บทที่ 89 จู่ๆ ป้ายคำสั่งเจ้ากระบี่ก็ไม่น่าสนใจแล้ว

บทที่ 89 จู่ๆ ป้ายคำสั่งเจ้ากระบี่ก็ไม่น่าสนใจแล้ว ตอนแรกเสิ่นเทียนคิดดีแล้วว่าจะตอบตกลงผู้สูงศักดิ์จื่อหยางไปก่อน จากนั้นค่อยหาโอกาสหนี แต่ไม่นึกเลยว่ายังไม่ทันสลัดปัญหาหลี่เหลียนเอ๋อร์ทิ้ง ก็มีปัญหาใหญ่กว่ามาอีก

แดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์มีบัญญัติบรรพชนบ้าบออะไรต้องยัดฐานะบุตรศักดิ์สิทธิ์ให้ข้า แถมยังซื้อหนึ่งแถมสตรีศักดิ์สิทธิ์อีกหนึ่ง?

คราวนี้ พวกศิษย์แท้จริงแข็งแกร่งพวกนั้นในแดนศักดิ์สิทธิ์จะไม่ริษยาข้าจนตายหรือ โอรสสวรรค์ที่ชอบจางอวิ๋นซีพวกนั้นจะไม่คิดกลอุบายร้อยแปดพันเก้ามาเล่นงานเขาตายหรือ

ตอนนี้ข้าระมัดระวังเช่นนี้ ยังโดนผู้สูงศักดิ์จื่อหยางข่มเหง

ถ้ารับจางอวิ๋นซีมา จะไม่ต้องถูกระดับหลอมรวมเทพล้อมสังหารทุกวินาทีเลยหรือ

เสิ่นเทียนพลันรู้สึกว่าเทียบกับการไปแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์แล้ว ความจริงแดนเทวาดาวประกายพรึกก็ดูปลอดภัยดี

คิดได้ดังนั้น เสิ่นเทียนจึงพูดตรงๆ “ท่านเซียนอวิ๋นซีไม่ต้องเกรงใจ แม้ข้าจะหาบทต้องห้ามมาคืนแทนท่าน แต่ก็ไม่ได้คิดจะทวงบุญคุณ แดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์เป็นสำนักเซียนชั้นยอดของแดนบูรพา เสิ่นเทียนมีพลังบำเพ็ญต่ำเตี้ย ไม่มีคุณสมบัติรับฐานะบุตรศักดิ์สิทธิ์จริงๆ

ส่วนในบัญญัติบรรพชนอะไรนั่นที่ให้ท่านเซียนต้องแต่งงานกับข้า ถ้าท่านเซียนไม่ยินดีก็ไม่ต้องบังคับตัวเองหรอก เสิ่นเทียนมีใจใฝ่วิถีบำเพ็ญ สาบานไว้นานแล้วว่าหากไม่บรรลุระดับดวงจิตดรุณจะไม่มีคู่ครองเด็ดขาด ท่านเซียนไม่ต้องลำบากใจ!” เสิ่นเทียนพูดอย่างถูกต้องชอบธรรม ทุกคำพูดล้วนคิดแทนมุมมองของจางอวิ๋นซี

เมื่อฟังจบ จางอวิ๋นซีกำสองหมัดแน่น ซาบซึ้งใจจนหน้าดำมืด แต่คนอื่นในตำหนักไร้พรมแดนต่างสงสัยในชีวิตตัวเองมากกว่า

ปฏิเสธแล้ว ไม่อยากเชื่อว่าองค์ชายสิบสามจะปฏิเสธ!

โชควาสนาเป็นเอกแห่งยุค ได้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ตบแต่งกับสตรีศักดิ์สิทธิ์อยู่ตรงหน้า เขากลับปฏิเสธ!

องค์ชายสิบสามท่านนี้ดวงซวยมานานหลายปีจนสมองติดเชื้อดวงอับโชคไปแล้วหรือ

นี่เป็นเรื่องดีที่เมื่อตอบตกลง สุสานบรรพบุรุษก็จะมีควันดำลอยโชยขึ้นมาทันทีเชียวนะ!

ฝ่าบาทท่านเอาแต่ใจตัวเองเช่นนี้ ท่านพ่อท่านแม่ของท่านรู้หรือไม่

……

โครม!

