บทที่ 5

เจียงหวานหว่านส่งเสียงไม่พอใจทีหนึ่ง แล้วหยิบเอาหนังสือสมรสที่หลิ่วซู่พกติดตัวไว้ตลอดออกมา

"หนังสือสมรสอยู่นี่ เจียงป๋อเหนียน รู้กฎหมายแต่ยังทำผิด"

หนังสือสมรสตรงหน้า เป็นเหมือนหลักฐานมัดตัวที่แน่นหนา

เจียงป๋อเหนียนรู้สึกเหมือนพังทลาย ริมฝีปากสั่นน้อยๆ

"ปลอมแปลงหนังสือสมรส นักต้มตุ๋นนี่มีชั้นเชิงไม่เบา ใครก็ได้ ไปเอาหนังสือสมรสมาให้ข้า!"

เจียงป๋อเหนียนหรี่ตาลง ภรรยาเอกของเขาจะเป็นผู้หญิงบ้านนอกไม่ได้เด็ดขาด เดี๋ยวคนอื่นจะหัวเราะเยาะกันพอดี

ในจังหวะที่พวกคนใช้กำลังจะกรูกันเข้ามานั่นเอง

น้ำเสียงทุ้มหนามีเสน่ห์ก็ดังขึ้นมาก่อน

"ฮูหยินเจียง มีเรื่องอันใดกันถึงได้คึกคักเพียงนี้"

ตึก ตึก เสียงฝีเท้าม้าดังขึ้น ผู้ชายคนหนึ่งกำลังขี่ม้าชั้นดีสีขาวราวหิมะเข้ามาอย่างองอาจ

รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีทองแดง เครื่องหน้าคมเข้มชัดเจนลึกล้ำ

ดวงตาเรียวยาวรูปดอกท้อภายใต้คิ้วคมดุจกระบี่ มองทุกคนอย่างดูมีอำนาจ

ชายหนุ่มในชุดสีม่วงที่บังเอิญบุกเข้ามา ทำให้ร่างกายของเจียงหวานหว่านแข็งทื่อ ได้แต่ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น

เมื่อเจียงป๋อเหนียนเห็นเป็นเขา ก็ใจกระตุก

"คารวะอ๋องซี แค่ชาวบ้านก่อความวุ่นวาย เดี๋ยวข้าน้อยจะจัดการเดี๋ยวนี้"

หรงซีกระโดดลงจากหลังม้า เดินมาทางเขา "ที่ใต้เท้าเจียงอยู่ช่างคึกคักยิ่ง"

เรื่องสนุกของจวนเจียง เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด

เจียงป๋อเหนียนคารวะอย่างนอบน้อม "ท่านอ๋องมีกิจธุระมากมาย เรื่องเล็กน้อยนี้ ไม่กล้ารบกวนท่านอ๋องหรอก!"

หรงซีมองไปที่หนังสือสมรส

ถึงแม้กระดาษจะเหลืองแล้ว แต่ตราประทับของขุนนางที่ดูแลเรื่องสมรสยังคงเห็นได้อย่างชัดเจน

หนังสือสมรสนี้เป็นของจริง

เมื่อเห็นว่าเขาเข้ามาใกล้ เจียงหวานหว่านถึงได้มีสติกลับมา

ตัวสั่นน้อยๆ อย่างดีใจ เบื้องหน้ามีภาพการตายอย่างอนาถของเขาปรากฎขึ้น

ดวงตาแดงก่ำจนน้ำตาเจียนจะไหลรินออกมาอยู่แล้ว

หรงซี...

นางเดินขึ้นไปข้างหน้าสองเก้าอย่างไม่รู้ตัว