บทที่ 240 โอกาสที่แม่ได้ดีเพราะลูก

คนเมื่อกี้ ใช่ลู่จิ้นยวนหรือเปล่า?

เวินหนิงเดินตามไปด้วย แต่ว่า คนคนนั้นขายาวมาก แล้วก้าวเท้าเร็วกว่าเธอ ไม่นานก็หายไปอย่างรวดเร็ว

เวินหนิงตามไม่ทัน สุดท้ายก็ทำได้แค่ส่ายหน้า คงจะแค่ตาฝาด ลู่จิ้นยวนจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เขาน่าจะกำลังยุ่งเรื่องงานหมั้นกับมู่เยียนหรานมากกว่า

คิดไปด้วย เวินหนิงก็ยิ้มเยาะเย้ยตัวเอง ตอนนี้ยังคิดอะไรพวกนี้มีประโยชน์อะไร กลับมาทำชีวิตตัวเองให้ดีขึ้นดีกว่า

เวลาทั้งวันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พอถึงเวลาเลิกงานเวินหนิงก็ตามพยาบาลไปดูบ้าน ที่น่าแปลกใจคือ บ้านที่ราคาเหมาะสมนั้นไม่ได้แย่เหมือนที่เธอคิดไว้ แต่กลับดูเรียบร้อยสะอาด แล้วอีกอย่าง มีของครบถ้วนทุกอย่าง ดูสภาพแล้วไม่เหมาะสมกับราคานั้นเลย

"คือ ราคานี้จริงหรอคะ?"

เวินหนิงหยิบสัญญาการเช่าบ้านไว้ด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ รู้สึกว่าเรื่องดีอะไรแบบนี้ตัวเองไม่มีทางได้รับแน่นอน

เจ้าของบ้านก็พยักหน้า ในรอยยิ้มก็แฝงไปด้วยความเร่งรีบ ตอนเช้าวันนี้ มีผู้ชายคนหนึ่งมาหาตัวเอง บอกให้เขาเช่าบ้านหลังนี้ให้ผู้หญิงคนนั้น ขอแค่จัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย ก็จะให้บ้านหลังใหม่ที่ดีกว่าเดิมกับเขา

ทีแรกเขายังไม่มั่นใจมาก ไม่คิดเลยว่าคนคนนั้นจะพูดจริง แล้วให้บ้านหลังใหม่กับเขา

เรื่องดีแบบนี้ เขาจะปฏิเสธได้ยังไง?

"ที่นี่ไม่ใช่บ้านผีสิงใช่ไหมคะ?" เวินหนิงมองไปอีกรอบ ก็ไม่เหมือน แต่ว่าราคานี้ เธอก็ไม่อยากจะเชื่อเลย เพราะยังไง เธอจะคลอดเด็กที่นี่ ห้ามมีปัญหาอะไรเด็ดขาด

"ไม่ใช่แน่นอนครับ"

เจ้าของบ้านก็หารูปถ่ายมายืนยันว่าบ้านหลังนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน เวินหนิงรับมาดูอย่างละเอียด แล้วค่อยรู้สึกวางใจ จากนั้นค่อยเซ็นชื่อ

แก้ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดได้แล้ว เวินหนิงก็รู้สึกโล่งใจ เจ้าของบ้านก็ให้กุญแจบ้านกับเธอ แล้วค่อยออกไป

"คุณพักผ่อนที่นี่ก่อน ถ้ามีเรื่องอะไรก็ไปหาฉันได้"

เมื่อพยาบาลเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เอ่ยลา

เวินหนิงพยักหน้า แล้วกอดหมอนนั่งไว้ มองไปที่บ้านที่สะอาดดูอบอุ่นนี้ ก็ลูบหน้าท้องที่เด็กกำลังดิ้นเล่นอยู่ "ลูกรัก หนูว่า คุณแม่ยังมีความโชคดีอยู่ใช่ไหม? หรือว่า บนโลกนี้ก็ยังมีความยุติธรรมอยู่……"

เวินหนิงคิดไปด้วย ก็เริ่มรู้สึกเหนื่อย จึงเดินขึ้นไปชั้นบนแล้วหาตำแหน่งห้องนอน

……

ตอนดึก ถนนก็เริ่มโล่ง แต่ตำแหน่งที่ไม่ไกลจากบ้านเวินหนิงมากนัก ก็มีรถคันสีดำแล่นมาจอด

รถคันนี้แค่มองก็รู้ว่าราคาไม่ธรรมดาแน่นอน แต่ว่าตอนนี้ดึกมากแล้ว ก็เลยไม่ค่อยมีใครสังเกตสถานการณ์ข้างนอก

"จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ" พยาบาลกับเจ้าของบ้านยืนอยู่หน้ารถ แล้วรายงานสถานการณ์ให้กับคนในรถอย่างมีมารยาท

"อื้อ"

กระจกรถค่อยๆลดลง แล้วมีใบหน้าที่หล่อเหลาเผยออกมา ลู่จิ้นยวนยื่นเอกสารสองฉบับให้สองคนตรงหน้า ทั้งสองก็มองสบตากันอย่างดีใจ "ขอบคุณคุณชายลู่มากนะคะ/ครับ"

"บอส จะกลับไปหรือยังครับ?"

อันเฉินมองเห็นลู่จิ้นยวนเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ทั้งวันนี้ ถึงแม้เวินหนิงจะไม่รู้เรื่อง แต่ความจริงลู่จิ้นยวนจัดการให้เธอทุกอย่าง แล้วเขาที่เป็นคนนอกก็มองเห็นการกระทำทุกอย่างได้ชัดเจน

บอสก็ยังเป็นห่วงเวินหนิง แต่ว่า……