บทที่ 131 ฉันไม่อยากฟังคำพูดพวกนี้

เวินหนิงถูกอันเฉินส่งกลับบ้าน ระหว่างทาง อันเฉินก็อยากถามมาก แต่ก็ต้องหักห้ามไว้

ถึงแม้ เขาดูออกตั้งแต่เช้าแล้วว่าทั้งสองคนไม่ปกติ แต่ว่า……

มองไปริมฝีปากที่บวมแดงของเวินหนิง แค่มองก็รู้แล้วว่าเมื่อกี้พวกเขาทำอะไรกัน

อันเฉินแอบตะโกนในใจ ดึกขนาดนี้เรียกเขามาทำงานก็ไม่สบอารมณ์แล้ว ก็ยังต้องรู้ว่าพวกเขาสวีทกันอีก ไร้ศีลธรรมจริงๆ

หลังจากที่ส่งเวินหนิงถึงบ้าน อันเฉินก็รีบโทรรายงานลู่จิ้นยวนทันที จากนั้น ก็ได้รับคำสั่งใหม่

ไปตรวจสอบอุบัติเหตุรถชนตอนนั้นของเวินหนิง พอมองเห็นที่นี่ อันเฉินก็เข้าใจโดยทันที ดูเหมือนว่า บอสจะรู้สึกจริงใจกับคุณหนูเวินแล้ว

……

เมื่อเวินหนิงกลับถึงบ้าน ก็ไม่ทำอะไรเลย แล้วมุดตัวเองเข้าในผ้าห่ม มือก็เอาแต่แตะริมฝีปากที่ยังบวมแดงที่โดนลู่จิ้นยวนจูบ

นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่จิ้นยวนจูบเธออย่างอ่อนโยนขนาดนี้ ถึงแม้ ทั้งสองจะเคยทำอะไรที่ใกล้ชิดกว่านี้แล้ว

แต่ตอนนั้นลู่จิ้นยวนก็มีแต่ความโมโห การกระทำทุกอย่างก็เหมือนกับว่ากำลังลงโทษ ไม่มีความใจอ่อนเลย แต่ไม่เหมือนเมื่อกี้ อ่อนโยนจนใจเธอจะเต้นออกมาอยู่แล้ว

เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังนึกย้อนถึงเหตุการณ์เมื่อกี้ ใบหน้าเวินหนิงก็แดงร้อนไปกว่าเดิม เธอเป็นอะไร ก็แค่จูบไม่ใช่หรอ ทำไมต้องเอาแต่นึกถึงด้วย

คิดไปคิดมา เวินหนิงก็รีบไปอาบน้ำ อยากจะให้ความคิดพวกนี้ถูกน้ำซัดผ่านไป แต่ว่า ก็ทำไม่ได้อย่างที่คิด เงาของลู่จิ้นยวนในหัวก็ชัดเจนมากกว่าเดิม

คนคนนั้น เชื่อเธอ แล้วยอมช่วยเธอเหรอ?

เวินหนิงกัดริมฝีปากแน่น ผู้หญิงอ่อนไหวง่ายอยู่แล้ว บางครั้ง รู้ทั้งรู้ว่าอันตราย แต่ก็อดไม่ได้

……

วันต่อมา

ลู่จิ้นยวนก็ยังได้รับการตรวจเช็คอย่างละเอียดจากทางโรงพยาบาล

ถึงแม้ ผลตรวจเช็คกี่วันก่อนจะปกติ แต่เพราะเถ้าแก่กับเย่หวานจิ้งเรียกร้องมา เขาก็เลยต้องทำแบบนี้

แต่ว่า เขาทนอยู่ที่โรงพยาบาลไม่ได้แล้ว ไม่ว่าจะเรื่องงานที่บริษัท แล้วก็เรื่องเวินหนิงที่เขาอยากจะรู้ให้เร็วที่สุด

"จะออกจากโรงพยาบาล?"

เถ้าแก่ส่ายหน้า "ดูอาการอีกไม่กี่วันค่อยว่ากัน บริษัทใหญ่โตขนาดนั้น กี่วันนี้แค่ไม่มีแกไม่ล้มละลายหรอก!"

ความคิดของเถ้าแก่หนักแน่นมาก จะไม่มีทางให้ทายาทที่ท่านตั้งใจสั่งสอนอบรมมามีอันตรายเด็ดขาด

วันนั้นตอนที่ลู่จิ้นยวนเกิดเรื่อง หัวใจท่านก็ตกใจจนจะหยุดเต้นอยู่แล้ว

จนถึงขั้น ท่านคิดที่อยากจะตามตัวเวินหนิงกลับมา แล้วให้ดวงชะตาที่ฟาดเคราะห์ของเวินหนิงมาปกป้องเขา

มีความคิดนี้ เถ้าแก่ก็เอาแต่คิดพิจารณา ก็ถือว่าเวินหนิงเจียมตัว ขอแค่ให้เงินก้อนกับเธอ เธอไม่มีทางปฏิเสธเรื่องดีแบบนี้แน่นอน

กำลังคิดอยู่ มู่เยียนหรานก็มาอีกแล้ว

กี่วันนี้ เธอก็มาที่นี่แต่เช้า แล้วดูแลลู่จิ้นยวนด้วยตัวเอง

พอเห็นเธอ คิ้วของลู่จิ้นยวนที่ขมวดไว้แน่นก็ขมวดเข้มไปอีกครั้ง

"เยียนหราน ทำไมเธอไม่พักผ่อนอยู่ที่บ้าน?"

กับน้ำใจแบบนี้ ลู่จิ้นยวนไม่อยากจะพูดอะไรที่รุนแรง แต่ก็มีความหงุดหงิดแล้ว