ตอนที่ 24
บทที่ 24 ทำไมต้องเป็นเขา
October 22, 2026
ทันใดนั้นก็เหมือนอากาศหยุดนิ่ง ใบหน้าของชายคนนั้นที่มองไม่เห็นภายใต้แสงจ้า เวินหนิงตกตะลึง เธอเธอถอยห่างเล็กน้อยดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
ผลลัพธ์นี้ก็เป็นสิ่งที่เธอคาดไม่ถึงเช่นกัน
เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้อาจเป็นใครก็ได้ที่ติดต่อกับเธอ แต่เธอไม่คาดคิด ...
ว่ากลับกลายเป็นเขา!
เพล้ง!
ชายคนนั้นคว้าไฟฉายและโยนมันลงไปที่พื้น แสงก็สว่างวาบและในที่สุดห้องก็จมดิ่งลงไปในความมืดรูม่านตาสีดำจางๆ ของชายคนนั้นเปล่งแสงอันเยือกเย็นภายใต้แสงจันทร์
เธอรู้รายละเอียดตั้งมากมาย เธอน่าจะคิดสักนิดว่าเป็นของเขา!
ชายคนนั้นบีบคอของเวินหนิง “เวินหนิง เธอคิดร้ายกับฉัน”
“แท้จริงแล้วเราสองคนใครทำร้ายใครกันแน่ ลู่!จิ้น!ยวน!”
เสียงของเวินหนิงในลำคอของเธอบีบชื่อของเขาออกมาอย่างยากลำบากปรากฎว่าชายคนนี้คือเขาจริงๆ ตอนที่เธอเก็บของในตู้ในวันนี้จู่ๆเธอก็พบว่ามีหุ่นที่เหมือนกับลู่จิ่นหยวนซ่อนอยู่
หุ่นที่เกือบจะเป็นของจริงไม่ว่าจะเป็นการสัมผัสผิวหนังหรืออุณหภูมิร่างกายที่อบอุ่นและแม้แต่หุ่นก็ยังกะพริบตาได้ แล้วยังสามารถพูดได้อีก!
ดังนั้นทุกครั้งที่ชายคนนี้ปรากฏตัวคนที่นอนอยู่ข้างๆเวินหนิงคือหุ่นตัวนี้จริงๆ!
ทุกครั้งที่ลู่จิ้นยวนอยากแกล้งเธอ เขาจะคิดกลอุบายเพื่อทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัวและถูกดูถูก!
เพื่อไม่ให้เธอสงสัยเขายังคงเส้นแบ่งระหว่างตัวเองและตระกูลลู่อย่างชัดเจน!
“ลู่จิ้นยวน เกมส์แมวจับหนูสนุกมากไหม”
การที่แมวจับหนู ไม่ได้หมายความว่าหลังจากที่แมวจับหนูแล้วจะไม่กินหนูทันทีหรือฆ่าหนูทันที แต่จะปล่อยให้หนูหนีตายไปครึ่งหนึ่งภายใต้กรงเล็บของแมว เมื่อมันหนีไปแล้ว มันจะถูกจับและทรมานอีกหนึ่งครั้ง เมื่อมันหนีมันจะถูกจับและถูกทรมานอีกครั้งและต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าแมวจะทรมานหนูให้ล้มลงตายอย่างทรมานจน
ในฝ่ามือของลู่จิ้นยวนเธอไม่ใช่แค่หนูที่ถูกทรมานจากการเล่น!
ในระหว่างวันเขาแสร้งทำเป็นว่าลู่จิ้นยวนที่พูดอย่างเย็นชาและในตอนกลางคืนเขาแกล้งทำเป็นผู้ชายที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลลู่เพื่อแกล้งเธอและให้ความหวังกับเธอ
เป้าหมายของเขาคืออยากทรมานเธอที่เธอทำร้ายเขาในปีนั้นเหรอ
“คุณอยากให้ฉันตายยังไงฉันก็เชื่อฟังคุณ ทำไมคุณต้องทรมานฉันขนาดนี้ ทำให้ฉันกลัวมากในทุกวัน!”
“ในเมื่อเธอรู้ความจริงแล้ว ฉันก็จะไม่ปิดบังเธออีก ใช่ เธอคือของเล่นในกำมือฉัน เพราะฉันเกลียดเธอ จึงไม่อยากให้เธอมีความสุข สิ่งที่เธอทำลายไม่ใช่แค่สามปีของฉัน แต่สิ่งที่ฉันเสียไปในสามปีที่ผ่านมา ถ้าฉันไม่เอาคืนจากเธอ ฉันจะรู้สึกมีความสุขได้ยังไง”
ลู่จิ้นยวนปล่อยมือจากคอของเธอ แล้วจับไหลเธอแทน “เอาเธอออกมาจากคุกได้ ฉันจะปล่อยให้เธอตายง่ายๆได้ยังไง ไม่ต้องห่วง ต่อจากนี้ไป ฉันจะทำให้เธอมีชีวิตอยู่ไม่ต่างจากตาย”
เขาผลักเธอออกอย่างรุนแรง ความปรารถนาของชายหนุ่มได้จางหายไปนานแล้ว และในการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้ ชายหนุ่มลุกขึ้น เวินหนิงนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มและร้องไห้อย่างทรมาน
เพราะคนที่เธอเชื่อใจที่สุดในโลก กลับเป็นคนโกหก
เธอแทบจะไร้เดียงสาจริงๆที่อยากจะมอบความไว้วางใจให้กับเขาและต้องการที่จะพึ่งพาเขา!
ช่างหน้าขำจริงๆ เธอเกือบจะรู้สึกดีกับศัตรูของตัวเอง
..................................
ไม่กี่วันต่อมา
เวินหนิงก็ได้รับโทรศัพท์จากสถานีโรงพักว่าหลิวลี่ลี่ถูกจับ
ถ้าเธอไม่ฟ้อง หลิวลี่ลี่ก็จะถูกปล่อยตัวออกมา
“ยังไงก็ควรให้บทเรียนกับเธอ ฉันก็คงไม่ค้าน”
เวินหนิงเปลี่ยนความรับผิดชอบทั้งหมดให้เป็นของลู่จิ้นยวน เหมือนลูกไก่ในกำมือ
ทางสถานีก็ตอบรับทันที หลังจากนั้นก็มีโทรไปตระกูลเวิน บอกว่าพวกเราเตรียมฟ้องหลิวลี่ลี่แล้ว
“นังเด็กคนนี้!” เวินฉีโมที่รับรู้เรื่องนี้ แน่นอนว่าถูกจ้าวหย่าหลินหลอกเข้าให้