บทที่ 276 กลัวอย่างสุดขีด

ลู่จิ้นยวนมองไปที่หญิงสาวที่ยกของขู่เขาอย่างดุร้าย

มู่เยียนหรานก็หมดหวัง เธอไม่อยากเสียสิ่งที่ตนเองได้มาอย่างยากเย็น และก็ไม่อยากเสียมือที่ใช้แสดงดนตรีที่นี่

ดังนั้นเธอจึงพนันสักยก

“มู่เยียนหราน ไม่อยากยั่วโมโหฉันก็วางมันลงเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นต่อไปฉันจะให้เธอเหมือนตายทั้งเป็น”

ลู่จิ้นยวนกัดฟันพูดแต่ละคำแต่ละประโยค

สายตาของเขาราวกับจะฉีกมู่เยียนหรานเป็นชิ้น ๆ

“ไม่ นายปล่อยฉันไป ฉันก็จะวางมันลงให้นาย!”

มู่เยียนหรานส่ายหน้า เธอค่อย ๆ เดินไปที่ประตูทีละก้าว “ไม่อย่างงั้น ก็แค่พังทั้งสองฝ่าย!”

ลู่จิ้นยวนกลั้นหายใจ เขาไม่เคยมีความกังวลขนาดนี้มาก่อน เขาไม่กล้าคิดถ้าหากสูญเสียการเชื่อมต่อกับเวินหนิงเพียงสิ่งเดียวไป เขาจะกลายเป็นยังไง

เกรงว่าคงจะบ้าไปแล้วจริง ๆ

“วางมันลง แล้วไสหัวไปซะ...”

ลู่จิ้นยวนขยับปาก น้ำเสียงเย็นชาพูดออกมา

มู่เยียนหรานคลำเพื่อเปิดประตู เหมือนกับจะรีบออกไปจากที่นี่เพื่อหนีโรคระบาด เธอกลัวเป็นอย่างมาก จึงไม่ได้มองขั้นบันไดใต้เท้า เธอลื่นตกจากข้างบนลงมาข้างล่างทันที

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกระทันหันมาก แม้แต่ลู่จิ้นยวนก็หยุดมันไม่ทัน ทำได้เพียงยืนมองผู้หญิงคนนั้นอุ้มโกศนั่นลื่นตกลงไป

เพล้ง ของข้างในแตกกระจายบนพื้น มู่เยียนหรานตกใจเป็นอย่างมาก เธอมองดูเลือดบนร่างกายของตนเอง บวกกับของสิ่งนั้นที่ทำให้เธอหวาดกลัว เธอกรีดร้อง แล้วเป็นลมล้มไป

ลู่จิ้นยวนพุ่งเข้าไป พยายามที่จะจับกลับสิ่งที่หกโดยเปล่าประโยชน์ แต่ว่า...ก็เหมือนใช้มือกำทรายไว้ ไม่ว่าจะทำยังไง ก็ไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิม

“เกิดอะไรขึ้น?”

ได้ยินเสียงดังมาจากข้างนอก เพื่อนบ้านเดินออกมา เห็นหญิงสาวคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้น บนพื้นมีเลือดอยู่ไม่น้อย จึงโทรแจ้งตำรวจทันที

ลู่จิ้นยวนไม่ได้สังเกตุเห็น

เขาเพียงแต่กำของในมือไว้แน่น

ที่แท้เขาไร้ความสามารถจริง ๆ แม้แต่ของสิ่งเดียวที่เวินหนิงเหลือไว้บนโลกนี้ก็ยังรักษาได้ไม่ดี

“ขอโทษ...ขอโทษ...”

ลู่จิ้นยวนเก็บของที่สามารถเก็บได้แล้วใส่มันกลับไปใหม่ จากนั้นก็อุ้มไว้ในอ้อมกอดอย่างระมัดระวัง เขาค่อย ๆ ลูบภาพถ่ายนั้นด้วยมือที่เปื้อนเลือด

ผ่านไปครู่หนึ่ง ตำรวจก็มาถึงที่เกิดเหตุ

ในไม่ช้าก็จำทั้งสองคนที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ได้ว่าเป็นใคร

ในเมื่อ งานแต่งงานครั้งนั้นทุกคนในเมืองเจียงเฉิงล้านรับรู้กันหมด แต่ตอนนี้...

มองดูชายหนุ่มที่อุ้มโกศไว้ไม่ยอมปล่อยมือ เขาไม่แม้แต่จะมองคู่หมั้นที่ล้มลงบนพื้นแม้แต่น้อย ทุกคนตื่นตระหนกด้วยความกลัว

ตกลง...มันเกิดอะไรขึ้น?

...

มู่เยียนหรานถูกส่งไปโรงพยาบาลอย่างเร็ว

ตอนที่ตกลงมาจากบันได โกศกระแทกเข้ากับหน้าของเธอ ข่วนโดนใบหน้าของเธอจนมีแผล รอยแผลนั้นไม่ตื้น อาจจะทิ้งรอยแผลเป็นไว้ได้

นอกจากนั้น บริเวณศรีษะเป็นเพราะได้รับการกระแทกอย่างแรง อาจจะมีเลือดคั่งในสมอง จะมีโรคอะไรตามมาภายหลังก็ไม่สามารถรู้ได้

มือที่ได้รับบาดเจ็บ ในทางตรงกันข้ามดูเหมือนว่าจะได้รับความรุนแรงน้อยกว่าส่วนอื่น ๆ

“ตกลงมันเรื่องอะไรกัน?”