวาสนาได้ลิ้มลองชาตระหนักรู้
แต่สรรพคุณไม่อาจเทียบกับชาตระหนักรู้ที่เสิ่นเทียนนำออกมาได้เลย!
ขนาดสมองลิงอย่างฉีจ้านยังชาตระหนักรู้ได้ ศักยภาพเปลี่ยนไปอย่างมาก
หากเขาดื่มบ้างจะไม่ยกระดับสูงกว่าหรือ