ช่วงที่ทุกคนมุงดูไปพลางสงสัยในชีวิตไปพลางนั้น

ผู้สูงศักดิ์จื่อหยางเดินกะเผลกออกมาจากกลางซากปรักหักพังพระราชวังที่ถล่มลงมา

ชุดนักพรตที่ตอนแรกสะอาดเรียบร้อยกลายเป็นสีดำสนิท เส้นผมยาวยุ่งเป็นกระเซิง ใบหน้าดำมีประกายสายฟ้าตลอดเวลา ยามอ้าปากฟันสองแถวดูขาวสะอาดเป็นพิเศษ

ตอนนี้ ผู้สูงศักดิ์จื่อหยางจ้องจางอวิ๋นซีอย่างจริงจังพลางว่า “ที่แท้ก็สตรีศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นซี ท่านคงจะได้ยินคำพูดของสหายน้อยเสิ่นแล้ว ในเมื่อสหายน้อยเสิ่นกล่าวชัดเจนว่าท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์ไม่ต้องปฏิบัติตามบัญญัติบรรพชน เช่นนั้นก็ขอให้ท่านอย่ายึดมั่นเลย

ให้ข้าพาสหายน้อยเสิ่นกลับแดนเทวาดาวประกายพรึก ไปพบกับศิษย์พี่ข้าเจ้ากระบี่ธารนิรันดร์ก่อนแล้วกัน!”

แม้จะเจ็บจากหมัดนั้นของจางอวิ๋นซีเมื่อครู่มาก ซัดจนผู้สูงศักดิ์จื่อหยางควันขึ้น แต่เขาใช่คนที่เกรงกลัวอำนาจแข็งแกร่ง กลัวตายอย่างนั้นหรือ

ในเมื่อศิษย์พี่สั่งให้ข้ามาพาสหายน้อยเสิ่นเทียนกลับไป ข้าก็จะต้องพาเขากลับไปให้ได้!

ถึงอย่างไรศิษย์พี่ก็น่ากลัวกว่า!

…………

จางอวิ๋นซีหันมามองจื่อหยางด้วยใบหน้าดำมืด

ตอนนี้ปรากฏการณ์พยัคฆ์ขาวบนฟ้าชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ผู้อาวุโสตัวจ้อยแห่งแดนเทวาดาวประกายพรึกนี่คิดว่าบัญญัติบรรพชนแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ข้าคืออะไรกัน

ในเมื่อบรรพบุรุษแดนศักดิ์สิทธิ์กำหนดบัญญัติไว้แล้วว่าผู้มีวาสนาที่นำบทต้องห้ามกลับมาจะได้เป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์และตบแต่งกับสตรีศักดิ์สิทธิ์

เช่นนั้นนั่นก็คือคำสัญญาที่แดนศักดิ์สิทธิ์ต้องปฏิบัติตาม ต่อให้ข้าจะสำรวมมากกว่านี้ ก็จะทรยศฝ่ายไม่ได้!

“ผู้สูงศักดิ์จื่อหยาง เจ้าพูดเช่นนี้ หรือคิดจะแย่งบุตรศักดิ์สิทธิ์กับแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์ข้ากัน”

จางอวิ๋นซีระเบิดสายฟ้ารอบตัวท่ามกลางสายตาสงสัยของทุกคนในตำหนักไร้พรมแดน ก่อนจะมีลูกสายฟ้าสีทองตัดสลับเงินรวมขึ้นตรงกลางฝ่ามือขวานาง

บอลสายฟ้าหมุนวนไม่หยุด สายฟ้าเข้มข้นหดตัวลงกลางบอลสายฟ้า ลอยขึ้นแผ่กลิ่นอายพลังน่าสะพรึง

ใช่ นี่ก็คือกระบวนท่าสังหารในคัมภีร์ห้าอัสนีฟ้าเที่ยงธรรมของแดนศักดิ์สิทธิ์เทพสวรรค์…กุมอัสนีธาตุทองลำดับเจ็ด

หลังปะปนกับส่วนของอัสนีเทพกำเนิดฟ้าแล้ว พลานุภาพของวิชานี้ก็พุ่งทะยานสูงสุด!

กระทั่งจางอวิ๋นซียังเคยใช้ท่านี้สังหารผู้แข็งแกร่งระดับดวงจิตดรุณมาแล้ว!